พร่ำสวดมนต์ขอพรวอนพระเจ้า ให้คุ้มครองผองเราพ้นทุกข์ร้อน อย่าปล่อยคนค้ายามาบั่นทอน มาทำร้ายกรีดกร่อนให้อ่อนแอ

 

 

 

 

 

ก็เป็นแค่ นักสู้ ชั้นผู้น้อย

ไม่ได้เป็น นายร้อย มากตำแหน่ง

ในยุคความ ก้าวหน้า ราคาแพง

มิอาจแย่ง แข่งวิ่ง เอาสิ่งใด

 

 

ออกกวาดล้าง ยาบ้า ตามหน้าที่

สร้างศักดิ์ศรี ให้แผ่นดิน ถิ่นอาศัย

เพื่อลูกหลาน อยู่รอด อย่างปลอดภัย

จึงเต็มใจ ที่จะเสี่ยง ไม่เกี่ยงงอน

 

 

พร่ำสวดมนต์ ขอพร วอนพระเจ้า

ให้คุ้มครอง ผองเรา พ้นทุกข์ร้อน

อย่าปล่อยคน ค้ายา มาบั่นทอน

มาทำร้าย กรีดกร่อน ให้อ่อนแอ

 

 

แต่วันหนึ่ง ผู้พิทักษ์ สันติราษฎร์

ก็ก้าวพลาด ถูกยิง นอนนิ่งแน่

ลูกชายอุ้ม ร่างแนบ แอบดวงแด

ใครหนอรุม รังแก ได้ลงคอ

 

 

ก่อนสิ้นใจ ยังเพ้อหา อย่างน่าเศร้า

ว่าพระเจ้า มีจริง หรือเปล่าหนอ

ลูกชายโอบ สะอื้นร่ำ น้ำตาคลอ

กอดร่างพ่อ ที่ตนรัก นอนพักพิง

 

 

แล้ววางร่าง ที่สิ้นลม ข่มสะอื้น

เอื้อมหยิบปืน กระบอกใหญ่ กำไว้นิ่ง

พึมพำว่า ..พระเจ้า ต้องมีจริง..

ก่อนมุ่งหน้า ไปบุกยิง พ่อค้ายา

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข !!

๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๕ / ขอเป็นกำลังใจให้ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ทุกท่านที่ทุ่มเทเสียสละโดยไม่คิดชีวิตเพื่อพี่น้องประชาชน ให้รอดพ้นจากกระบวนการค้ายาเสพติด ขอบคุณภาพประกอบบางภาพจากอินเตอร์เน็ต