ตั้งใจเต็มที่ที่จะเรียนรู้ ฝึกฝน อดทนอย่างเอาจริงแต่ไม่เคร่งเครียด ดังคำสอนของ พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ว่าให้ “อดได้ ทนได้ รอได้ ด้วยใจดี” ท่านเตือนว่าไม่ว่าจะทำอะไร ให้ “...ยิ้มน้อยๆในใจเสมอ” และเมื่อมีอะไรมากระทบใจไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ให้ “หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ...” เพื่อมีสติกับปัจจุบันขณะ อย่าติดอารมณ์

หลานสาวผู้เขียนโทรศัพท์มาหาเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม ถามว่า

 “ป้าคะ ช่วงเดือนสิงหาคม ป้าจะไปปฏิบัติธรรมที่ไหนหรือเปล่า หากป้าไป หนูขอไปด้วย”

ผู้เขียนได้ตั้งใจว่าอย่างน้อยขอให้ได้ไปปฏิบัติธรรมที่วัดปีละครั้งอยู่แล้ว เมื่อหลานสาวซึ่งไม่เคยปฏิบัติธรรมทีวัดอย่างเป็นเรื่องเป็นราวมาก่อน มีจิตเป็นกุศลเช่นนี้จึงไม่รีรอที่จะจัดให้ เป็นที่มาของการได้ไปปฏิบัติธรรมที่ วัดสุนันทวนาราม เมือวันที่ ๑๑ – ๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๔ ที่เพิ่งผ่านมานี้ เป็นครั้งที่สองที่ไปวัดนี้ ได้อยู่ปฏิบัติ ๔ คืน ๕ วัน

 

ซ้าย - น้องเปี๊ยก-พัชราซึ่งเป็นผู้ช่วยติดต่อ ทำให้เกิดความราบรื่นในการมาปฏิบัติธรรมที่นี่          ขวา – แป้ง-จิตรลดา หลานสาวผู้เขียน

ได้เคยเล่าถึงวัดนี้ไว้เมื่อไปปฏิบัติธรรมครั้งแรกปีที่แล้วนี้เอง

ไปปฏิบัติธรรมที่เมืองกาญจน์ นำบุญมาฝาก

 

 

 

สุนันทวนารามมหาเจดีย์ ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ

ที่อัญเชิญมาจากเมืองกบิลพัสดุ์

การเดินทางให้คนขับรถไปส่งถึงวัดแล้วปล่อยเราไว้ ค่อยมารับวันที่เราจะออกจากวัด เดินทางจากบ้านที่อยุธยามาถึงวัดใช้เวลาราวสี่ชั่วโมงเศษ เราใช้เส้นทาง อ่างทอง-สุพรรณบุรี ผ่าน อำเภอพนมทวนคิดถึงดร.ขจิต คนเมืองกาญจน์ด้วยกัน แล้วเลี้ยวแยกเข้าอำเภอไทรโยค เส้นทาง ไทรโยค-ทองผาภูมินี้มีภูมิทัศน์งดงามชื่นตา

ช่วงที่ไปอยู่วัดนี้ฝนตกแทบทุกวัน เย็นสบาย แม้ว่าบางครั้งฝนจะตกแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ก็สดชื่นที่เห็นต้นไม้ ใบไม้ฉ่ำฝน บึงน้ำ ลำธารมีน้ำไหลเสียงดังจ้อกๆ แต่ไม่ถึงกับโครมๆ เหมือนน้ำตกไทรโยคในเพลงเขมรไทรโยค

 

วัดสุนันทวนาราม มักจัด หลักสูตรปฏิบัติธรรมอานาปานสติ ให้คร่อมวันสำคัญและที่เป็นวันหยุดทางศาสนา

ครั้งนี้ วันที่ ๑๒ สิงหาคม คือ วันแม่ ก็มี หลักสูตรอานาปานสติ ๑๒ – ๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๔ แต่พวกเราสามารถอยู่ได้เพียงถึงวันที่ ๑๕ สิงหาคม เท่านั้น จึงตั้งใจเต็มที่ที่จะเรียนรู้ ฝึกฝน อดทนอย่างเอาจริงแต่ไม่เคร่งเครียด ดังคำสอนของ พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ว่าให้ “อดได้ ทนได้ รอได้ ด้วยใจดี”  ท่านเตือนว่าไม่ว่าจะทำอะไร ให้ “...ยิ้มน้อยๆในใจเสมอ”  และเมื่อมีอะไรมากระทบใจไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ให้ “หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ...”  เพื่อมีสติกับปัจจุบันขณะ อย่าติดอารมณ์

ได้ฟังเทศน์ ฟังการตอบปัญหาธรรม จาก พระอาจารย์มิตซูโอะ ทุกวันตอนบ่าย มักใช้ศาลาเดิม ทีเรียกว่า ศาลาธรรม

 

และตอนค่ำหลังทำวัตรเย็น

 

ที่วัดสุนันทวนารามนี้ใครอยากมาก็มาปฏิบัติธรรมกันได้ทั้งปี แต่อาจต้องปฏิบัติเอง ทำความเพียรเองเป็นส่วนใหญ่

การมาปฏิบัติธรรมในหลักสูตรที่ทางวัดจัดจะดีมากเพราะจะมีพระอาจารย์มิตซูโอะ และพระองค์อื่นๆมาสอนหลักการ มานำปฏิบัติ ตอบข้อสงสัย ให้กำลังใจแก่นักปฏิบัติเป็นช่วงๆตลอดในแต่ละวัน

วันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๔ เป็นวันพระใหญ่ ขึ้น ๑๕ ค่ำ พระสงฆ์ที่วัดกว่า ๔๐ รูปจะลงอุโบสถฟังปาฏิโมกข์ในหมู่พระ และจากนั้นจะออกศาลาพานักปฏิบัติธรรมทำวัตรเย็น แล้วสวดมนต์ เจริญภาวนาตลอดทั้งคืน ไม่เอนกายลงนอน ที่เรียกว่า เนสัชชิก  

เวลาคนมากจะมาใช้สถานที่ ณ ศูนย์เยาวชน ซึ่งอยู่ใกล้กับมหาเจดีย์

 

อุบาสก อุบาสิกา สามารถอยู่สวดมนต์และเจริญภาวนา ปฏิบัติไปพร้อมๆกับพระสงฆ์ที่ศาลาศูนย์เยาวชน ฟังพระสี่สิบกว่ารูปสวดมนต์กังวานไพเราะจับใจ คณะสามสาวเราก็อยู่กันไม่นอนตลอดทั้งคืนสำเร็จ รวดทำวัตรเช้าตอนตีสี่ จึงกลับไปนอนพัก เป็นความภาคภูมิใจครั้งหนึ่งในชีวิตค่ะ

การที่ได้ทราบว่าหลักสูตรที่เราได้มาเข้าร่วมปฏิบัติธรรมครั้งนี้เป็น รุ่นที่ ๙๙ เลขดี เลขมงคลก็เป็นข้อหนึ่งที่ทำให้เราดีใจ มีกำลังใจที่จะทำให้ดีที่สุดไม่ยอมแพ้แก่กิเลส คือความเบื่อ ความฟุ้งซ่าน ความขี้เกียจ ความง่วงนอน ความปวดเมื่อย กันง่ายๆ

 

การปฏิบัติธรรมเราได้เจริญสติด้วยการใช้ การระลึกรู้ลมหายใจเข้าออก หรือ อานาปานสติ และ เจริญเมตตาบ่อยๆ รู้สึกอิ่มเอิบใจที่ได้มาทำสิ่งที่เป็นกุศล พระอาจารย์สอนให้แผ่เมตตาหลายแบบแบบหนึ่งคือ นึกถึงหน้าตายิ้มแย้มของทุกคนทั้งที่มีชีวิตอยู่และล่วงลับไปแล้วที่เราแผ่เมตตา อุทิศส่วนกุศลไปให้ เป็นอีกวิธีหนึ่งในการแผ่เมตตาแบบเจาะจง และไม่ลืมที่จะแผ่เมตตาอย่างไม่มีประมาณ ไม่มีขอบเขต ให้แก่สรรพชีวิตใหญ่น้อยทุกภพภูมิทั้งหลายด้วย

 

ขอส่งความสุขและบุญกุศลที่ได้งอกงามมาให้แก่กัลยาณมิตรทุกท่านโดยทั่วกันค่ะ