แม่คือผู้ให้

ได้อ่านเรียงความตอนหนึ่ง ในหนังสือเรียงความเทิดพระคุณแม่ เนื่องในวันแม่แห่งชาติ ปี 2551
          “...ใครกันหนออุปมาว่าแม่เปรียบเสมือนดอกมะลิ…สีขาวของกลีบดอกนั้นคงเป็นเครื่องสะท้อนถึงรักแท้จากดวงใจบริสุทธิ์ รักนั้นช่างมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง ดังกลิ่นหอมอ่อนๆที่กรุ่นกำจายอยู่มิรู้หาย ...หากมีใครสักคนตีค่าความรักเป็นราคาความรักของแม่คงเป็นความรักที่ราคาแพงอย่างประเมินค่ามิได้ด้วยเนื้อแท้แห่งรักบริสุทธิ์ที่เปล่งประกายอวดโฉมอยู่ตลอดเวลาช่างงดงามนักแม้เพชรพลอยเลอค่าก็มิอาจเทียบได้...”
           ผมมีวันนี้ได้เพราะแม่ครับ.....แม่คือเบื้องหลังของทุกความสำเร็จ หยาดเหงื่อทุกหยดของแม่เป็นกาวชั้นดีในการสร้างครอบครัวให้อยู่กันอย่างมีความสุขตามอัตภาพ แม่ของผมเป็นสตรีจนๆ คนหนึ่งของสังคมนี้ วิชาการความรู้แม่ไม่เคยรู้ไม่เคยทราบว่าเป็นอย่างไร เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำทุกอย่างเพื่อลูกได้ทั้งหมด เหงื่อแต่ละหยดของแม่แลกเปลี่ยนเป็นเงินทองเพื่อให้ลูกได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียน ผมจึงกอดแม่ได้เสมอแม้ในยามที่เหงื่อแม่โซมกาย หรือยามที่มือหยาบกร้านของแม่แปดเปื้อนด้วยดินโคลน.....วันนี้ผมอยู่ไกลแม่ แต่ระลึกถึงแม่อยู่เสมอ

                รักแม่ ห่วงใยแม่ คิดถึงแม่ ร่วมแบ่งปันความรักสู่ “แม่” ทุกๆ คน