ลองเปรียบเทียบ หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง กับ หลักการเรียนรู้ตามแนวพุทธศาสนา จากสองภาพนี้ครับ

จะเห็นว่าคล้ายคลึงและกลมกลืนกันอย่างยิ่ง จากพระราชดำรัส ผู้หลักผู้ใหญ่ผู้รู้ สังเคราะห์เป็น 3 ห่วง 2 เงื่อนไข 4 มิติ และ 3 หลักการ และจากคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เกี่ยวกับการเรียนรู้ของมนุษย์ คือ ปัญญาจาก 3 แหล่ง 2 ปัจจัย 4 ขั้นตอน และ 3 ลักษณ์ (ไตรลักษณ์) เมื่อเปรียบเทียบแล้ว สอดรับกันได้อย่างดียิ่ง ดังนี้ครับ

  • การเรียนรู้จากการฟัง-อ่าน-ดู หรือรับข้อมูลจากภายนอก หรือ สุตมยปัญญานั้น การบริโภค อุปโภค หรือ "เสพ" ควรต้อง พอประมาณ 
  • การเรียนรู้จากการคิด จิตนาการ หรือ จินตมยปัญญา เกิดขึ้นได้จากการคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผล หรือ ให้มีเหตุมีผล
  • การเรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติเพื่อฝึกทักษะและการรู้จริงเกี่ยวกับปัญญาทางโลก (โลกียะ) และการเจริญสติภาวนาเพื่อความรู้แจ้งเกี่ยวกับปัญญาทางธรรม (โลกุตละ) คือภูมิคุ้มกันที่ดียิ่ง
  • การคบคนดี และสิ่งแวดล้อมที่ดี เทียบกับ เงื่อนไขด้านคุณธรรม
  • การมีโยนิโสหรือคิดโดยแยบคาย คือเงื่อนไขทางด้านความรู้ ความรอบคอบ รอบรู้
  • การนำไปใช้ 4 มิติ กับขั้นตอนการเรียนรู้ 4 ขั้น ไม่ค่อยเชื่อมเท่าไหร่ครับ...ฮา
  • หลักการเรื่อง สมดุล/มั่งคง/ยั่งยืน และ ไตรลักษณ์ ทุกขัง/อนิจจัง/อนัตตา มีความสัมพันธ์กันแบบ กลับข้าง หรือสวนทางครับ คือ ความไม่สมดุลจึงทำให้เกิดทุกข์ ไม่มั่นคงคือเปลี่ยนแปลงหรืออนิจจัง และ ความไม่ยั่งยืนก็คืออนัตตาหรือบังคับไม่ได้ ไม่มีตัวตน นั่นเอง

ท่านอ่านแล้วเห็นว่าไงครับ......