๓๐๒.สิ่งที่หล่อเลี้ยงชีวิตของมนุษย์ให้คงอยู่..
9 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
coolex kpg · 16 ก.ค. 2554
ดร. ภิญโญ รัตนาพันธุ์ · 16 ก.ค. 2554
kaichengken · 16 ก.ค. 2554
นางสาว ทองพูล บัวศรี · 16 ก.ค. 2554
ขวัญชัย วัชรสุนทรกิจ · 16 ก.ค. 2554
วีณาปาณี · 16 ก.ค. 2554
สุขี · 16 ก.ค. 2554
สวัสดีค่ะน้องครูแป๋ม เพลงเพราะๆ ชอบค่ะ ภาพและเรื่องเหมาะสมกันจังค่ะ ดูดีไปหมดนะคะ สมกับความอยู่รอดนอกจากอาหารยังคงต้องการความเชื่อมั่น ศรัทธา ชื่นชม อยู่เสมอ
ใช่ค่ะคนเราต้องอยู่ร่วมกันในสังคมเดียวกันเราต้องรู้จักมีคุณธรรมในตัวเองรู้จักการเสียสละซึ่งกันและกันเพื่อความสงบสุขของสังคมเราค่ะ
แวะมาเยี่ยมค่ะ ชอบจังกับความเชื่อมั่น ศรัทธา ชื่นชมและเห็นอกเห็นใจ
อย่างนี้ซิจึงจะทำให้กลไกทางสังคมขับเคลื่อนไปได้ด้วยพลังความรักและสามัคคี
คิดถึงเสมอจ้า...
สวัสดีค่ะ
พี่ครูตูม ที่คิดถึง
สวัสดีค่ะ คุณSupawan
สวัสดีค่ะ
เพิ่งเล่านิทานเสร็จ
เลยแวะมาอ่านข้อความที่ดีมากๆ
ขอบคุณค่ะ ที่ทำให้ได้ทบทวนส่วนประกอบของชีวิต
ที่มีคุณค่า หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณเสมอมา
สวัสดีค่ะ
พี่ครูกีร์ ที่คิดถึง
สวัสดีค่ะ
พี่หมอรุ่ง ที่คิดถึง
เราต่างล้วนเป็นส่วนเติมเต็มกันและกัน...
ศรัทธาต่อตัวเอง และเชื่อมั่นต่อคนรอบข้าง ครับ
สวัสดีค่ะ
พี่พนัส ที่เคารพ
ขอบคุณข้อคิดดีๆนี้ค่ะ การเริ่มจากเป็นผู้ให้ด้วยน้ำใสใจจริงอย่างที่น้องครูแป๋มทำอยู่ตลอดมา นำมาซึ่งความสุขแก่ผู้ให้และผู้รับนะคะ..
สวัสดีค่ะ
พี่ใหญ่ ที่คิดถึง
สวัสดีค่ะน้องครูแป๋ม
สวัสดีค่ะ
พี่ครูสอน ที่คิดถึง
สวัสดีค่ะ
แวะมารับข้อคิดดีๆ จากบันทึกนี้ค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
หนูต้นเฟิร์น ที่คิดถึง
แต่ด้วยมิตรไมตรีและความรัก"
สวัสดีค่ะ
คุณครูธรรมทิพย์ ที่คิดถึง
ขอขอบใจ
หนูต้นเฟิร์นมากค่ะที่มอบดอกไม้กำลังใจให้กับครูแป๋ม..^^
ขอบพระคุณ
พี่ครูตูมค่ะที่มอบดอกไม้กำลังใจให้แป๋ม..