วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม 2554

 

 

ความจริงเดือนนี้...ผมต้องไปกรุงเทพ ฯ หลายงานด้วยกัน

แต่น้ำท่วม...จึงทำให้ขาดบรรยากาศความสุขที่จะมีด้วยกัน

ทำให้งานที่ผมจะไปต้องเลื่อนออกไป...

ทั้งงานมหกรรมสุขภาพชุมชน  งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ และงานรางวัลคนค้นตน

นี้คือตัวอย่างคำประกาศการเลื่อนจัดงานที่กินใจผมมาก http://www.pcuexpo2011.com/

 

 

"...เป็นงานที่พวกเราตระเตรียมงานทุกอย่าง ด้วยความตั้งใจให้เป็นงานที่ดีที่สุดอีกครั้ง คณะทำงานทุ่มเทกำลังกาย กำลังความคิดและทรัพยากรมากมายเพื่อสร้างสรรค์งานครั้งนี้


เมื่อสถานการณ์น้ำท่วมทำให้เพื่อนของเราจำนวนไม่น้อยต้องเผชิญกับความลำบากและต้องแบกรับภาระกิจการดูแลเยียวยาความทุกข์ ให้ผู้ประสบภัย หลายคน..มาร่วมงานไม่ได้ การเดินทางถูกตัดขาด


เราจะจัดงานนี้...โดยที่เพื่อน ๆ เรามาร่วมไม่ได้หรือ เราจะมีใจสัมมนา...ในขณะที่เพื่อน ๆ และพี่น้องประชาชนกำลังหอบลูกหอบหลานหนีน้ำอยู่หรือ เราจะสนุกกับการเรียนรู้...โดยที่คนเฒ่าคนแก่หลาย ๆ คนติดอยู่กับบ้าน ขาดอาหารและขาดน้ำสะอาดได้หรือไม่


คณะจัดงานมหกรรมฯ ตัดสินใจเลื่อนงานออกไปและหวังว่าในวันที่ ภัยพิบัติผ่านพ้นไป เราจะมาพบกันด้วยความรู้สึกที่ดีและมาเล่าบอกกันอย่างภาคภูมิใจว่า ที่เราเลื่อนการประชุมออกไปนั้น ทำให้เราได้ไปช่วยเหลือผู้คนที่ประสบภัยกันอย่างไร ..."

......................................

 

อย่างไรก็ตาม...วันนี้ ผมเดินทางมากับเพื่อนสองคน...เพื่อนขับรถให้นั่ง

มาประชุมกองทุนหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ...ที่ตัวจังหวัด

ผมออกจากบ้านหนึ่งโมง...อากาศหนาวเย็นยะเยือก...ฝนโปรยปรายไม่หยุด

เกือบจะถึงจังหวัด...เห็นอุบัติเหตุรถยนต์ชนกันยับ...คยมากมายเต็มสองข้างทาง...แต่คนประสบการณ์อุบัติเหตุน่าจะไปโรงพยาบาลแล้ว

(น่าเป็นเพราะฝนตกและถนนลื่นครับ)

ผมภาวนาว่า...ขอให้ปลอดภัย และปกติสุข

 

 

ถึงห้องประชุม...นั่งประชุมแอร์เย็นจึงผมสั่น...ใจลอยไปถึงคนน้ำท่วม

คงหนาวและทุกข์ทรมานมากกว่าผมหลายเท่า

 

 

ใกล้เที่ยง...มีกลุ่มมิตรภาพบำบัด เขต 14

มาเชิญร่วมบริจาคเข้ากองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยที่ถูกน้ำท่วม

ผู้เข้าร่วมประชุมทุกคน...ต่างช่วยกันเกือบทุกคน

และผมคิดว่า...ทุกคนคงช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน

ตามกำลังที่ตนเองมีอยู่...

 

 

ผมภาวนาเสมอว่า...ให้เหตุการณ์คลี่คลายเร็วที่สุด

เพื่อพวกเราจะได้กลับมามี

บรรยากาศแห่งความสุขที่จะมีด้วยกันอีกครั้ง...