วันเวลา...ได้โปรดอย่าผ่านไป

เพราะดวงใจ..จะถึง..ซึ่งโศกศัลย์

วีชีคงวอดวาย...แตกสลายมลายไปพลัน

ด้วยคนรักของฉัน...นั้นจากไป

 

มองดวงเดือน...เลื่อนลอยลับราตรี

ยังคงมี..รุ่งขึ้น..คืนสดใส

แต่รักเราแสนสั้น..ชีวันคงใกล้-

ดับลับลงไป...ไม่คืนมา

 

...ไม่รู้จะร่ำร้องให้ใครฟัง...

ด้วยหัวใจภินท์พัง...ยังครวญหา

...อุปสรรครักขวางทางอุรา..

วันนี้...ถึงคราร่ำลากัน

 

ขออวยพรให้เธอเจอคนจริงใจ

ถึงตรมฤทัย...แต่อยากให้เธอสุขสันต์

ฉันจะเก็บสิ่งดีดี..ที่เคยมีให้กัน

เป็นกำนัล...แด่รักที่จากไป

                                                    กิ่งไผ่...ใบหลิว