วันนี้ผู้เขียนนั่งรถประจำทางมาทำงานตอนเช้า (เข้าเวรวันเสาร์) รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก อาจเพราะในใจพึงระลึกว่า.... วันนี้แล้วสิหนอเป็นวันที่รอคอย....
ก่อนหน้านี้ผู้เขียนรอคอยวันนี้มานานเกือบเดือน ตั้งใจจะเขียนบันทึกมาหลายวันมาก ๆ แต่ยัง...ยังไม่ถึงวัน ยังเขียนไม่ได้ อดใจไว้ก่อน .... แต่พอกลับถึงวันจริง ๆ เหมือนไฟในตัวมันเริ่มมอดไหม้ กลายเป็นเถ้าถ่าน ตอนแรกก็เลยตัดสินใจนั่งอ่านบันทึกไปพลาง ๆ เพื่อจุดประกายถ่านไฟให้ติดอีกครั้ง...
วันนี้ทำไมน๊ะหรือ ....ก็เมื่อ 10 ปีก่อน ผู้เขียนมาทำงานเป็นวันแรกนั่นเอง จำได้วันจันทร์ที่ 2 กันยายน 2539 จริง ๆ แล้วอยากเริ่มงานวันที่ 1 น๊ะ แต่มันเป็นวันอาฑิตย์น่ะ เพราะฉะนั้นผู้เขียนก็ทำงานอายุราชการครบ 10 ปี เต็มวันนี้นี่เอง...
10 ปีผ่านไป... จะว่านานก็นาน แต่ความรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปนี่เอง ผู้เขียนเคยบอกกับพี่อบ พี่ญา ว่าจะทำงานครบ 10 ปี แล้วน๊ะ จำได้ว่าพี่ ๆ เขาบอกว่าเหมือนเพิ่งเข้ามาทำงานเอง จะ 10 ปี แล้วรึ ? นับผิดรึเปล่า ?
เคยได้ยินคนเขาพูดกันว่า หากเราพูดถึงเรื่องเก่า ๆ หรืออดีตบ่อย ๆ แสดงว่าเราน่ะแก่แล้ว สงสัยผู้เขียนก็คงจะแก่ก็เพราะบันทึกนี้แหละ..
จำได้ว่าช่วงแรก ๆ งานในแต่ละวันมีแค่ 200 - 300 รายเอง แต่ปัจจุบัน 600 - 800 ราย บางวัน 900 กว่า ๆ ปริมาณคนก็ไม่ได้แตกต่างกันเลย การทดสอบก็เพิ่มขึ้น บางการทดสอบใช้เครื่องอัตโนมัติ อย่าง CK-MB & Troponin T หรือ Microglobulin แต่บางรายการก็ใช้ manual รวม ๆ กับเครื่องอัตโนมัติ อย่าง Protein electrophoresis บ้าง
เคยได้ยินมาเหมือนกันที่เขาพูดกันว่าข้าราชการเช้าชามเย็นชาม แต่ผู้เขียนว่า การทำงานของหน่วยเราน่าจะเรียกว่าเช้ากะละมังใหญ่ (หรือบ้านเราเรียกว่าโคมใหญ่) เย็นกะละมังเล็ก เพราะงานตอนเช้ามากกว่าตอนบ่าย 2 -3 เท่า พอตอนบ่ายแต่ละคนก็เริ่มหมดเรี่ยวหมดแรง ได้มีเวลานั่งพัก เหยียดแข้งเหยียดขากันบ้าง ใครผ่านไปผ่านมาในช่วงบ่ายเลยอาจเข้าใจว่าเรางานสบาย....ไป
ผู้เขียนอดคิดทบทวน ในช่วงเวลา 10 ปีที่ผ่านมา เราก็ได้ทำอะไรเอาไว้บ้าง เอาเป็นว่าที่ยังใช้ ๆ กันอยู่ เล็ก ๆ น้อย ๆ อย่าง...การลดขั้นตอนการเขียน Cup แต่ใช้ Primary tube ในการทดสอบเข้าเครื่อง, การทดสอบปัสสาวะ ด้วยเครื่องโดยใช้โปรแกรมตรวจปัสสาวะ ไม่ต้องมาเจือจาง และร่วมกับนายดำเตรียมน้ำยา Creatinine สำหรับเครื่อง CX-3, การใช้เครื่อง CX-3 delta ในการตรวจปัสสาวะ Creatinine ลดภาระ Load ของเครื่อง Hitachi ทำให้ผลอื่น ๆ ออกเร็วขึ้น โดยเฉพาะในวันอังคารกับพฤหัส, งานวิจัย ตรวจ HbA1c เปรียบเทียบใช้ EDTA blood และ NaF blood, Label Rack ตามสีของวัน เพื่อสะดวกในการค้นหา (จำได้ว่าเดิมเขียน เป็นวัน ๆ ไป จะค้นทีก็รื้อกันมาทั้งตู้) เป็นต้น
บางอย่างทำได้ ใช้ได้ในทันที แต่บางอย่างก็ต้องใช้ความอดทน กว่าจะได้ทำ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร ผู้เขียนอาจจะรู้สึกท้อ แต่ไม่ถอย เหนื่อย แต่ไม่หน่าย ก็เพราะ....
ความรัก -------> > ใช่แล้วค่ะผู้เขียนยอมรับค่ะว่า เพราะความรัก
รัก...งาน รัก...หน้าที่ และรัก...ใน.อาชีพ (เทคนิคการแพทย์)
อ่านแล้วรู้สึกดีจังค่ะ ขอบคุณสำหรับบทสรุปที่ยอดเยี่ยม ใช่เลยค่ะ เราทำเพราะ"ความรัก"
สุขสันต์วันทำงานครบรอบสิบปีนะคะ จะรออ่านวันครบรอบ 20 ปี ใน GotoKnow ค่ะ (แป๊บเดียวเอง คอยดูสิ)
สุขสันต์ วันครบรอบ 10 ปี ด้วยอีกคน .....รักเราไม่เก่าเลย....ยิ่งรักขึ้นทุกวัน....มอ.เนี่ย......คนงานพัฒนาบุคลากรได้ยินแล้วหูผึ่งเลย......ประโยคด้านล่างเนี่ย
รัก...งาน รัก...หน้าที่ และรัก...ใน.อาชีพ (เทคนิคการแพทย์)
"ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน..!!"
เอ้า แถมกำลังใจให้ด้วยค่ะ......
ชื่นชมในวิถีการทำงานของคุณศิริมากค่ะ ขอให้สร้างผลงานดีๆ ตลอดไปนะคะ
ขอแสดงความยินดีด้วยคนคะ คงไม่ช้าไปนะคะ ในที่สุด มอ.เราก็ได้บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์เม็ดนี้ ให้เติบโตเป็นไม้ใหญ่ เป็นที่พึ่งพิงของบรรดาสรรพสิ่งทั้งหลายในโลก ได้อีกต้นแล้ว
10 ปีนี้เวียนหมุนผ่านมาครบ (แล้ว) อีกกี่ 10 ข้างหน้ายังต้องฟันฝ่าต่อไป ขอบหนับหนุนแรงใจเพื่อสู้ไปสู่อนาคตครับ
คุณศิริคะ...
กะปุ๋มรบกวน..คุณศิริเพิ่มป้ายที่ Blog ให้ด้วยได้ไหม โดยใส่คำว่า R2R เข้าไปเพิ่มด้วยคะ...เพื่อประโยชน์สำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้...ในคนที่สนใจการทำ R2R ...คะ
ขอบคุณคะ
*^__^*
กะปุ๋ม
หมดเลยค่ะ มาเปิดคอมฯ เช้าวันจันทร์ ขอบคุณสำหรับกำลังใจทุก ๆ คนค่ะ แล้วเจอกันอีก 10 ปีหน้าค่ะ (ยิ้ม ๆ ) !อ้อ คุณ Ka-poomค๊ะ ผู้เขียนได้เพิ่มป้าย R2R ใน Blog แล้วค่ะ
คุณศิริ...ขอบคุณมากนะคะ...
กะปุ๋ม add Blog ของคุณศิริเข้าไปใน CoP R2R แล้วนะคะ...
...
แต่เอ๊ะ...อายุราชการเราเท่ากันเลยคะ...แต่อายุปฏิบัติงานจริงนี่กะปุ๋มน่าจะน้อยกว่า เพิ่งเริ่มทำงานที่เป็นงานประจำจริงๆ เมื่อไม่กี่ปีนี่เอง...คงต้องแวะมาขอเรียนรู้...จากที่นี่แหละคะ
...
เมื่อวันไปร่วม ลปรร. CoP R2R กะปุ๋มเปิดบันทึกของคุณศิริด้วยคะ...อ.หมอวิจารณ์เดินมาอ่านด้วย และบอกว่านี่แหละคือ report ที่ได้มาจากการทำ R2R
*^__^*
ขอบคุณคะ
กะปุ๋ม
ด้วยความยินดีค่ะ แต่สงสัยผู้เขียนต้องขอเรียนรู้จากคุณ Ka-poom มากกว่ามังค๊ะ ..
อายุงานเท่ากัน แต่อายุของของผิว (หน้า) ของคุณ Ka-poom ยังอ่อนเยาว์มากเลยค่ะ มีเคล็ดลับอะไรรึเปล่า ? ค๊ะ อยากเจอตัวจริงจังเลยค่ะ
มีเรื่องขำขำมาเล่าให้ฟังคะ...
พี่ที่เป็นทีม R2R กับกะปุ๋ม...ทักว่า "กะปุ๋มเป็นพี่ อ.หมอปารมีกี่ปีน่ะ"....ฮา.....
*^__^*
กะปุ๋ม
เอ๊ะ! สงสัยพี่คนที่คุณ Ka-poom ว่าลืมใส่แว่นมารึเปล่าเอ่ย หรือต้องตัดแว่นใหม่
อันที่จริงจะว่าไปคนในภาคเราหน้าอ่อนกว่าอายุกันทุกคนเลยก็ว่าได้ อย่างคุณเอื้อ เอย อ้อ ! พี่เม่ยอีกคนวันก่อนผู้เขียนหน้าแตกมาแล้วครั้งหนึ่งค่ะ เข้าใจว่าคุณเอื้ออายุเยอะกว่าพี่เม่ย ที่ไหนได้พี่เม่ยอายุมากกว่าอีกค่ะ ยังมีอีกหลายคนค่ะ (รวมผู้เขียนด้วยน๊ะ--ยิ้ม ๆ )