ท้อแท้..แท้จริง...คือ ฤดูกาล

ในความคิดของผม....

มนุษย์...เป็นสิ่งที่มีชีวิตที่แสนมหัศจรรย์และซับซ้อนกว่าสิ่งที่มีชีวิตอื่น

มีอารมณ์อันหลายหลาก...และในวันหนึ่งไม่รู้ว่า...

เรามีอารมณ์หลายหมื่นแบบเกิดขึ้น...เหมือนขึ้นบนยอดเขา

หรือตกดิ่งลงก้นเหวลุบเขา

อารมรณ์อีกนั้นหล่ะที่พร้อมจะผลักเราให้ขึ้นยอดเขาและลงก้นเหว

อย่างรวดเร็ว เหมือนเราเขย่าขวดน้ำไปมาอย่างกระหน่ำบ้าคลั่ง

 

และในความคิดของผมอีกนั้นแหละ...

มนุษย์ส่วนใหญ่รวมทั้งผมในนั้น...ต่างไม่ซื่อสัตย์ต่ออารมณ์ตนเอง

อารมณ์อีกแบบ...ใบหน้า...การกระทำอีกแบบ

 

 

ผมหอบเอาความท้อในใจ...เดินทางมาในสถานที่...ที่แปลกที่แปลกทาง...ที่ผมเคยอยู่ในวันหยุด

วันหยุด... ที่ในใจของผมไม่หยุดกับอารมณ์ของตนเอง

อากาศเยือกเย็น...ที่มันเริ่มทำให้ใจของผมเยือกชา

 

ผมปั่นจักรยานไปเรื่อย ๆ ไม่มีจุดหมาย

บ้านเรือน...ต้นไม้...สายน้ำ...ถนน....ผู้คน...ที่ไม่คุ้นเคย

มันยิ่งทำให้ผมเหงาอ้างวางและเปล่าเปลี่ยว

ผมปั่นจักรยานไปเรื่อย ๆ พร้อมกับหันหลังให้กับดวงตะวัน

 

ผมมาหยุดที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง...ที่เปล่าเปลือยใบไม้...คงเหลือแต่กิ่งก้าน

ผมนึกถึงปู่สอน...เพราะมีชีวิตได้รู้จักปู่สอน...

ความหมายความงดงาม...เรื่องราวต้นไม้กับปู่สอน...อยู่ในสมองผมตลอดเวลา

 

ใช่ครับ...ผมเป็นมนุษย์กระจ่อยร่อยท่ามกลางฤดูกาลของโลก

ผมมีโอกาสท้อแท้ได้ใช่ไหม ?

ท้อแท้กับอารมณ์ตนเอง

หรือท้อแท้กับอารมณ์คนอื่น

 

ผมเริ่มตระหนักในใจว่า...ผมต้องสู้ต่อ..และเดินทางต่อไป

ถึงแม้หนทางข้างหน้า...มันไม่มีทางออก...ให้เจอปลายอุโมงค์ที่ส่องแสงริบหรี่

แต่ผมต้องเดินทางต่อไป...ต่อไป

หันมาทบทวนกับทางที่ตนเองเข้ามา

ทางเข้าของผม คือ ทำสิ่งอะไร ๆ ด้วย "ความรัก"

 

ท้อแท้..แท้จริง...มันคือ...ฤดูกาล

เป็นวงจร...เป็นวงกลมของชีวิตผม...ที่ทำให้ผมเจอะเจอ

ทั้งสิ่งที่ดีและร้าย...

เพื่อให้ผมกล้าแกร่ง

และเกิดสติและปัญญาให้กับผมบ้าง...

 

อีกไม่นาน...ต้นไม้ต้นนี้ก็ปลิใบ...บานเบ่งสะพรั่ง

เพราะชีวิตของผม และต้นไม้

ต่างต้องเดินทางพร้อมกับฤดูกาล

ที่ไม่มีจุดต่ำสุด...หรือ...จุดสูงสุด

เพราะเป็นการเดินทางที่เป็นวงกลม....

 

 

 

ลูกท้อ...ที่วางขายตามทางเดินยามเช้า

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คือ...บ้านที่มีชีวิตของทิมดาบ



ความเห็น (13)

* ท้อใจ..ตามด้วย..ภาพลูกท้อ..เข้ากันดีค่ะ

* พี่ใหญ่เข้าใจอารมณ์ขึ้นๆลงๆเช่นนี้ค่ะ และถ้าเราใช้สติควบคุมอารมณ์ไม่ให้ฟุ้งไปกับการปรุงแต่ง มันจะผ่านพ้นไปได้เร็ว เพื่อความว่างสู่ความเป็นปัจจุบันเท่านั้น..กำลังเพียรฝึกอยู่ค่ะ

ลูกท้อ ยังไม่เคยเห็นลูกสดๆ เห็นแต่ดองหรือแช่อิ่ม

อากาศหนาวเย็น ทำให้เหงาได้ง่าย

พยายาม..อยู่ใกล้คนที่เรารักไว้...

ทุกคนมีโอกาสรู้สึกท้อได้  เราต้องหาอะไรทำให้ยุ่งๆๆเข้าไว้

ที่พูดนี้ เตือนตัวพี่เองด้วยนะ

นำพระพุทธนวล้านตื้อมาให้ครับ อยู่ริมฝั่งโขงเชียงแสน


เขียนเมื่อ 

..สายหยุด..บ่..หยุด..เสน่ห์..หา....พลิกความท้อ..ล้อหลอก..ให้ปัญญา..มีคุณค่า..ต่อชีวิต..ต่อมวลชน...(สวัสดีเจ้าค่ะ..คุณทิมดาบ.เป็นกำลังให้กันเจ้าค่ะ..ยายธี.)

เขียนเมื่อ 

เข้ามารับฟังความเหงา ความท้อ ด้วยคนครับ ตราบใดที่เรายังได้ชื่อว่าเป็นคน ต้องมีอารมณ์ไม่วันไดก็วันนึงที่แปรปรวน แต่สุดท้ายแล้ว ทุกคนก็สามรถจัดการกับเจ้าอารมณ์ได้อยู่ดี

เป็นความท้อ ที่งดงามที่สุด เท่าที่ผมเคยได้รับรู้มาครับท่านอาจารย์ทิมดาบ

ผมขอเป็นกำลังใจเล็กๆให้ท่านอาจารย์ตลอดไปครับ

เขียนเมื่อ 

เวลาที่ผมอยู่คนเดียว มักคิดอะไรวนไปเวียนมาสุดท้ายเกิดท้อถอยกับชีวิต แต่พอเรามีใครสักคน มันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยครับ มันเป็นเหมือนฤดูกาลอย่างที่ว่าจริงๆ อารมณ์มันเป็นฤดูกาล

เขียนเมื่อ 

อืมมมม... ก็น่าท้อนะคะ

ท้อแล้วได้บทกวี 1 บันทึก

ฤดูกาลผ่านผัน

เคลื่อนวันเวลาผ่านเหตุการณ์

ไม่ช้าฟ้าสดใส

เขียนเมื่อ 
เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

แวะมาเหงาเป็นเพื่อน

จะได้รู้สึกว่ายังมีอคนเหงาอยู่ที่นี่อีกคนไงคะ^_ ^

เขียนเมื่อ 

ลูกท้อกินได้

แต่ความความท้อแท้ กินไม่ได้นะครับ