บ้าน (15) : หอมกลิ่นแผ่นดินเกิด

Large_dsc_0618


เรียนพิเศษที่บ้านนอก
ย้ำบอกเรื่องรากเหง้า
อบอุ่นตามประสาเรา
วันหยุดเบาเบา แต่แสนงาม


ไม่มีที่ใดที่ไร้รัก
เพียงใจรู้จักรักสิ่งนั้น
เปิดใจ ผูกพัน
วันเวลาแสนสั้น ย่อมแสนงาม

 


เรามีที่มา และที่ไป
สูงต่ำ สดใส หมองหม่น
แต่ท้ายสุดก็คือ "คน"
ดำรงตน แบ่งปัน ฉันพี่น้อง

 


รักแผ่นดินแห่งมารดา
คือแรงศรัทธาอันยิ่งใหญ่
หนุนนำความเป็นไป
สู่หลักชัยของชีวิต


เกิดแต่ดิน
หอมกลิ่นแผ่นดินใจ
อาณาจักรอันแสนใหญ่
ท่องทะยานไปไม่รู้เบื่อ



รักเธอเสมอมา
แผ่นดินมารดา อุ่นอ่อน
ประหนึ่งเสียงเพลงแห่งคำพร
ปลุกปลอบทุกห้วงตอนของชีวิต


รักเธอเสมอมา
เธอคือดวงตาแห่งดวงใจ
เบิกทาง สว่างไสว
ที่แสนไกลก็แสนใกล้เพียงเพราะเธอ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (8)

เขียนเมื่อ 

ตอนนี้ อีสานฝนตก ชุ่มฉ่ำนะครับ อยู่อีสานแล้วตอนนี้ ฮ่าๆๆ เพิ่งสังเกตว่าหนุ่มน้อยตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมากๆๆ

ได้กลิ่นของวิถีชนบททีเดียวครับ

เขียนเมื่อ 

พี่พนัสค่ะ

ทุกถ้อยคำของพี่ในบทความ หรือคำกลอน อ่านแล้วน่าประทับใจทุกถ้อยคำค่ะ

เขียนเมื่อ 

คิดถึงบ้านที่อบอุ่นครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

ยกครูหรือยัง...หลานย่า

ค่าเรียนพิเศษด้วยใจ

ชีวิตพ่อแลกให้

เขียนเมื่อ 

ต้นกล้าที่งดงาม

พร้อมออกดอกผล

ต้องงดงามทั้งกล้าคน

และกล้าข้าว...แน่นอนค่ะ

ภาพสวยได้ใจมากเลยค่ะ

หอมกลิ่นต้นข้าว :)

เขียนเมื่อ 

หอมกลิ่นแผ่นดินเกิด หอมกลิ่นชีวิต

ขอบคุณมากค่ะ