บทกวีเพื่อครูไทย

ครูเอยครูภาษาไทย

โจทย์ใหญ่คืออ่านและงานเขียน

อ่านคล่องท่องจำถ้อยคำเพียร

เร่งเรียนเร่งสอนสะท้อนเงา

 

หวังสร้างเด็กไทยให้เก่งกล้า

ศรัทธาฆ่าคัดกำจัดเขลา

อาจท้ออ่อนใจหนักไม่เบา

ครูเร้าเร่งฝึกให้ตรึกตรอง

 

ให้รู้แนวทางรู้สร้างสรรค์

แบ่งปันแบ่งใจให้เพื่อนผอง

โลกล้วนอาศัยความใฝ่ปอง

สอดส่องเสาะเค้นหาเพชรงาม

 

สอนศิษย์ให้ทำรู้รำร่าย

จุดหมายภายหน้าพาวาบหวาม

อาจมีขวากทุกข์คอยลุกลาม

อย่าคร้ามอย่าท้อรู้ต่อแรง

 

หนังสือสื่อหนึ่งที่พึงรู้

ควรคู่ข้างกายอย่าหน่ายแหนง

อาหารปัญญาพาแจกแจง

รู้แจ้งวิชาสร้างค่าตน

 

ครูเอยครูภาษาไทย

หัวใจแบกหวังอย่าสับสน

สังคมคาดหวังตั้งกมล

คือคน...แผ้วถาง...สร้างชาติไทย

ครูภาษาไทย ในความนึดคิดของบุคคลโดยทั่วไป  แม้กระทั่งนักเรียนที่ครูสองเอง
มักจะคิดว่า ครูภาษาไทยล้าสมัย ใช้เทคโนโลยีไม่เป็น หัวโบราณ คร่ำครึ
วันนี้ครูภาษาไทย ทำให้เพื่อนต่างอาชีพหรือนักเรียนที่น่ารักของครูเห็นว่า ครูภาษาไทยรู้จักค้นคว้า และฝึกทักษะในการสร้างสื่อเทคโนโลยีกันอย่าสม่ำเสมอ เพื่อให้นักเรียนได้เรียนรู้อย่าสนุกสนาน  ได้รับความรู้จากกิจกรรมการเรียนสอนอย่างเต็มศักยภาพของตนเอง....เหนื่อยแต่ครูไทยก็ไม่เคยท้อ..และไม่มีวันถอยค่ะ