"หล่อน" สุดแสนจะพิศวงสงสัยอยู่กับคำว่า"ธรรมชาติ"....วันนั้น..ท้องฤ้าใกล้ค่ำสีแดงจ้าเหนือฟ้าเมือง ปทุม มันเป็นสัญลักษณ์ของพายุฝน..."หล่อน"ระลึกถึงคำบอกเล่าของตังเกหนุ่มชาวเรือในอดีต...มันอาจจะเป็นได้.เพราะเสียงครืนครางของท้องฟ้าได้ยินไกลๆกับกับเมฆดำที่ได้เห็นจากขอบฟ้าอีกด้านหนึ่งฝนคงจะกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตา..ก็ว่าได้...
"ดุเหว่า"ส่งเสียงเจื้อยแจ้วร่ำร้องก้องกังวานสนั่นฟ้าปทุมธานีมันคงจะสงสัยเหมือน"หล่อน"ว่าน้ำจะมาอีกหรือเปล่าทั้งๆที่มันเพิ่งจะลดไป...
"หล่อน" เห็นนกกระจอกคู่หนึ่งโผลลงบนยอดหญ้าที่ไหวปลิวสะท้านลมอ่อนโอน..ทุ่งหญ้าข้างกำแพงที่ยังเห็นคราบน้ำสีคร่ำ...มันจู๋จี๋แนบชิด จิกดอกหญ้า"หล่อน"นั่งมองมันอยู่นานด้วยสมองที่ว่างเปล่าไม่ได้สั่งงานอย่างเช่นเคยกับสิ่งที่เห็น อยู่ "ธรรมชาติ"...ชายที่เคยหนุ่มสาระวน"ง่วนอยู่"อยู่กับการถากถางกอหญ้าข้างกำแพงนั้น..เขาไม่ได้เห็น..เจ้านกกระจอกคู่นั้น..บนยอดหญ้าและท้องฟ้าสีแดง...
สวัสดีจ้า..คุณ มะเดื่อ..ขอบคุณหลายหลาก..."ยาย..ว่า..ทั้ง สำโรงและกระทือ..น่ะ..สวยสะเด็ดใจ..ถ้าเป็นสาวๆละก็..หนุ่มคงรุมทึ้งเป็นว่าเล่น...เห็นว่าจะเป็นเช่นนี้ดังคำว่าใน..โบราณกาล..ซึ่งยายก็ยังไม่เข้าใจจนบัดนี้..อิอิ.."(อีดอกกระทือหรืออีสำโรง..อ้ะ)...
อ่านบันทึกของท่านทีไร
ประหนึ่งอ่านลำนำ
สุนทรพจน์
กวี...
ปรัชญา
ความเรียง..
..........................
.... ธรรมชาติ ให้กำเนิด และเยียวยา สรรพสิ่ง.. .... ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
ดานำฟ้ายามเย็นจากบ้านสุพรรณมาฝากด้วยนะคะ
สวัสดีทุกท่านเจ้าค่ะ..ที่มาแชร์ความรู้สึกกับ..ธรรมชาติ..ที่เรากำลังจะถูกลืมๆไป..."ในวันนั้นที่ HA Forum"ยายธี"ได้แต่เพียงฝากไว้กับ..คำว่าธรรมชาติ"กับทุกๆตัวตน..ที่เกี่ยวข้องอยู่ในกฎเดียวกัน..ผลสะท้อนแห่งการกระทำ.."(อย่างน้อยๆไม่กี่ร้อยคนในสามแสนคนที่เป็นสมาชิกโกทูโน..คงจะใช้ความคิดและความเข้าใจ..เป็นลูกโซ่คล้องความลึกซึ้งตรงนี้ไว้และถ่ายทอดเป็น จักรวัฏรสืบไป)..ยายธี