เมื่อวันเสาร์และอาทิตย์ ผู้เขียนและคณะนิสิตจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ได้เดินทางไปช่วยเหลือโรงเรียนที่ประสบภัยน้ำท่วม โดยไปช่วยกันฟื้นฟูโรงเรียน ค่ายนี้มาจากวศินและเพื่อนๆในบันทึกนึ้ บันทึกนี้ ผู้เขียนเคยขอบริจาคของจากบันทึกนี้ ได้รับความกรุณาจากพี่ใหญ่นงนาท พี่สุภัทรา  ผศ.วิไล พี่นิน(เพื่อนเก่าผู้เขียน) บริจาคเงินช่วยโรงเรียน มีเสื้อผ้าและตุ๊กตาหลายตัวที่เอาไปฝากคุณสามารถเพื่อเอาไปช่วยนักเรียนที่บ้านตะเพินคลี่ อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี


 ตอนออกเดินทางผ่านแถบอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี นำแถวๆตำบลบางลี่ ยังอยู่ค่อนข้างมาก บริเวณไหนที่เคยเป็นนา จมน้ำไปหมด มองแล้วน่าใจหาย (ไหนใครว่าสุพรรณบุรีน้ำไม่ท่วมไง)



 ตอนเดินทางสงสัยเราเดินทางออกไปแต่เช้าเกิน เลยผู้เขียนได้ภาพนิสิตนอนหลับบนรถแบบนี้ ฮา



นิสิตที่ไปครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นนิสิตจากคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์  มีทั้งสาขาภาษาอังกฤษ พละศึกษาและศึกษาเกษตร มีคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ด้วย ที่มาเพิ่มจำนวนมากคือนิสิตจากคณะวิศวกรรมศาสตร์


ตอนไปถึงโรงเรียนวัดปราสาทไม่ไกลมากนัก นักเรียนมาต้อนรับ นิสิตก็ทานข้าวก่อน ผู้เขียนไปดูสภาพโรงเรียน ค่อนข้างใจตกใจเพราะว่าระดับน้ำค่อนข้างสูงมากๆ ต่างจากทางนครปฐมและแถบบางบัวทอง เป็นเพราะโรงเรียนอยู่ไม่ไกลจากแม่น้ำ



นิสิตช่วยปลูกต้นไม้กับนักเรียน รื้อรั้วโรงเรียน ผู้เขียนไปจัดการให้นิสิตสาขาศึกษาเกษตรช่วยกันขุดยกร่องแปลง ตอนขุดอากาศร้อนมาก ผู้เขียนก็ขุดด้วย ปวดแขนมากเพราะดินแข็งจริงๆร้างเวทีการขุดดินมานาน (ฮา)



 มีแบ่งไปหลายทีม มีทีมที่ไปจัดการทาสีสนามเด็กเล็ก ของเด็กเล่น ตอนทาสีไม่ยาก แต่ยากตอนขัดสีเก่าออก ถ้าขัดสีเก่าไม่ดี จะทาสีน้ำมันได้ไม่ติด


 นิสิตของคณะวิศวกรรมศาสตร์ จะทำงานเชิงช่างได้ดี จัดการกับรั้วโรงเรียนและทาสีได้ไว

ตอนทำงานอากาศร้อนมาก วันแรกหมดไปอย่างรวดเร็ว ผู้เขียนได้ภาพนี้ตอนทำงาน ขอตั้งชื่อว่า ลูกผู้ชายตัวจริงดีกว่า (ฮา) เป็นนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ จัดการกลบร่องน้ำและดายหญ้า


 อีกภาพที่ชอบคือนิสิตตัวเล็ก ชื่อเจ้ากิ๊บ ขึ้นไปทาสีกระดานลื่นให้เด็กๆ กระดานลื่นไม่สูงเท่าไร แต่เจ้ากิ๊บตัวเตี้ยเอง(ฮา)


ภาพนี้ผู้เขียนชอบมากที่สุดเพราะได้รูปพญานาคคาบดวงตะวัน เดินผ่านมาตรงพอดี พี่พญานาคครับ ปีหน้าไม่ต้องพ่นน้ำได้ไหมครับ ...




 วันรุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ ผู้เขียนและวศิน ออกมาทาสีที่โรงเรียนตอน6 โมงเช้ากว่า ที่ต้องเร่งมือเพราะกลัวว่าจะเสร็จไม่ทัน วันนี้ได้ช่วยกันทาสีเส้นสนามกีฬาฟุตบอลและสนามตะกร้อ


 ผู้เขียนแอบไปดูคุณครูทำอาหารเลี้ยงพวกเราด้วย อ้าวทำไมโรงครัวคุณครูมืดจัง ก็น้ำมันท่วม เสียหายมากเลย ดูระดับน้ำแล้ว มิดหัวคุณครู


 มาค่ายนี้ผู้เขียนได้น้องชายที่พลัดพรากจากกันหลายปีเป็นนิสิตสาขาศึกษาเกษตร ( ฮา) เป็นชาวเมืองพล จังหวัดขอนแก่น แต่มาเรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน


 ตอนก่อนเดินทางกลับ โรงเรียนให้นักเรียนมาแสดงให้ทีมผู้เขียนชมด้วย ของไปดู Video ที่นี่นะครับ

 ขากลับได้แวะตลาดสามชุก ให้นิสิตได้แวะซื้อของไปฝากเพื่อน กลุ่มนี้เป็นนิสิตจากสาขาศึกษาเกษตร



 กลุ่มนี้เป็นนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ (ทำเป็นเข้ม ฮา)


ผู้เขียนดีใจที่ได้ไปช่วยนิสิตในครั้งนี้ อย่างน้อยให้นิสิตได้มีจิตอาสา ได้บริการสังคม มีความเสียสละเพื่อส่วนรวมบ้าง เพราะความรู้ไม่ได้อยู่แต่ในรั้วมหาวิทยาลัยหรืออยู่ในตำราเรียนเพียงอย่างเดียว ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…

 อ่านต่อได้จากบันทึกนี้ของวศินครับ…

น้องรตยา ฝากประกาศรางวัลครูเพื่อศิษย์ครับ  ได้แก่...อ่านบันทึกน้องรตยานะครับ