พระหลวงปู่ทวดวัดช้างให้ เป็นกรณีตัวอย่างของพระแก่ว่าน และต้องมีน้ำว่านคลุมทั้งองค์ จึงจะมั่นใจได้

ณ วันนี้ ผมเริ่มขยับแผนการศึกษาภูมิปัญญาไทย มาศึกษาพระเนื้อว่าน โดยเฉพาะหลวงปู่ทวดเนื้อว่าน ปี 2497 ที่ผมได้มาจากพี่ชายเมื่อเกือบห้าสิบที่แล้ว

ผมได้ติดตามสังเกตการพัฒนาการของผิวพระมาเรื่อยๆ ตลอดระยะ 50 ปีที่ผ่านมา

ได้พบว่า

ในช่วงแรกๆ เนื้อพระจะค่อยๆแห้ง และมีลักษณะผิวเหี่ยวลงอย่างชัดเจน จนเริ่มมีรอยแยกเล็กๆ ที่ผิวเมื่อประมาณสักสิบปีที่ผ่านมา

เมื่อประมาณ 5 ปีที่ผ่านมา เริ่มมีคราบน้ำมันซึมออกมาที่ผิว และกลั่นตัวเป็นเม็ดๆในบางจุด

ผมไปถามผู้รู้ เขาบอกว่าเป็นน้ำว่านที่ออกมาคลุมผิวพระ

ทำให้ผมเพิ่งเข้าใจว่าน้ำว่านมีไว้ทำอะไร

  • อย่างน้อยก็มีไว้รักษาเนิ้อพระที่ไม่ผ่านการเผาไม่ให้แตกสลายได้โดยง่าย
  • แบบเดียวกับพระเนื้อผงที่ใช้ผงปูนเปลือกหอยรักษาผิวพระและเนื้อพระ
  • แบบเดียวกับการเกิดหินงอก โดยไม่ต้องใช้ความร้อนแบบดินเผา

ชุดความรู้นี้เป็นภูมิปัญญาไทยที่คนไม่ค่อยมองและพิจารณาในหลักของความเป็นจริง ด้วยหลักทางวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ได้ อธิบายได้ และทำซ้ำได้

ดังนั้นพระเนื้อว่านจึงอยู่ได้ด้วยการประสานของน้ำว่าน

พระหลวงปู่ทวดวัดช้างให้ เป็นกรณีตัวอย่างของพระแก่ว่าน และต้องมีน้ำว่านคลุมทั้งองค์ จึงจะมั่นใจได้ครับ

หลวงปู่ทวดเนื้อว่านปี 97

เราจึงสามารถใช้หลักนี้ในการพิจารณาอายุของพระเนื้อว่านได้

ให้สังเกตการกลั่นตัวของน้ำว่านขึ้นมาเป็นเม็ดๆที่ผิว

ถ้า 50 ปีขึ้นไป ควรจะมีน้ำว่านออกมาคลุมองค์พระ ไม่งั้นพระอาจจะแตกออกเป็นชิ้นๆได้

เช่นเดียวกับพระผงสุพรรณที่แก่ว่าน

ผงสุพรรณเนื้อแก่ว่าน

ก็จะมีน้ำว่านออกมาคลุมเนื้อพระจนแกร่งทั้งองค์ และอยู่ได้มาหลายร้อยปี โดยไม่ต้องผ่านการเผา

เรื่องน้ำว่านนี่น่าทึ่งจริงๆครับ