ปัญหา

....ครูปอยืนมองสนามหญ้าหน้าโรงเรียน..ตอนเย็นหลังเลิกเรียน...ด้วยความสงสัย...ทำไม  ทำไม  และทำไม....สนามที่สวยงามอย่างนี้จึงไร้เด็ก ๆ วิ่งเล่นกันเหมือนเคย...ดูอ้างว้าง  เงียบเหงา...

สำรวจ...

....จากการสอบถามนักเรียน..พบว่า..ในหมู่บ้านมีร้านเกมมากมาย..หลายร้าน..นักเรียนเฝ้ารอคอยเลิกเรียนจะได้รีบกลับบ้านไปเล่นเกม...จิตใจจดจ่อเมื่อไหร่หนอ..เสียงกริ่งจะดัง..จะได้กลับบ้านเสียที่....

..แก้ปัญหา...

..ครูปอมีนักเรียนชั้นป.3 อยู่ในมือ..ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนชาย..."นักเรียน  หลังเลิกเรียนไปเล่นฟุตบอลที่สนามกันซิ..ครูอยากดู"..."ครับ."  เด็ก ๆ ลิงโลด

   เด็ก  ๆ นักเีรียนชายชั้นป.3 เริ่มเล่นบอลอย่างสนุกสนาน  .. เด็ก ๆ ถอดรองเท้า...ครูปอก็ไม่ได้ว่าอะไร..ก็สนามเป็นสนามหญ้า..ครูปออยากให้เท้าของเขาสัมผัสธรรมชาติบ้าง...จะได้รู้ว่ายอดหญ้านุ่ม ๆ น่ะเป็นอย่างไร...เท้าเปล่า ๆ โดนลูกฟุตบอล..เป็นอย่างไร...

   นอกจากพวกเขาได้เตะฟุตบอลแล้ว..เขายังลงนอนเกลือกกลิ้งบนยอดหญ้านุ่ม ๆ เสียงหัวเราะดังลั่นอย่างสนุกสนาน

..ท้าทาย...

   เด็กป.3 ลงสู่ยอดหญ้าแล้ว...ปออื่น ๆ ล่ะ..."นักเรียน ไปชวนพี่ ๆ ป.5 ป.6 มาเล่นด้วยซิ"

..."พี่ ๆ มาเล่นบอลกัน"...

.."เล่นกันเถอะ"  พี่ ๆ ส่ายหน้า..."ครูครับ..เขาไม่เล่น"...

อืม....ไม่เล่นเหรอ....

  "งั้นเอาใหม่...เธอไปท้าพี่ป.6 แข่งฟุตบอล  เธอสู้เขาหรือเปล่า"  ครูปอกล้าให้ ป.3 ไปท้า พี่ป.6 แข่งบอล เพราะรู้อยู่แก่ใจว่า...เขาไม่รังแกกัน

  "เธอถามพี่เขาด้วยนะว่า.....พี่สู้หรือเปล่า"  ต้องให้ท้า...เพราะน้องท้าแล้วพี่ไม่สู้ ก็เสียหน้าแย่เลย...

"...พี่ ๆ แข่งบอลกัน  .. พี่สู้หรือเปล่้า.."  ท่าทางคนท้าก็กวนน่าโดนเตะเสียจริง ๆ 

ได้ผลค่ะ....ตอนนี้เด็ก ๆ ลงมาเล่นฟุตบอลกันแล้ว...เขาวิ่งกันบนยอดหญ้าที่สนามหน้าโรงเรียนอย่างสนุกสนาน.....

....อย่างน้อย ก็ 1 ชั่วโมงนั่นแหละที่เขาได้วิ่งเล่นบนยอดหญ้า...แทนการหมกมุ่นอยู่กับเกมหน้าคอมพิวเตอร์...ในร้านเกม...

....สงครามคืนเธอสู่ยอดหญ้า..แย้งชิงนักเรียนออกจากร้านเกม..เริ่มขึ้นแล้ว......