เธอรับใบปริญญามีค่ามาก ฉันลำบากยากนานจนวันแำก่....

    

เธอและฉัน....กับวันของเรา

 

 

เธอจากทุ่งมุ่งหน้าหาความรู้

ฉันยังอยู่กลางนาริมป่าเขา

เธอร่ำเรียนเขียนอ่านงานเบาเบา

ฉันยังเฝ้าทำนาประสาเดิม

 

 

เธอแต่งกายงดงามตามสมัย

ชุดสวมใส่นักศึกษาน่าส่งเสริม

ชุดชาวนาวิ่นแหว่งแค่แต่งเติม

ไม่ต้องเพิ่มนำพาว่าพอเพียง

 

 

เธอศึกษาเรียนรู้อยู่ในห้อง

ฉันเดินท่องกลางแดดที่แผดเปรี้ยง

เธอเรียนรู้วิชามาเรียบเรียง

ฉันเดินเคียงควายคู่ดูดอกแค

 

 

เธอรับใบปริญญามีค่ามาก

ฉันลำบากยากนานจนวันแก่

เธอมีหนุ่มมากมายให้เหลียวแล

ฉันมีแค่วัวควายที่หมายมอง

 

 

เธอทำงานรุ่งเรืองในเมืองใหญ่

ฉันคนไกลทุกข์ทนหน้าหม่นหมอง

หลังทำนาอาบน้ำริมลำคลอง

ฉันยิ่งตรองยิ่งต่างยิ่งห่างกัน

 

 

เธอผิวสวยหน้าใสยังวัยสาว

เหมือนดวงดาวเด่นดีมีฟ้ากั้น

“ดาวกับดิน” อย่างไรไม่เทียมทัน

หวังรอวันดาวดวงร่วงลงมา

 

          

(่อ่านตอนต่อไป เสียงจากสาวนักศึกษาได้ที่นี่)

 

 

(ขอบคุณภาพสวยๆจากแถวๆนี้ในเน็ทใกล้มือครับผม)

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110