ที่โฮจิมินห์ซิตี้  เวียดนามที่ครูอ้อยได้ไปพร้อมกับคณะเพื่อนครูในโรงเรียน เมื่อ 2 - 5 พฤษภาคม 2555 ที่ผ่านมา  สถานที่ที่เราได้ไปบ่อยมากที่สุด ก็คือ ตลาด

*****

ตลาดมีหลายแห่งที่น่าสนใจ  นั่นคือ  ไชน่าทาวน์และ ตลาดเบนถัน ที่ขึ้นชื่อมากมาย  ที่ครูอ้อยเคยเขียนไว้ก่อนจะไป  ค่ะ  

*****

*****

สำหรับท่านอื่นๆไม่ทราบว่าคิดอย่างไร  แต่สำหรับครูอ้อย มีความชาตินิยมสูง  แต่เนื่องจาก เป็นครูผู้สอนภาษาต่างประเทศ และ จะต้องปฏิบัติตนเนื่องในภารกิจ  อาเซี่ยน  เลยต้องมีความเห็นด้วยกับทุกเรื่องที่เกี่ยวข้อง

*****

ครูอ้อยได้จับจ่ายเงินเพื่อซื้อเสื้อผ้าที่แสดงความเป็นเวียดนาม  เช่น อ๋าวหย่าย  ที่ต้องแต่งเมื่อโรงเรียนจัดงานสัปดาห์อาเซี่ยน

*****

ส่วนที่ตลาดมีเสื้อผ้า  กระเป๋า  รองเท้า  เหมือนกับบ้านเราไม่แตกต่างกัน  ครูอ้อยกลับจะสนใจกาแฟที่อร่อยกว่า(หรือว่าความคิดเห็นส่วนตัว)  และสินค้าที่บ้านเราหายาก  เช่น  เมล็ดบัว (เม็ดบัว) ที่เราเรียกกัน   เมื่อกลับมาถึงบ้าน  รู้สึกว่า....ซิ้อน้อยไป

*****

สินค้าที่อดซื้อไม่ได้คือ  ผ้าปักลายสวยงามมาก  ราคาไม่แพง  แต่ครูอ้อยก็ไม่ได้ซื้อ  เพราะ  ไม่มีความจำเป็นอะไร  จะเอาไปตกแต่งบ้านก็ยังไม่มีโอกาส  ไม่ได้มีบ้านสวยงามอย่างคนอื่น

*****

ที่ตลาดเบนถัน...มีชื่อเสียงมาก  ก็เหมือนพาหุรัด  แบ่งออกเป็น 2 แห่งคือ ต่อราคาได้  กับ ต่อราคาไม่ได้เพราะเป็นของรัฐ

*****

เวลาครูอ้อยซื้อของก็จะพกเครื่องคิดเลขที่อยู่ในโทรศัพท์ด้วย   เพราะครูอ้อยยังสับสนเรื่องราคาค่าของคน 3 สกุล คือ ด่อง  ดอลล่าร์ยูเอส กับเงินบาทไทย  ที่ตลาดนี้รับเงินบาทไทยด้วยค่ะ   เลยไม่สับสนเท่าไร  แต่เวลาทอนเขาจะทอนเป็น เงินด่อง ต้องรีบใช้ให้หมด เพราะ แลกคืนเป็นเงินไทยไม่ได้   สนุกนะคะ  ไปตลาดเวียดนาม  โดยเฉพาะครูอ้อยสนุกมาก  เพราะซื้อให้เพื่อน พูดให้เพื่อน คิดเป็นเงินเท่าไรให้เพื่อน  ตัวเองเลยไม่ค่อยได้ซื้ออะไรค่ะ

*****

ส่วนชุด อ๋าวหย่าย  ครูอ้อยจะแต่งให้ชม  ในโอกาสต่อไป นะคะ