เผ่าพันธุ์ของมนุษย์.......
ก็เป็นเช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์แห่งใบไม้........
เมื่อรุ่นหนึ่งเบ่งบาน..........
อีกรุ่นหนึ่งก็ร่วงโรย......
.......โฮเมอร์
ถ้าเปรียบเทียบฤดูกาล กับช่วงชีวิตของคน ฤดูใบไม้ผลิก็เหมือนกับเด็กน้อยที่เพิ่งเกิด เป็นหน่ออ่อนที่ดูสดใส และเต็มไปด้วยความหวังอันเบิกบาน...
จากนั้นก็เลื่อนสู่ฤดูร้อน อันเต็มไปด้วยชีวิตที่เข็มแข็ง เติบโตในท่ามกลางแสงแดดจัดจ้า
และเมื่อเข้าฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้ค่อย ๆ เปลี่ยนสีจากสีเขียวเป็นสีส้ม เหลือง ทอง แดง ตามชนิดและบรรยากาศ
และเมื่อฤดูหนาวเริ่มพัดมา ใบไม้ก็ปลิวคว้าง ปูพื้นจนเต็มคล้ายผืนพรมสีสดใส
เมื่อถึงฤดูหนาว แม้ว่า สีสันแห่งชีวิตจะดูจืดชืด สรรพสัตว์ซ่อนตัวอยู่ในโพรงลึก หรือ บางก็ล้มตายไป
แต่เมื่อเวลาที่เหน็บหนาวอย่างที่สุด ธรรมชาติก็จะโปรยปรายหิมะขาวโพลน จนพื้นพิภพสุกสกาวราวกับทิพยสถาน
เป็นเหมือนดังความตาย ที่ธรรมดาเราเห็นว่า น่ากลัวนั้น กลับมีความลึกล้ำซ่อนอยู่ สำหรับผู้มีดวงตาพิเศษ
-ภาพสวยงามมากครับ
-ข้อความ....อ่านแล้วเบิกบานใจ
-ขอบคุณมากๆ ครับ
ขอบคุณคะ อาจารย์อักขณิช ที่แวะมาเยี่ยมเยือน