การบันทึกเป็นพื้นฐานของวัฒนธรรมคุณภาพ

         กิจกรรมคุณภาพพื้นฐานระดับบุคคล  (quality diary )ที่ อาจารย์ อนุวัฒน์ ศุภชุติกุล ได้กรุณาให้แนะนำ  คือการบันทึก  โดยปกติคนช่างสังเกตุ ช่างคิด ก็มักมีการบันทึก อยู่แล้ว  ผู้เขียนเองก็จะมีปากกา สมุด และหนังสือ อยู่ในย่ามในถุงผ้าเป็นปกติ เดินทางแต่ละที่ก็มีหนังสือเป็นเพื่อนเดินทางเสมอ  พบเห็นอะไรก็บันทึก วรรณกรรมท้ายรถ วรรณกรรมฝาผนัง วรรณกรรมห้องน้ำสมองซีกซ้ายจะจำเรื่องราวเหล่านี้ได้ดีมีบันทึก อยู่ในสมุดบันทึกในช่วงแสวงหา ปัจจุบัน  ก็บันทึกประโยคเด็ด เรื่องเด่น เหตุการณ์ผิดปกติ ก็มักบันทึก......

        .ที่เล่ามาทั้งปวง ล้วนเป็นการบันทึกเพื่อสนุกหรรษา จนกระทั่งมาได้อ่าน กิจกรรมคุณภาพพื้นฐานระดับบุคคล ทำให้ต้องมาทบทวน การบันทึก เพื่อยกระดับให้เป็นการบันทึกเพื่อคุณภาพ ตามแนวทางที่คุณหมอ อนุวัฒน์ แนะในขั้นตอนที่ 1.  ดังนี้

 

1.สมุดบันทึกคุณภาพ (quality diary)  แจกสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ  ที่พกใส่กระเป๋าได้   ขอให้บันทึกประเด็นที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพ  และความปลอดภัยที่พบเห็นอย่างสั้นๆในทุกโอกาสที่พบหรือเกิดขึ้น  เขียนสั้นเท่าที่จะทำให้เขียนได้เมื่อพบโอกาส  ถ้าเป็นไปได้ ควรเขียนในทันที จบใน 1-2  นาที(เพื่อจะได้ไม่มีเงื่อนไขว่าทำไม่ได้)      

        ถ้าเป็นไปได้อาจแบ่งระบบการบันทึก หน้าซ้ายบันทึกเรื่องบวก หน้าขวาบันทึกเรื่องลบ   เช่นเห็นการทำดีของเพื่อนร่วมงาน มีความสร้างสรรค์เกิดขึ้นในใจ ให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยซับซ้อนหรืออาการหนักได้สำเร็จ    เกร็ดความรู้จากการทำงาน  เรื่องลบ เช่นการพบเห็นสิ่งที่ไม่คาดฝัน  หรือสิ่งที่เป็นความเสี่ยง หรือโอกาสพัฒนาในจุดต่างๆ ที่ผ่าเข้ามาในสายตาหรือในการรับรู้ ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานของเราหรือหน่วยงานในที่อื่นๆ  อุบัติการณ์ที่เกิดขึ้น คำตำหนิ คำต่อว่าจากเพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้างาน      

         การบันทึกจะฝึกให้เรามีการรับรู้ที่ประณีตยิ่งขึ้น สามารตรวจจับประเด็นเล็กๆได้ไวขึ้น บันทึกจะทำให้เรามีข้อมูลที่จะใช้ทำงานต่อ  เช่นการให้ข้อเสนอแนะ การนำความเสี่ยงมาคุยกัน ในทีม การรายงานอุบัติการณ์ การบันทึกเป็นพื้นฐานของวัฒนธรรมคุณภาพที่สำคัญ....

 

      จบกิจกรรมข้อที่ที่1 ของคุณหมอโปรดติดตามกิจกรรมข้อที่  2. เรื่องการทบทวนและใคร่ครวญ

      การบันทึก เป็นเรื่องที่คนทำงานคุณภาพ ต้องคิดต่อทำต่อ ทำจริงในสิ่งเล็กๆง่าย ฝึกบันทึกให้อยู่ในสายเลือดของนักพัฒนาคุณภาพ ถึงเวลานำออกมาใช้เหมือนดาบคมที่อยู่ในฝัก

 

       ผู้เขียนเองก็ตั้งใจจะบันทึกให้มีคุณภาพ ตามที่อาจารย์ได้แนะ เพราะเชื่อมั่นว่า"จงศึกษาวิชาความรู้ตั้งแต่นอนเปลจนถึงหลุมฝังศพ"(วจนะฮาดิษของท่านศาสดมุฮัมมัด ซล) คนเราย่อมเรียนทันกันได้ ไม่มีไครแก่เกินกว่าการเรียนรู้ ตามที่รู้มา