ช่วงงานสัปดาห์ทักษิณวิชาการ  17 19  สิงหาคม  2549  ที่ผ่านมาแล้ว...ทีมงานวิจัยมีผมอยู่ด้วย...ได้เสนอประสบการณ์จากการลงพื้นที่...ใน  3  จังหวัดภาคใต้ตอนล่าง...ท่ามกลางผู้สนใจประมาณ  250  ท่าน    สถาบันทักษิณคดีศึกษา...เนื่องจากเวลาน้อยมาก...จึงกล่าวได้ไม่ถึงใจ...เกี่ยวกับสังคมสมบูรณ์แบบ...

             ผมยกกรณีหมู่บ้านปิยะมิตรและหมู่บ้านจุฬาภรณ์พัตนา...ชึ่งเป็นหมู่บ้านของผู้เข้าร่วมพัฒนาชาติไทย...อดีตโจรจีนคอมมิวนิสต์มลายา

เป็นหมู่บ้านที่เข้มแข็ง...มีความพร้อมในทุกด้าน...ทั้งนี้เป็นเพราะมีผู้นำที่ฝึกเข้มจากการเป็น

...จคม...มาก่อนนั้นเอง

          ช่วงมี่ผมได้พูดคุยกับอดีตสหาย  จคม. นั้นในปี 2546 ครับ...เรานั่งคุยกัน...เขากอดคอผม

และหัวเราะชอบใจ...พวกเขาเล่าว่า...มีความพยายามมากในทุกเรื่อง...เช่น...ลงมาแบกกระสอบข้าวจากสวนยางที่นัดกับฝ่ายสนับสนุน...1 คนแบกวิ่งไต่ไปตามซอกขุนเขา

สันการาคีรี...เหมือนกองทัพมด...เวลาหุงข้าว...โดยไร้ควัน...กินช้าง 1 ตัว  ทั้งกองทัพ

ประมาณ  7 วันหมด...เวลากลุ่มทหารลงอาบน้ำในลำห้วย...อีกกลุ่มก็ยืนยามอยู่บนยอดเขา

แล้วคอยส่งสัญญาณให้ทุกคนทราบ...ภาษาที่พูดกันในป่าเป็นภาษานกครับ...

          ดังนั้น...เวลาเราเข้าป่าได้ยินเสียงนกร้อง...อาจไม่ใช่เสียงนกจริง...ก็ได้ ฮา ๆ เอิก ๆ

ผมได้ขึ้นรถ  6  ล้อสมัยเก่า...ที่อดีต...จคม...ใช้ โดยเขาขับมารับที่บ่อน้ำพุร้อน  อ. เบตง

จ.ยะลา...เราเดินทางขึ้นสู่ยอดขุนเขาที่สูงชัน...ไปจนถึงปากทางจะเข้าอุโมงค์...ผมเดาผิดที่ว่ารถคันนี้ไม่น่าจะขึ้นรอด...ภายในอุโมงค์ปิยะมิตรนั้น...พวกเขาเจาะขุดภูเขาทั้งลูกข้างใน...เมื่อเข้าไปแล้ว...เครื่องบินทิ้งระเบิดก็ไม่ทะลุครับ มีห้องนอน...ห้องประชุม...ห้องผ่าตัด...ฯลฯ ผมเคารพในภูมิปัญญาของท่านเหล่านั้น...เส้นทางเป็นอุโมงค์ผ่านเข้าไปในเขตประเทศเพื่อนบ้านด้วยครับ..

              .เสียดายว่า...ในแถบนี้มีความไม่สงบเกิดขึ้น...เราไม่

สามารถเข้าไปท่องเที่ยวได้...หวังไว้ว่า...เมื่อเหตุการณ์ปกติแล้ว...ทีมวิจัยเราคงได้พบกับ

อดีตทหารป่าเหล่านั้นเหมือนอย่างที่ผ่านมา...ผมหวังว่าทุกท่านมีความสุขสบายดีนะครับ

โปรดติดตามตอนต่อไป 

                                         ด้วยความปรารถนาดี 

                                           จาก... umi