ภาคเช้า หลังจากการแสดงดนตรีสะล้อซอซึงวง "กะโล้งตอง" (กระลามะพร้าวทอง) ก็มีการบรรยายพิเศษเรื่อง "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้" โดย ผศ.ดร.ชูกลิ่น อุนวิจิตร ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาและพัฒนาการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
มีประเด็นน่าสนใจอยู่หลายประเด็น ซึ่งจะได้นำเสนอในครั้งต่อไป
นอกจากนี้แล้วผู้เข้าร่วมประชุมได้ร่วมแสดงความคิดเห็น
และข้อเสนอแนะ
ลองมาดูภาพนี้
ผู้เขียนได้ร่วมแสดงความคิดเห็น
การที่ทำได้เช่นนี้
คงต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจกัน
มีอุดมการณ์ร่วมกัน การเสียสละ
ลงทุนลงแรงใจไปในงานไม่ใช่น้อย
ดีมากเลยครับ ได้ช่วยกันเก็บข้อมูลชุมชนไว้
ก่อนจะเลือนหายไป ถ้าปล่อยไว้อีกไม่นานความรู้เก่าๆ
ก็จะไม่หลงเหลือให้เราได้ซาบซึ้งใจ
ซึ่งก็เป็นไปมากแล้ว ในหลายชุมชนหลายแห่งทั่วประเทศ
พะเยาถือว่าโชคดีที่มีผู้นำ ได้พากันทำสิ่งดีๆไม่ให้สูญหายไปกับกาลเวลา
น่าชื่นชน
ความรู้ที่ได้ยินมาเรื่องคนแพร่่ แห่ระเบิด
มันไม่ครบถ้วน เหมือนที่พระครูนำมาถ่ายทอดเช่นนี้นะครับ
คนเล่าให้ฟัง เขาตั้งใจจะเล่าเช่นนั้นหรือเปล่าไม่ทราบ
เขาเล่าทำนองว่า คนที่นี่ไปเจอวัตถุชนิดหนึ่ง(ระเบิด)
โดยเห็นเป็นของแปลก จากนั้นก็ช่วยแห่วัตถุนั้นไปรอบเมือง
ถ้าเล่าแบบนี้ คนที่นี่ก็เสียหายแน่เลย คนฟังจะคิดยังไง
(ขออภัยพี่น้องคนเมืองแพร่ด้วย ได้ยินมาแบบนี้จริงๆ)
ได้ทราบข้อมูลจากท่านพระครูในเรื่องนี้แล้ว
ต้องยกย่องคนเมืองแพร่
ที่นำระเบิดไปดัดแปลงทำเป็นระฆัง
จนเป็นตำนานมาถึงทุกวันนี้
ขอบคุณครับ พะเยาโชคดีที่มีหลวงปู่พระอุบาลีคุณูปมาจารย์(ปวง ธมฺมปญฺโญ) เป็นผู้คิดกาลไกล และเริ่มต้นในหลาย ๆ สิ่งให้กับเมืองพะเยาครับ
คนเมืองแพร่ เป็นคนที่มีเสน่ห์หลายประการ แต่ เพราะไม่มีการสื่อสาร หรือสื่อไม่เพียงพอ จึงทำให้เนื้อความตกหล่นไปครับ
ที่น่าสนใจในเชิงวิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยี คือ นักบินคงคำนวณผิดไปมาก ตั้งใจจะบอมม์กทม. แต่ไปตกไกลถึงเมืองแพร่
หรือว่าระเบิดมันอยากกิน ข้าวกั๋นจึ้น กันแน่ครับ :-)
พวกฝรั่งทำอะไร แม้กระทั่งมาฆ่าคนไทย กลับกลายเป็นสิ่งที่น่าเชิดชู เอาไปแห่แหนกันเสียอีก ...ไม่ต่างอะไรกับสมัยนี้เลย ผมว่ามันน่าสังเวชนะครับ
บทสวดมงคลสูตรที่ผมชอบมากที่สุดคือ อเสวนาจะพาลานัง เอตัมมังฯ ซึ่งผมเห็นว่าฝรั่งส่วนใหญ่วันนี้เป็นคนพาล ที่พาลก็เพราะโลภ ที่โลภก็เพราะโง่ ที่โง่ก็เพราะไม่ทำวิปัสสนา
เจริญพรคุณโยมคนถางทาง ขอบคุณคุณโยมที่ร่วมแสดงทัศนะ และอาจเป็นไปได้ในเชิงอนุมาน ยิ่งถ้าโยงกับหลวงพ่อท่านหนึ่งที่ปัดลูกระเบิดไม่ให้ลงที่กรุงเทพฯ คำว่า "เมืองแพร่แห่ระเบิด" เป็นคำที่กร่อนมาจากคำว่า "คนเมืองแพร่แห่ระฆังที่เป็นเปลือกของระเบิดไปถวายให้กับวัด" ดังนั้นเจตนาของคนแพร่น่าจะเป็นกุศล แต่สำหรับสหรัฐ ผู้ทิ้งระเบิด ต้องเป็นอกุศล แน่นอน เจริญพร โอกาสหน้าขอเจริญพรคุณโยมได้ร่วมแสดงทัศนะอีกเพื่อให้เกิดประเด็น และร่วมกันหาคำตอบต่อไป