ตั้งแต่ครูอ้อยมาจับงานมาตรฐานสากล ได้ออกไปดูข้างนอกโรงเรียน ได้เข้ามามองนักเรียน จัดการ จัดกิจกรรมให้นักเรียน และนำนักเรียนออกไปข้างนอกโรงเรียน ขลุกอยู่กับนักเรียน ทำให้เห็นถึงศักยภาพของนักเรียนที่แตกต่างกัน และจมลึกอยู่ในตัวนักเรียน ที่ยังไม่ได้แสดงออก เพราะ ขาดความมั่นใจ
*****
ครูอ้อยนำพานักเรียนออกไปแข่งขันกิจกรรมทางวิชาการหลายครั้ง ไม่เคยได้รับรางวัลอันดับต้นๆเลย หมายถึงที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 คงได้รับแต่รางวัลชมเชย และเข้าร่วมกิจกรรม
*****
แต่ครูอ้อย และ ครูในกลุ่ม ก็นำพานักเรียนออกไปแข่งขันเสมอ ไม่ว่ากิจกรรมอะไรก็ตาม อย่างน้อยคิดเสียว่า เปิดโลกทัศน์ให้กับนักเรียนและครูผู้สอน จัดหาเวทีให้นักเรียนและครูได้นำเสนอผลงาน และส่งเสริมให้นักเรียนมีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ กับการดำรงชีวิต
*****
มีหลายคน ถามครูอ้อย ว่า แล้ว เมื่อไรจะได้ ที่ 1 ครูอ้อย ไม่ได้ตอบอะไรเขา แต่กลับมานอนคิดว่า....ที่ 1 ครูอ้อยจะพยายามให้นักเรียน คว้ามาให้ได้ ถึงแม้ว่า....เขาจะได้ที่ 1 กันทั้งโลก
*****
ที่ครูอ้อย กล่าวเช่นนี้เพราะ การแข่งขันทักษะภาษาอังกฤษ ปัจจุบันนี้ นิยมการใช้อิงเกณฑ์ หมายถึง นักเรียนต้องแข่งขันกับตัวเองด้วย และ แข่งกับเพื่อนด้วย นักเรียนมีความสามารถ ทำคะแนนได้ถึงเกณฑ์
*****
เช่น เหรียญทอง ได้คะแนน 80 เป็นต้นไป หรือเหรียญเงิน ได้คะแนน 70 เป็นต้นไป เหรียญทองแดง ได้คะแนน 60 เป็นต้นไป
*****
แบบนี้ นักเรียนของครูอ้อย ก้พอจะได้เหรียญมากับเขาบ้าง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ที่ 1 ก็ตาม
*****
คำว่า เหรียญทอง นักเรียน หรือ ผู้ปกครอง ก็คงคิดว่า บุตรหลานได้ที่ 1 เอิ๊กเอิ๊ก
