...ค่ำคืนแห่งวันพระจันทร์ยิ้ม25มี.ค.55 วันเกิดหลาน(ลูกชายเพื่อน"เจ้าเพชร"ครบ1ขวบ)
...วันเกิดเด็กแมวที่คลอดเพิ่มขึ้นมาอีก3ตัว(ลูกของนางงาม)
...นั่งเฝ้าให้กำลังใจ ช่วยสร้างเสียง(เบ่ง)จนถึง5ทุ่ม หมอ(ตำแย แมว)ขอลาเข้านอน พรุ่งนี้เช้า(วันนี้)มีนัดเข้าขอนแก่นไปหาคุณลุงประจิตร
...ห้านาฬิกา ลุกจากที่นอนเสร็จภารกิจจัดแจงกระเป๋าขี่รถเครื่องออกไปขึ้นรถเมล์หน้ารพ.น้ำพอง ขี่รถออกถนนยังไม่ทันได้พ้นเขตหน้าบ้านพลันสายตามองเห็นร่างหนึ่งนอนอยู่กลางถนน
...เจ้าบอล(แมวตัวผู้)แมวที่มีคนนำมาปล่อย(ให้เลี้ยง)ตั้งแต่เล็กๆอยู่ด้วยกันมาจนเริ่มเป็นหนุ่มน้อย
...ด้วยนิสัยที่เรียบร้อย ฟังคนพูดค่อนข้างเข้าใจได้เร็ว ไม่เซ้าซี้กวนใจ จึงทำใ้ห้ความรักความผูกพันระหว่างคนกับแมวก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ
...สิ่งที่ได้สัมผัสมาเพียงเวลาห่างกันไม่กี่ชั่วโมง ระหว่างทางนั่งโดยสารเข้าตัวเมือง ภายในใจให้ใคร่ครวญกับสิ่งที่เกิด(ดับ)
...ทำให้นึกถึงบทธรรมะในหนังสือ"ตายไม่มี ของท่านปิยโสภณ" (ทวนคิดพิจารณา) กับภาพแมวที่พึ่งเกิดมา คนก็พลอยดีใจมีความสุขกับชีวิตน้อยๆของลูกแมว(มิติแห่งความสุข ปิติ)
...กับอีกภาคที่แมวตัวที่นิสัยดีคนก็รัก แต่ต้องนำร่างนั้นลงหลุม หัวใจของคนให้รู้สึกอึ้งไปกับสิ่งที่แตกต่าง(มิติแห่งความทุกข์ อาลัยอาวรณ์)
...เชื่อว่าหากเปรียบกับด้านของคนเราก็คงไม่ต่างกันกับด้านหนึ่ง(มิติ แห่งการเกิด)ต่างก็เฮฮาสนุกสนาน ดีใจจนร้องไห้"น้ำตาแห่งความปิติ"
...กับอีกฟากหนึ่งก็ร้องให้เช่นกันแต่ร้องโดยอารมณ์แห่งการพลัดพราก อาลัยอาวรณ์ เสียใจกับสิ่งที่เราเรียกว่า"ความตาย"
...เข้าในเมืองได้ศัพท์คำพูดเล็กๆแต่ความหมายกว้างใหญ๋กับคำว่า"ระเบียบวินัยทางการเงิน"
...ในมุมให้(ให้ความรู้)ท่านผู้อ่านข้อมูลผักหวานผ่านป่าgotoknow มาเยี่ยมเยือนที่สวนพร้อมครอบครัว("พร้อมครอบครัว"พลังขับเคลื่อนที่สำคัญ)
...ในมุมรับรับไข่ไก่ จากเพื่อนที่มีน้ำใจนำมามอบให้ถึงสวน(คุณนายฟาร์มไข่-แม่เจ้าเพชร) อานิสงส์ที่นำมาให้กันขอบุญนั้นกลับหาทุกท่านโดยเฉพาะแม่เจ้าเพชร ที่อุ้มท้องน้องเจ้าเพชรเข้าเดือนที่6แต่มีภาวะน่าห่วงเลือดออกอยู่เรื่อยขอให้อยู่รอด(9เดือน)คลอดปลอดภัยทั้งแม่และหลานในท้อง...
* ขอบคุณค่ะ..วัฎจักรของชีวิต..เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่เว้นวายทุกตัวตน
* วันเวลาสั้นนัก ..รู้ธรรม รู้ตน จะนำผลประเสริฐพร นะคะ
ขอบพระคุณ ท่านอาจารย์โสภณและคุณนงนาท ที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมชมมอบดอกไม้กำลังใจค่ะ...
ขอบพระคุณ คุณนงนาทค่ะสำหรับความคิดเห็นที่เป็นเสมือนกำลังใจในการก้าวไปของชีวิตค่ะ( น้ำทีละหยดยังมีวันเต็มโอ่ง)...
ยามเกิดกับยามตายต่างก็มีการร้องไห้ค่ะ แต่ความต่างจะอยู่ที่ตอนเกิดตัวเราเป็นผู้ร้องเพื่อหายใจแรก แต่ตอนตายหวังว่าคุณความดีที่สร้างไว้ชั่วอายุคน คนอื่นจึงร้องอาลัย
ขอให้เจ้าบอลไปสู่สุขติเถิด และขอให้เจ้าที่เพิ่งเกิดมาดูโลกเป็นที่รักของทุกคนตราบที่เขายังเดินบนโลกนี้อยู่ค่ะ
สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะ
...ขอบคุณอานิสงส์แห่งบุญ แทนเจ้าบอลค่ะ.