อาหารไทย “ดิมซำ” น่าทำขาย เพราะอาหารไทยมีความสอดคล้องกับการทำเป็นดิมซำถ้วยเล็กมากกว่าอาหารจีนเสียอีก จะเป็นนวัตกรรมใหม่ด้านร้านอาหารที่โดดเด่น ที่อาจนำไปสู่ธุรกิจพันล้านได้ในเวลารวดเร็ว
ลักษณะการบริการคืออาหารตักใส่ถ้วยขนาดเล็ก โชว์ไว้ในตู้กระจก ลูกค้ามาเลือกชมแล้วเปิดกระจกหยิบสินค้าแบบบริการตนเอง (หรืออาจสั่งแล้วเสิรฟก็ได้ สุดแล้วแต่) ที่โต๊ะอาหารลูกค้ามีเตาไมโครเวฟขนาดเล็กให้ทุกโต๊ะ เพื่ออุ่นอาหารให้ร้อนตามความชอบ ราคาอาหารแล้วแต่จะคิด เช่น อาจเป็นถ้วยละ 15 บาท คนสองคนอาจกินสัก 10 อย่างก็ 150 บาท รวมน้ำของหวานก็อาจตกราว 200 บาท หรือ 100 บาทต่อหัว
เป็นนวัตกรรมการขายอาหารไทยแบบดิมซำ เป็นแห่งแรกของประเทศไทย มีความแปลกใหม่ ไม่มีคู่แข่ง จะมีนักข่าวมาทำข่าวกันมาก โดยเฉพาะในช่วงแรกจะมีคนอยากมาลองกินมาก ถ้าติดตลาดจะสามารถสร้างเป็นแฟรนไชส์ทั่วประเทศและทั่วโลกได้ต่อไป
จุดขายของร้านนี้คืออาหารจานเล็กราคาถูก ทำให้สามารถเลือกกินได้หลากหลายรายการ ผิดกับกินก๋วยเตี๋ยวหรือข้าวราด ที่จำเจและกินได้เพียงอย่างเดียว หรือสองอย่าง แถมยังสะดวก รวดเร็ว (ไม่ต้องรอนานแบบร้านตามสั่ง) และสนุกในการเลือกช็อบปิ้งอาหารด้วยตนเอง
อาหารแต่ละชิ้นมีขนาดเล็กพอดีคำทำให้กินง่าย ไม่ต้องหั่นแบ่งให้ยุ่งยาก ส่วนราคาก็ไม่แพงแบบอาหารดิมซำจีน หรือ อาหารญี่ปุ่น (หรือเราอาจคิดแพงก็ได้ สุดแล้วแต่การตลาด) ก่อนจะทำขายจริงๆ ควรไปจดทะเบียนทรัพย์สินทางปัญญา เพราะเชื่อว่าจะมีคนเลียนแบบแน่
กลุ่มเป้าหมาย: คนชั้นกลางในเขตตัวเมือง (โดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิงที่กินอาหารไม่มาก)
วิธีการ: ในช่วงแรกไม่ต้องทำเอง แต่ไปรับเหมามาจากแม่ค้ารถเข็นที่เขาทำอร่อยอยู่แล้ว (แถวจตุจักร อตก. ก็ได้ ต้องไปหาลองชิมให้ทั่ว) แล้วเอามาขายต่อ โดยเราควบคุมด้าน QC การผลิตให้ดี ในภายหลังเราอาจทำเอง แต่รายการบางอย่างที่หาซื้อไม่ได้อาจต้องปรุงเอง
การเปิดตัว: ไม่ควรเปิดเป็นร้านห้องแถว หรือ หรือร้านก้นซอย แต่ควรเปิดในศูนย์การค้า บรรยากาศต้องหรู สะอาด ออกไสตล์โมเดิร์นหวานๆสักหน่อย (เพราะกลุ่มหลักคือลูกค้าหญิงที่ค่อนข้างมีรายได้)
รายการอาหารที่น่าสนใจเช่น:
ประเภทปลา: ทอดมันปลา ลูกชิ้นปลาปิ้ง กุ้งฝอยชุบแป้งทอดแผ่นเล็กๆ หนังปลาทอดกรอบ ปลาเล็กทอดกรอบ ห่อหมกกระทงเล็ก
ประเภทเนื้อ: ไส้กรอกอีสานลูกเล็ก ลูกชิ้นเนื้อปิ้ง ไส้อั่ว ฮะเก๋า หอยจ้อ แฮ่กึ๊น ขนมจีบ ไก่ทอดทะเลทราย เนื้อแดดเดียวหั่นท่อนพอดีคำ
ประเภทแป้ง: สาคูไส้หมู ข้าวเกรียบปากหม้อ ขนมกุ๋ยฉ่ายแบบก้อนเล็ก ปอเปี๊ยะสด ทอด ข้าวตังหน้าตั้ง ข้าวห่อสาหร่าย (ปลาดิบด้วยก็ได้) ซาลาเปาลูกจิ๋วพอดีคำ ก๋วยเตี๋ยวหลอด (ร้านนี้จะไม่ขายข้าวเปล่า เพราะทำให้อิ่มเร็วด้วยราคาซื้อที่ถูกเกินไป)
อาหารแปลกที่หากินได้ยาก: ตีนไก่ตุ๋นแห้ง ตีนเป็ดตุ๋นแห้ง ตับไก่ทอด ไส้หมูพะโล้ ไส้หมูทอด ไข่นกกระทาลูกเขย (อาหารแปลกๆ ต้องมีบ้างเพื่อให้เป็นความเด่นเพิ่มขึ้น และเพิ่มความตื้นเต้นอยากลองกินให้ลูกค้า)
ประเภทออร์เดิฟ: เมี่ยงคำ กระทงกรอบ
ประเภทน้ำ: กระเพาะปลาไข่นกกระทา หูฉลาม ต้มฟัก มะระ ตำลึง
มังสะวิรัติ: เต้าหู้ทอด ขนมกุ๋ยฉ่าย จับฉ่ายแห้ง ทอดมันข้าวโพด
อาหารแก้เลี่ยน: ส้มตำมะละกอ แตง ถั่ว ผสม ยำหน่อไม้ (บรรจุใส่ถ้วยเล็กไว้ล่วงหน้า) ทำส้มตำแบบใหม่คือให้แต่ผัก แล้วลูกค้าไปราดน้ำสลัดส้มตำเอาเอง กิมจีเกาหลี
น้ำ: ไม่ขายน้ำอัดลมฝรั่ง (ทำให้ท้องอืด กินได้น้อย) มีแต่น้ำชาสมุนไพรต่างๆ น้ำผลไม้และสมุนไพรไทยสัก 10 รายการ
ขนมหวาน: ขนมไทยๆที่หากินยาก เช่น ปากิม ขี้หนู รวมทั้งไอติมต่างๆ รสไทยๆ เช่น ขนุน ทุเรียน ลอดช่อง ถั่วแดง มะพร้าว จะเป็นเอกลักษณ์และเป็นจุดขายอีกอย่างของร้าน
...คนถางทาง (๑๖ เมษายน ๒๕๕๕)
ปล. ใครเอาแนวคิดนี้ไปทำแล้วรวย ก็เอามาแบ่งกันบ้างเด๊อ..ครูบ้านนอกยิ่งจนอยู่ด้วย
พวกสุกี้ ราคาแพงมาก และไม่หลากหลาย ยังทำตลาดได้ปานนี้ ผมเชื่อว่า ดิมซำไทย ถ้าทำให้ดีๆ ไปโรจน์แน่
อาจารย์... 2 วันมานี่ มาด้วยเรื่องอาหารตลอด เปิดร้านเถอะ ชลัญธรอุดหนุนคนแรก เพราะปกติชลัญธรไม่ค่อย อุดหนุนอาหารอื่นทำทานเองค่ะ กลางวันห่อข้าวไปทาน ห่อไปเผื่อน้องๆ ที่ OPD ด้วยทุกวัน ซื้อเขาไม่อร่อยแถมเปลืองตังค์
ผมเองก็อยากทำอาหารทานเอง เพราะสามารถกำหนดความสะอาด ความไร้สาร(พิษ) ได้เอง ถ้าทำร้านอาหาร ก็จะยึดแนวนี้ และบอกให้ลูกค้าทราบด้วยว่าเราห่วงสุขภาพของเขานะ ทุกวันนี้ร้านอาหารส่วนใหญ่ สกป. มาก ยิ่งร้านหรูๆ ยิ่งตัวดี เพราะครัวอยู่มิดชิดด้านหลัง จะ สกป. อย่างไรเราไม่มีทางรู้ได้ พวกริมทางเสียอีก ที่เรามองเห็น ถ้าเห็นว่าสกป.มากๆ ก็ไปร้านอื่นได้
เอิ่ม!!!~ ตั้งแต่อ่านมา ชอบเรื่องนี้มากที่สุดค่ะ เพราะว่าเป็นคนชอบกิน ร้านอาหาร ร้านกาแฟ ตระเวณมาหมดแล้วในแม่สะเรียง ที่สำคัญ ดิฉันคิดว่า ดิฉันเป็นช่างทำเบเกอรี่ (สอนผุ้ต้องขังฝึกวิชาชืพเบเกอรี่ เกือบ 10 ปี ในเรือนจำ) ไม่ใช่ งานที่ถือไม้กระบอง แม้ว่าความจริงต้องถือ ฮ่าๆๆๆ
แม่สะเรียง ผมเฉลียงไปมาสักห้าครั้งได้แล้ว ถลามาจากแม่ลาน้อย ชอบมากๆ ครับ ...ทำเบเกอรี่ ก็น่าเข้าทางนะผมว่า ทำเป็น เบเกอรี่ข้าวหลาม ฝีมือนักโทษ ส่งออกไปขาย ในและต่างประเทศดีไหม ผสมถั่ว เป๊ะหล่อ ของแม่ฮ่องสอนเข้าไปด้วยเพื่อให้เกิดความโดดเด่นเฉพาะตัว
เปิดร้านอาหารแล้วมีนักร้องมาร้องเพลงเพราะๆ รูปหล่อๆ ก็ไม่เลวนะค่ะอาจารย์
น่าสนใจ เคยเข้าสังเกต ไม่สั่งกิน ที่ร้านอาหารญี่ปุ่น อิ่มหนึ่ง 299 บาท กินอะไรก็ได้ภายในเวลาที่กำหนด
เอาดนตรี่สี่ภาคเลยดีไหมครับ สำหรับอีสานขอเสนอ กำปั่น บ้านแท่น ร้องเพลงโคราช ประตูสู่หมู่บ้านเสื้อแดง ได้สะแด่วนัก
ชอบเพลงคลาสสิคค่ะอาจารย์ เพลงใส่สีไม่เอาไม่สร้างสรร พลันร้านอาหารไอเดียดีๆ จะเจ็งเปล่าๆ
ว่าไปแล้ว เห็นด้วย เพลงร้านอาหารควรเป็นเพลงบรรเลง เบาๆ ไม่หนวกหู เสียมากกว่า ที่คนกินสามารถคุยกันได้แบบไม่รบกวนรูหู แต่บางโต๊ะมันก็คุยกันซะ...
เปิดเมื่อไหร่บอกด้วยค่ะ.. จะไปกินฟรี เอ๊ย.. ไปช่วยอุดหนุนค่ะ แฮะๆๆ ร้านอาหารแนวคิดนี้น่าจะโตได้ไม่ยาก เอ้า.. ใครเป๋าตุงพากันมาหนับหนุนหน่อยเร็ว เผื่อว่าเราจะมีโอกาสได้ทานข้าวนอกบ้านแบบสบายอก สบายใจ กันซะที อิอิอิ.. แม่บ้านจะได้สบายแรงด้วยไม่ต้องทำ