จิ้งจอกจอมโว เดินโซเซไป ไม่มีจุดหมาย ทรงกายไม่ไหว

นิทานมหาสนุก 13
เรื่อง วัดรอยเท้าราชสีห์
จิ้งจอกจอมโว เดินโซเซไป
ไม่มีจุดหมาย ทรงกายไม่ไหว
พบราชสีห์ ทำดีหมอบไหว้
ขอข้าเข้าไป ข้างในได้หนา
เจ้ามาทำไม ที่ในถ้ำข้า
จิ้งจอกผวา ขนหัวลุกชัน
ข้าขอรับใช้ อยู่ใกล้ท่านนั้น
ราชสีห์แบ่งปัน เนื้อสันให้กิน
ไม่ต้องจับสัตว์ ให้สิ้นชีวิต
เป็นยามใก้ชิด เป็นมิตรในบ้าน
จงรักภักดี อย่างนี้แสนนาน
เจ้าป่าสงสาร ให้อาหารทุกวัน
ขณะนี้มีกวาง เยื้องย่างมากัน
ขอเชิญท่านนั้น ล่ากวางเร็วไว
แล้ววันต่อมา กระทิงป่าตัวใหญ่
กินหญ้ามาใกล้ เชิญไล่ตามฆ่า
รับใช้ราชสีห์ หลายปีผ่านมา
เบื่อหน่ายหนักหนา ขอล่าสัตว์แทน
พบเสือจึงล่า เสือตบหน้าวิ่งแจ้น
บอกราชสีห์ล่าแทน แก้แค้นฆ่าเสือ
วันใหม่ฟ้าสาง ล่าช้างใหญ่เหลือ
โดดฟัดกัดเนื้อ ไม่เหลือถูกเหยียบ
สมเพชจิ้งจอก ที่บอกไม่เจียม
คิดจะเทียบถ้อย รอยเท้าราชสืห์
...............................
สรุปนิทานเรื่อง วัดรอยเท้าราชสีห์ มีสุนัจจิ้งจอกผอมโซตัวหนึ่งเดินโซเซไปอย่างไม่มีจุดหมาย บังเอิญพบราชสีห์ยืนอยู่ในถ้ำ ราชสีห์ถามว่ามาทำไมที่ในถ้ำข้า สุนัขจิ้งจอกกลัวจนขนหัวลุกชัน จึงตอบว่าข้ามาขอรับใช้ท่าน ราชสีห์เมื่อล่าเหยื่อมาได้จึงแบ่งให้สุนัขจิ้งจอกกินทุกวัน สุนัขจิ้งจอกจะออกไปคอยดูว่ามีสัตว์ตัวใดผ่านมาบ้าง แล้วรีบวิ่งมาบอกราชสีห์ให้ออกไปล่าสัตว์ รับใช้ราชสีห์อยู่หลายปี กินอิ่มหนำ อ้วนพลีมีกำลังจึงคิดอยากจะลองล่าสัตว์ดูบ้าง ออกไปพบเสือจึงลองล่าเสือแต่ถูกเสือตบหน้าวิ่งแจ้นมาบอกให้ราชสีห์ออกไปล่าเสือแทน วันต่อมาออกไปพบช้างจึงคิดล่าช้างโดยไม่ดูกำลังของตน จึงถูกช้างเหยียบตาย ราชสีห์มองดูด้วยความสมเพชในความไม่เจียมตัวของสุนัขจิ้งจอก ที่คิดจะ วัดรอยเท้าราชสีห์
ตามรอย แล้ว ย้อนรอย ตนเอง เรียนรู้ อย่า เลียนรู้ ขอบพระคุณครับ
นิทานมหาสนุก ของครูทิพย์ ให้คติเตือนใจ
คิดทำการใหญ่ต้องดูกำลังตน
ขอขอบคุณค่ะ ท่าน JJ ที่กรุณาแวะมาอ่าน นิทานเบาของ
ขอขอบคุณค่ะท่าน วอญ่า-ผู้เฒ่า ที่ยังติดตามนิทานเบาๆ ของเรา
ขอบคุณค่ะ ท่าน อ.นุ
ขอบคุณค่ะท่าน EGA
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาให้กำลังใจ
หวังว่าเรื่องต่อ ๆ ไปคงจะแวะมาใหม่นะคะ
............