มุมเตรียมภัตตาหารที่วัด...
เป็นช่วงชีวิตที่ได้ไปวัดแต่เช้า ๆ ทุกวัน
บรรยากาศเช้า ๆ ...ขับรถมอเตอร์ไซด์ปะทะกับสายลมหนาวเย็น
ยิ่งเข็มไมล์ของรถเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ...อุณหภูมิในร่างกายผมกลับลดลงลดลง
เหมือนมีน้ำแข็งไปเกาะที่หน้าอก...ทั้ง ๆ ที่มีเสื้อกันหนาวตัวหนาหนา
มาถึงวัด...จับหูตนเอง...เพราะไม่นึกว่าหูยังอยู่ครบสองข้าง...ชามากมาก
เข้าไปที่ศาลา...คงมีแต่คุณตาคุณยายหลายท่าน...ที่คุ้นหน้าคุ้นตากัน
หน้าตาใหม่ ๆ ก็มีประปราย...มาทำบุญวันเกิด...ถวายสังฆทาน
จากที่เคยหนาว...ร่างกายเริ่มอบอุ่นขึ้น
ช่วยคุณตาคุณยาย...เตรียมภัตตาหาร...ใส่ถ้วย...จาน...จัดวางเป็นถาดถาด
งานที่เหมาะกับผมมากคือ แกะหนังยางจากอาหารถุงในบาตร
เพราะคุณยายว่า...ตาไม่ดี....มือสั่น...แกะไม่ออกสักที
ตอนแรกแรก...ผมแกะหนังยางได้ดี...รวดเร็ว
แต่ห้าหกถุงผ่านมา...มือของผมเริ่มลื่นและมันจากนำมันในอาหาร...ทำให้ช้าลง
คิดในใจ...ใจร้อนว่า...เจาะถุงดึงออกเป็นรูกว้าง ๆ ดีไหม
หรือรูดยางดีไหม...
น่าจะไม่ดี...เพราะถุงอาจแตก...หรืออาหารอาจจะหกเรี่ยราดได้
ใจเย็น...ช้าช้า...ดีกว่า
ค่อย ๆ ใช้เล็บจิกแล้วจับให้มั่น...ก็ทำได้แล้ว
เป็นการฝึกสมาธิอีกวิธีหนึ่งที่เยี่ยมยอดของผม
การได้มาวัด...ทำให้ผมมีความสุข
ภรรยา และลูกชาย...ก็ชอบมาวัด
ทิมดาบและหลวงปู่ก็คุ้นเคยสนิทสนมกัน
เพราะเห็นกันตั้งแต่แบเบอะ....
ภาพของทิมดาบ...ยกถาดเล็ก...ประเคนให้หลวงปู่...พระสงฆ์...ท่านเณร
ทำให้ผมมีความสุขยิ่งนัก
ใครนะที่กล่าวไว้ว่า...
ชีวิต คือ ความฝันที่ไร้ความหมาย
ผมก็เห็นด้วยนะครับ...แต่ขอให้คำนิยามศัพท์ของคำว่า "ความหมาย" เพิ่มเติมว่า...
"...สิ่งที่ดีและสวยงามที่สุดในโลก...ที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ แต่รู้สึกได้ด้วยหัวใจ..."
มาร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ..
สวัสดีค่ะคุณหมอ
มาขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยคนค่ะ
สุขสันต์เย็นวันอังคารนะคะ
...ความฝัน..คงเป็นแค่..ตื่นแล..หลับ..หากมี.จิตต..คิด.ถวิลจินตนา..จะ.รอบรู้อยู่..คู่กับ..ความหมายเอย..."สวัสดีเจ้าค่ะ..หนาวมากไหมคะเวลานี้..(ที่นี่..ในเมืองฮัมบอรกประเทศเยอรมัน..ไม่มีแดด..มืดเร็ว..กว่าจะสว่างก็ร่วมสองโมงเช้า...สามโมงเย็นแสงแทบจะไม่มีให้เห็น..แถมหิมะตกแฉะๆ..เย็นยะเยือก..เปียกๆเหมือนน้ำแข็งไส..ใส่ขี้โคลน..อุณหภูมิ..ขึ้นลงอยู่กับ..ลบและบวก..ศูนย์องศา...เป็น..ที่ๆยายธี..กำลังผจญอยู่ในเวลานี้เจ้าค่ะ..อ้ะๆๆ..หัวเราะปลอบใจตัวเอง..อิอิ..สวัสดีค่ะ..คุณทิมดาบ...หนาวไหมเจ้าคะ)