...

 

ในค่ำคืนที่มืดมิดเช่นนี้มีความสุขอยู่กับความหลับนอนในห้องแอร์ที่เย็นฉ่ำชื่นใจ  แม้เป็นการเลียนแบบความเย็นของธรรมชาติก็ตาม  ทำเอาเรานอนหลับสบายอุราได้ด้วยเครื่องทำความเย็นที่คนเราคิดสร้างทำขึ้นมาเพื่อบริโภคทางกายภาพ

 

เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วทำให้หวนคิดถึงในกิจวัตรของคนเรามีมุมมองอยู่  2  อย่างที่ชวนคิดคือความหลับกับความตื่น

 

ความหลับนั้น  เวลาเรานอนหลับแล้วก็ไม่รู้เรื่องอะไร ใครจะทำอะไรเราไม่รับรู้แล้ว  เขาจึงมักกล่าวว่า  การนอนหลับเหมือนการตายแล้วไม่รู้สึกตัวอะไรเลย  คนที่เอาประโยชน์จากการนอนหลับก็ผลิตยานอนหลับได้คือเวลาทานยานี้เข้าไปแล้วง่วงหาวอยากนอนแล้วหลับตรงไหนก็ได้ คนดีเอาไปใช้ในทางดี  คนชั่วเอาไปใช้ในทางชั่ว  คนหลับแล้วคือคนไม่ได้สร้างสิ่งใดได้บางครั้งเหมือนไร้ประโยชน์ใดใด

 

ทีนี้มาพิจารณาความตื่นบ้าง  ทำไมรู้ว่าตื่นเพราะรู้ว่าการหลับเป็นอดีตไปแล้ว  คนยังนอนอยู่ยังกรนอยู่ก็ยังหลับอยู่เหมือนท่อนไม้ไม่มีอะไร  จะกำก็ได้จะคายก็รอด  แต่คนตื่นอยู่สิสร้างประโยชน์ได้มากมายมหาศาล  ยิ่งคนมีความตื่นด้วยสติอยู่เสมอ  ไม่เผลอเลอเบลอบ้าใบ้  มัวจับ ๆ จ่อง ๆ มอง ๆ เหม่อละเมอเพ้อพกอะไร  นี่ละมั่งที่เขากล่าวว่า...ค่าของคน  อยู่ที่ผลของงานที่กระทำ...ยิ่งคนใดมีความตื่นด้วยสติเสมอก็มีผลงานออกมามากมาย  มีทุกสิ่งทุกอย่างเพราะการตื่น

 

ด้วยเหตุนี้เอง  จึงขอให้เรามีความตื่นมากกว่าความหลับ  แต่เป็นความตื่นด้วยสติมีปัญญา จะทำให้เกิดการตื่นตะลึงน่าทึ่งยิ่งนักแล.