สถานีความคิด :
ชีวิตคือการแก้ปัญหา

นกเป็ดน้ำฝูงใหญ่ กำลังบินอพยพลงไปทางใต้ ในตอนกลางฤดูหนาว เป็นระยะทางหลายพันไมล์
ขณะที่กำลังบินอยู่นั้น มีนกหนุ่มตัวหนึ่งเกิดความเบื่อหน่ายขึ้นมา
มันเห็นว่าชีวิตนกไม่เห็นมีอะไร มีแต่กวักปีกบินอยู่ตลอดเวลา
ประเดี๋ยวก็อพยพไปทางใต้ ประเดี๋ยวก็อพยพไปทางเหนือ
เป็นภาวะจำเจซ้ำซากน่าเบื่อหน่ายที่สุด
วันหนึ่งขณะที่บินอยู่เหนือทะเลสูงขึ้นไปหลายพันฟุต
นกหนุ่มไม่สามารถจะอดทนต่อความเบื่อหน่ายได้
จึงหยุดบินเสียด้วยการหุบปีกเข้ากระชับกับลำตัว ผลก็คือว่า
ร่างของมันลอยละลิ่วลงสู่ท้องทะเล กระทบผิวน้ำอย่างแรง
แล้วจมหายไป
นกแก่ที่เป็นจ่าฝูงเห็นเข้า มันได้เปล่งอุทานออกมาเบาๆ ว่า
การบินเป็นหน้าที่โดยธรรมชาติของนก
คุณค่าของนกอยู่ที่การบิน ถ้านกหยุดบิน
นกก็ไม่เป็นนกอีกต่อไป
-------------------------------------------------------------
ชีวิตของเราแต่ละคนก็เปรียบเหมือนนก เราเกิดมาพร้อมด้วยชีวิตร่างกายที่เต็มไปด้วยปัญหาที่จะต้องแก้ไข ปัญหาความอดอยากหิวกระหาย ปัญหาโรคภัยไข้เจ็บ ปัญหาความโง่เขลาเบาปัญญา ปัญหาการต่อสู้ดิ้นรนกับภาวะแวดล้อม นอกจากปัญหาของตนเองแล้ว ยังมีปัญหาที่คนรอบข้างนำมาให้ช่วยแก้อีก
ชีวิตจึงเป็นกระบวนการแก้ปัญหาโดยธรรมชาติ
การแก้ปัญหาเป็นหน้าที่โดยธรรมชาติของมนุษย์
เหมือนการบินเป็นหน้าที่ของนก
การแก้ปัญหาทำให้ชีวิตมีคุณค่า
เพราะฉะนั้น
เมื่อเผชิญปัญหาอย่าบ่น อย่ากลุ้ม
จงตั้งใจแก้มันด้วยความสุขุมเยือกเย็น
จงบินไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็จะถึงดินแดนอันอบอุ่นที่คอยอยู่ทางซีกโลกด้านใต้
----------------------------------------------------------------
{คัดมาจากหนังสือ "เกร็ดธรรม" โดย "ธรรมโฆษ" (ศาสตราจารย์ แสง จันทร์งาม)}


ภาพประกอบ
นำมาจากเวบไซท์ http://www.weekendhobby.com/board/photo/Question.asp?ID=14109
ขอขอบคุณเจ้าของภาพถ่ายไว้ ณ โอกาสนี้ด้วยนะครับ
เพลง "Wing to fly"
ขับร้องโดย "Susan Boyle"
สวัสดีครับ คุณ ✿อุ้มบุญ ✿
ขอบคุณมากๆ ครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยมแต่เช้า
คงต้องขอขอบพระคุณ ท่านผู้เขียนโดยตรงนะครับ (ธรรมโฆษ หรือ ศ.แสง จันทร์งาม)
ซึ่งท่านเป็นอาจารย์สอนหนังสือผมอยู่หลายปีสมัยที่ยังเรียนปริญญาตรี
คิดถึงท่านครับ.....ก็เลยนำเอางานเขียนของท่านมาเผยแพร่ให้เพื่อนๆ ได้อ่านและชื่นชมด้วยครับ
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์โสภณ
ขอบคุณมากๆ ครับ ที่วันนี้กรุณาแวะมาเยี่ยมแต่เช้า
ช่วงก่อนผมเคยมีหนังสือประวัติของ อ.แสง มณวิฑูร อยู่ในครับ แต่เสียดายที่ไม่ทราบว่าใครหยิบเอาไป เลยหายจ้อยจนกระทั่งถึงบัดนี้
ส่วน ศ.แสง จันทร์งาม (ธรรมโฆษ) นั้น ตอนนี้ท่านยังมีชีวิตอยู่นะครับ อายุประมาณ 80 ปีแล้ว สุขภาพยังแข็งแรงและความจำยังดีอยู่ครับ ผมมีประวัติของท่านเพียงย่อๆ จากหนังสือนะครับ ไม่มีโดยละเอียดแต่อย่างใด
ท่านแต่งหนังสือที่เคยโด่งดังหลายเรื่องเลยนะครับ เช่น ลีลาวดี, ธรรมธารา, พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก,ศาสนศาสตร์,เกร็ดธรรม,ธรรมหรรษา เป็นต้น
ในอดีตท่านเคยสอนผมอยู่หลายปี ทั้งภาษาอังกฤษ พระสูตร และพระอภิธรรมปิฎก(ผมได้ A ทุกวิชาเลยครับ คิคิคิ) ผมรักการเขียนหนังสือและเข้าใจชีวิตมากขึ้น ก็เพราะท่านนี่แหละครับเป็นต้นแบบ
สวัสดีครับ คุณอักขณิช
ปัญหามีไว้ให้แก้ (ให้ดีที่สุด)
แก้ได้ ไม่ได้...ใจก็ต้องปล่อยวางครับ
แต่ Susan Boyle งดงามมากนะครับ
ขอบคุณครับ...
สวัสดีครับ อาจารย์ อ.นุ
ความทุกข์หรือปัญหามีไว้แก้นะครับ
หากทุกข์ทางกาย....ก็ต้องแก้ไขที่กาย(ไปหาหมอ)
หากทุกข์ทางใจ....ก็ต้องแก้ไขที่ใจนะครับ
ในโลกนี้ไม่มีความทุกข์ใดที่เราจะแก้ไขไม่ได้
คนที่เต้นใน MV ไม่ใช่ Susan Boyle นะครับ
คุณป้า Susan Boyle ตัวจริง อายุเกือบ 50 แล้ว รูปร่างท้วมๆ อารมณ์ดี
แต่ก่อนเป็นคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่ชีวิตเกิดพลิกผันและโด่งดังเพียงชั่วข้ามคืน จากการเข้าประกวดรายการ British's got a talent 2009 โดยเธอร้องเพลง I dreamed a dream ได้อย่างไพเราะเพราะพริ้ง
แม้ว่าเธอจะไม่ได้เป็นแชมป์ของรายการ แต่เธอก็โด่งดังมากกว่าคนอื่น จนทำให้บริษัทเพลงนำเธอไปร้องเพลงและจัดจำหน่ายไปทั่วโลก
เรียกว่า....ดังตอนแก่จริงๆ นะครับ
สวัสดีค่ะ
การบินเป็นหน้าที่ของนก....
การแก้ปัญหาเป็นหน้าที่ของเราทุกคน...
ขอบคุณข้อคิดดีๆที่นำมาให้นี้ค่ะ
สวัสดีครับ...อาจารย์ อักขณิช
ตามมาบินไปกับนกด้วยคนครับ
หากหน้าที่ของนกคือการบิน
หน้าของมนุษย์คือการแก้ปัญหา
เพราะปัญหาเริ่มที่เรา จึงต้องแก้ที่เรา เป็นเรื่องจริงแท้แน่นอนครับ...
มารับข้อคิดชีวิตดีๆ คะ
ย้านอยู่ใกล้กับ บ้านของท่าน อาจารย์แสง จันทร์งาม คะ
เคยตามคุณพ่อคุณแม่ไปรดน้ำดำหัวท่าน
บ้านท่านมีห้องสมุดใหญ่ แสดงถึงความเป็นนักอ่าน นักคิด นักค้นคว้า ตลอดชีวิต
การเรียนรู้ ก็เป็นหน้าที่มนุษย์ ดั่งการบินของนก เหมือนกัน ว่าไหมคะ
สวัสดีครับ คุณป้าลำดวน
ข้อคิดทั้งหมดเป็นผลงานของ ท่านธรรมโฆษ หรือ ศ.แสง จันทร์งาม นะครับ
ผมเพียงแค่ทำหน้าที่นำมาแบ่งปันให้เพื่อนๆ ได้อ่านและได้ชื่นชมเท่านั้นเองครับ
ความดีงามที่เกิดขึ้นจากบันทึกนี้....ผมขอมอบให้กับท่าน ศ.แสง จันทร์งาม ผู้เป็นอาจารย์ของผมนะครับ
สวัสดีครับ คุณพาดีซอ
ขอให้ทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุดนะครับ
ไม่ว่าเราจะเป็นหรือทำอะไรก็ตาม
สวัสดีครับ คุณหมอแต้ CMUpal
ฮั่นแน่....โลกกลมจริงๆ เลยนะครับ
ไปๆ มาๆ ผมกับคุณหมอก็มีความเกี่ยวเนื่องและเชื่อมโยงกันจนได้นะครับ
เป็นการยืนยันถึง "แนวคิดแบบวงกลม"(minesigth,oneness) ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว คิคิคิ
ถูกต้องครับ และเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ....ที่คุณหมอบอกว่า การเรียนรู้ก็เป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของมนุษย์ด้วยเช่นกัน
มีนกเป็ดน้ำสองคู่บินมาให้เห็นเสมอที่ท่าน้ำที่บ้านเห็นแล้วนึกถึงนกเป็ดน้ำอพยพมาที่อ่างแก้ว มช.ทุกปี สมัยเรียนได้ชื่นชมตื่นตาค่ะ
เมื่อพบปัญหาก็ต้องหาทางแก้ไข ไม่ทำให้ปัญหาเป็นความทุกข์
ยินดีที่ร่วมการเดินทางที่พบความสุขในปัจจุบันขณะด้วยกันค่ะ
เห็นด้วยครับ...ชีวิตคือการแก้ไขปัญหา
สบายดีนะครับ
สวัสดีครับ คุณนายดอกเตอร์
เพิ่งทราบนะครับว่าเป็นศิษย์เก่า มช.(เช่นเดียวกับแม่บ้านของผม)
ปัญหาทุกอย่างล้วนมีทางออกนะครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม
ขอเพียงแค่เราไม่ยอมแพ้และมีความอดทนเท่านั้นเอง
ขอบคุณมากๆ เลยครับ ที่กรุณาแวะมาเยี่ยมเป็นประจำ
สวัสดีครับ คุณหมออดิเรก(ทิมดาบ)
ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจอย่างสม่ำเสมอ
ตอนนี้ผมสบายดีและมีความสุขนะครับ ทุกอย่างในชีวิตดำเนินไปด้วยดี
หวังว่าคุณหมอก็คงจะสบายดีเช่นกันนะครับ
ฝากความคิดถึงไปยังน้องทิมดาบ(ว่าที่ลูกเขยของผม)ด้วยละกัน
ขอให้มีความสุขตลอดเวลานะครับ
ขอบคุณข้อคิดเพื่อเป็นกำลังใจต่อการอยู่อย่างมีคุณค่าค่ะ :)
สวัสดีครับ คุณป้าใหญ่ ( นงนาท สนธิสุวรรณ)
ขอบคุณมากๆ ครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยมและให้กำลังใจอยู่เป็นประจำ
ขอให้คุณป้าใหญ่มีกำลังใจในการทำงานและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดเวลานะครับ
ขอบคุณกับบันทึกดีๆนี้
ทำให้ผมกางปีกต่อไปได้อีกนานแน่ๆ
สวัสดีครับ คุณ พ.แจ่มจำรัส
เรื่องนี้คงจะต้องขอบคุณผู้แต่งตัวจริง (คือ ศ.แสง จันทร์งาม) นะครับ
ผมเป็นเพียงผู้ที่นำเอางานเขียนของท่านมาแบ่งปันให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันอีกทีหนึ่งเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม.....ผมรู้สึกยินดีมากๆ เลยนะครับ ที่ทำให้คุณพิชัยมีกำลังใจในการต่อสู้กับชีวิตมากยิ่งๆ ขึ้น
ขอให้มีความสุขในทุกๆ เวลานะครับ