คืนเธอสู่ยอดหญ้า


ปัญหา

....ครูปอยืนมองสนามหญ้าหน้าโรงเรียน..ตอนเย็นหลังเลิกเรียน...ด้วยความสงสัย...ทำไม  ทำไม  และทำไม....สนามที่สวยงามอย่างนี้จึงไร้เด็ก ๆ วิ่งเล่นกันเหมือนเคย...ดูอ้างว้าง  เงียบเหงา...

สำรวจ...

....จากการสอบถามนักเรียน..พบว่า..ในหมู่บ้านมีร้านเกมมากมาย..หลายร้าน..นักเรียนเฝ้ารอคอยเลิกเรียนจะได้รีบกลับบ้านไปเล่นเกม...จิตใจจดจ่อเมื่อไหร่หนอ..เสียงกริ่งจะดัง..จะได้กลับบ้านเสียที่....

..แก้ปัญหา...

..ครูปอมีนักเรียนชั้นป.3 อยู่ในมือ..ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนชาย..."นักเรียน  หลังเลิกเรียนไปเล่นฟุตบอลที่สนามกันซิ..ครูอยากดู"..."ครับ."  เด็ก ๆ ลิงโลด

   เด็ก  ๆ นักเีรียนชายชั้นป.3 เริ่มเล่นบอลอย่างสนุกสนาน  .. เด็ก ๆ ถอดรองเท้า...ครูปอก็ไม่ได้ว่าอะไร..ก็สนามเป็นสนามหญ้า..ครูปออยากให้เท้าของเขาสัมผัสธรรมชาติบ้าง...จะได้รู้ว่ายอดหญ้านุ่ม ๆ น่ะเป็นอย่างไร...เท้าเปล่า ๆ โดนลูกฟุตบอล..เป็นอย่างไร...

   นอกจากพวกเขาได้เตะฟุตบอลแล้ว..เขายังลงนอนเกลือกกลิ้งบนยอดหญ้านุ่ม ๆ เสียงหัวเราะดังลั่นอย่างสนุกสนาน

..ท้าทาย...

   เด็กป.3 ลงสู่ยอดหญ้าแล้ว...ปออื่น ๆ ล่ะ..."นักเรียน ไปชวนพี่ ๆ ป.5 ป.6 มาเล่นด้วยซิ"

..."พี่ ๆ มาเล่นบอลกัน"...

.."เล่นกันเถอะ"  พี่ ๆ ส่ายหน้า..."ครูครับ..เขาไม่เล่น"...

อืม....ไม่เล่นเหรอ....

  "งั้นเอาใหม่...เธอไปท้าพี่ป.6 แข่งฟุตบอล  เธอสู้เขาหรือเปล่า"  ครูปอกล้าให้ ป.3 ไปท้า พี่ป.6 แข่งบอล เพราะรู้อยู่แก่ใจว่า...เขาไม่รังแกกัน

  "เธอถามพี่เขาด้วยนะว่า.....พี่สู้หรือเปล่า"  ต้องให้ท้า...เพราะน้องท้าแล้วพี่ไม่สู้ ก็เสียหน้าแย่เลย...

"...พี่ ๆ แข่งบอลกัน  .. พี่สู้หรือเปล่้า.."  ท่าทางคนท้าก็กวนน่าโดนเตะเสียจริง ๆ 

ได้ผลค่ะ....ตอนนี้เด็ก ๆ ลงมาเล่นฟุตบอลกันแล้ว...เขาวิ่งกันบนยอดหญ้าที่สนามหน้าโรงเรียนอย่างสนุกสนาน.....

....อย่างน้อย ก็ 1 ชั่วโมงนั่นแหละที่เขาได้วิ่งเล่นบนยอดหญ้า...แทนการหมกมุ่นอยู่กับเกมหน้าคอมพิวเตอร์...ในร้านเกม...

....สงครามคืนเธอสู่ยอดหญ้า..แย้งชิงนักเรียนออกจากร้านเกม..เริ่มขึ้นแล้ว......


หมายเลขบันทึก: 469105เขียนเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2011 08:24 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 มิถุนายน 2012 15:23 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (9)

ตอนเป็นเด็กๆ ชอบเล่นฟุตบอลเหมือนกันครับ

สมัยผมได้บอลมาลูกหนึ่ง แยกเป็นสองข้างแล้วเตะส่งกันไปมา แค่นั้นถือว่าดีถมแล้ว อิอิ

  • เพียงสายลมพัดผ่านสะท้านหนาว
  • เพียงชั่วคราวร้าวรานถึงปานไหน
  • ยามโลกร้างอย่างนี้ไม่มีใคร
  • จะหนาวในใจเหน็บยิ่งเจ็บนาน เอย


  • สวัสดีค่ะปอ
  • คืนนักเรียนสู่ยอดหญ้า
  • แทนการติดเกมส์ ติดคอม ดีมากเลยค่ะปอ
  • หลานพี่เดี๋ยวนี้เสาร์อาทิตย์ไม่ยอมไปไหน ติดเนท...
  • ทำอย่างไรดี...ยังไม่รู้...
  • ดึงหลานออกจากเนท...
  • หรือจะต้องยกเลิกระบบอินเตอร์เนทที่บ้าน...
  • ต้องค่อยๆหาวิธี...
  • ปอตำแหน่งหนูมาแล้วนะ คงจะเรียกเร็วๆนี้

สวัสดีค่ะคุณคนไกลบ้าน

เด็กชายส่วนใหญ่ก็จะชอบเล่นฟุตบอลค่ะ..แต่ปัจจุบันมีคอมพิวเตอร์นี่ซิคะเป็นทางเลือกเสียแล้ว

สวัสดีค่ะอาจารย์โสภณ

. เพียงสายลมพัดผ่านสะท้านหนาว

เพียงชั่วคราวร้าวรานถึงปานไหน

ยามโลกร้างอย่างนี้ไม่มีใคร

จะหนาวในใจเหน็บยิ่งเจ็บนาน เอย

..อาจารย์แต่งกลอนได้สุดยอดเลยค่ะ....กำลังฝึกปรือ..คงมีสักวันได้นำมาให้อาจารย์อ่านบ้างค่ะ

สวัสดีค่ะหัวหน้า

...ยินดีมากเลยค่ะที่หัวหน้าเมตตาตามตำแหน่งให้....ปอยังมีแรง...มีใจในการทำงานอีกมากค่ะ...

ด้วยความเคารพ

สวัสดีค่ะ  คุณครูปอ

  • ขอให้การแย่งชิงเด็กจากเกมมาที่สนามหญ้าประสบผลสำเร็จทั้งในระยะสั้นและระยะยาวสู่การเป็นนิสัยที่ยั่งยืนถาวรนะค่ะ
  • เป็นกำลังใจให้ค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ครูปอ

รักษ์สิ่งแวดล้อม ธรรมชาติ จิตใจเด็กๆ จะงดงาม

ขอบคุณค่ะ ใกล้ปิดเทอมอีกแล้วไหมคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี