การให้ความหมายของชีวิตอย่างมีหมุดหมาย ถือว่าเธอผู้นี้เป็นผู้ถือมั่น ตั้งใจกับสิ่งที่เธอน่าจะพิสูจน์ด้วยช่วงชีวิตของเธอในความงามท่ามกลางธรรมชาติแบบบ้านๆ ที่คนเมืองหลายคนอาจไม่เข้าใจอย่างลึกซึ้ง ..
ในขณะที่หลายคนเริ่มโหยหาธรรมชาติ เธอผู้ซึ่งใช้ชีวิตกับธรรมชาติมาตลอด แม้บางช่วงขณะของชีวิตที่ต้องวิ่งไปตามกระแสของความต้องการในชีวิตที่ต้องอยู่บนเงื่อนไขของความเป็นจริงบ้าง แต่เธอไม่เคยละวาง ลืมเลือนธาตุของเธอไปได้เลย นั่นก็คือ ธรรมชาติ .. ฉันคิดอย่างนั้น
เธอเคยบอกกับเราว่า "ทุกวันนี้ วิถีชีวิตของคนไทยเปลี่ยนแปลงไปตามกระแสความนิยม มีเทคโนโลยีใหม่ๆ เกิดขึ้นทุกวัน จนบางครั้งเราลืมตัวตน ลืมความอุดมสมบูรณ์ ลืมว่า .. ธรรมชาติได้บรรจงสร้างสรรค์สิ่งที่สวยงามรายล้อมรอบตัวเรา ไว้ทุกย่างก้าวเสียสนิท" นั่นคือสิ่งที่เธอบอกพวกเรามาตลอดเวลา ๑๐ ปีที่เธอร่วมกลุ่มเพื่อทำงานพัฒนาให้กับชุมชนของเธอเอง ซึ่งจุดยืนของเธอไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย : พี่อัชย์ .....
พวกเราร่วมเดินจูงมือข้ามผ่านสิ่งต่างๆ ไปร่วมกันบนฐานของความเป็นพี่-น้อง มากกว่าสิ่งอื่นใด ทำให้พวกเราผูกพันกันยิ่งกว่าญาติมาตลอด ๑๐ กว่าปี ..
การได้ทำงานเพื่อตัวเองอย่างมีความสุขไปพร้อมๆ กับการได้ช่วยเหลือ หรือแม้เพียงจุดประกายพลังความสร้างสรรค์ให้กับชุมชนของตัวเธอเองมันช่างดูซับซ้อน แต่ด้วยวิถีปฏิบัติแล้ว ฉันมองเห็นได้ว่าเป็นการกระทำที่ใสซื่อ และบริสุทธิ์ใจจริงๆ ของเธอและเพื่อนๆ เฉกเช่นในวันงานปฏิบัติบูชาและเสวนาวิชาการเพื่อสุขภาวะทางปัญญา วาระ ๑๐๐ ปีชาติกาลหลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาที่สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล ที่ร่วมจัดโดย ศิษยานุศิษย์ของหลวงพ่อเทียน สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน คุณสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ศูนย์ปฏิบัติธรรมเบิกฟ้าธรรมาศรม สุพรรณบุรี โรงเรียนอนุบาลพลอยภูมิ และโรงเรียนอนุบาลจุฑาภรณ์ ซึ่งเธอ พี่สาวและเพื่อนๆ น้องๆ ได้เข้ามามีบทบาทในการสร้างบรรยากาศให้กับงานในครั้งนี้ ...
ซึ่งสามารถจับความรู้สึกได้ว่าเธอ จะขอฝากฝีมือแบบสุดฝีมือทั้งเพื่อร่วมปฏิบัติบูชาแด่หลวงพ่อเทียน และเพื่อกัลยาณมิตรทุกคน และท้ายที่สุดเธอทำสุดฝีมือเพื่อพี่ชายของเธอ ผศ.ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์ ผู้ที่ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มคนทำงานประชาคมพุทธมณฑล และดึงเธอเข้ามามีบทบาทในเวทีประชาคมเพื่อพัฒนาบ้านของเธอเอง ..เราได้พูดคุยกันว่า ถึงเวลาที่พี่ชายของเราจะกลับคืนสู่ครอบครัวอันเป็นธรรมชาติของชีวิตเพื่อพักผ่อน และทำในสิ่งที่ตั้งใจจะทำมาตลอดซะที ...
ธรรมชาติในชีวิตประจำวัน
ธรรมชาติเอื้อความมีคุณค่าทางจิตใจ และมอบความงดงามให้กับมนุษย์อย่างสมบูรณ์แบบหากแต่เรารู้จักชีวิตของเราดำเนินวิถีชีวิตให้ตั้งอยู่ในขอบเขตมีกฏระเบียบ และใช้ชีวิตบนความเรียบง่าย พึงมีสติอยู่เสมอ หยิบยื่นความงดงามด้วยจิตแท้ให้กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันบ้าง เฉกเช่น ธรรมชาติที่เรามองเห็นใกล้ๆ ตัวนั่นก็หมายความว่าเรารู้จักใช้ชีวิตให้สอดคล้อง และเกิดสมดุลอย่างมีสติในชีวิตประจำวัน ..
นั่นคือผลงานของเธอ พี่สาว และเพื่อนๆ ซึ่งยังคงคอนเสปของความเป็นธรรมชาติที่ยึดโยงชีวิตทุกชีวิตให้เกิดความสมดุลย์ เพราะการอาศัยพึ่งพิงซึ่งกันและกัน มันไม่สามารถแยกเราให้ออกไปจากธรรมชาติได้ ...
เวลาเกือบตี ๓ ของคืนวันศุกร์ก่อนงานจะเริ่ม ระหว่างที่เธอมีสมาธิกับการทำงานศิลปะ ได้เข้าไปพูดคุยกับพี่อุ พี่สาวของพี่อัชย์ หรือแม่้กระทั่งกับน้องๆ ในทีมที่ดูขัดกับบทบาทที่กำลังได้รับมอบหมายอยู่ แต่มีสมาธิกับการทำงานมากจนกลายเป็นความงดงามในจิตใจไป ทำให้ต้องเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ ได้เรื่องราวอันน่าประทับใจบางอย่างมาประดับใจขึ้นอีกชุดหนึ่ง ..
--------------------------------------------------
ดอกดาวเรือง พี่อัชย์เธอสื่อถึง พระ
ดอกรัก ดอกบานไม่รู้โรย ดอกสร้อยทอง คือ การสักการะ ในสมัยปู่ย่าตายาย
ใบบัวพับห่อ หมายถึง มนุษย์เรา (แทนค่าบุคคลผู้ใหญ่ และเด็ก)
รากไทรม้วนกลม หมายถึง ชีวิตเราควรมีขอบเขตการดำเนินชีวิต ..
--------------------------------------------------
ก่อนจากกันในค่ำคืนนั้น หรือจะเรียกได้ว่าเช้าของวันใหม่ได้นั่งมองดูดวงจันทร์ และดวงดาวที่กำลังส่องแสงสุกสกาว ที่ใกล้วันเข้าพรรษาเข้ามาทุกที ซึ่งเป็นความงดงามของธรรมชาติที่มนุษย์ก็ไม่สามารถไปกำหนดได้ ความงดงามในจิตใจเราได้ถูกกระตุ้นเตือนให้รู้สึกกับมันอยู่อย่างเนืองๆ นับว่าโชคดีที่ได้รู้จักกับคนดีๆ เสมอ ..
ขอบคุณพี่อัชย์ พี่อุ และน้องๆ ที่มาช่วยสร้างสรรค์บรรยากาศให้ได้ความหมายของชีวิต และเกิดบทเรียนให้แก่ตัวเองและผู้ร่วมงานปฏิบัติบูชาในวันนั้นอย่างยิ่ง ...
ดอกไม้เก็บเกี่ยวจากข้างบ้านริมถนน .. คันคลอง ไม่ต้องซื้อหา
แล้วคุณจะรู้ว่า .. ธรรมชาติที่แท้จริงคือความงาม แบบมีเสน่ห์ ..= อัชย์ =
--------------------------------------------------
บันทึกเรื่องราว/ภาพ : ณัฐพัชร์
ยอดเยี่ยมมากเลยครับ
สวัสดีค่ะ
วันที่ได้เห็นดอกไม้ประดับในงาน ยังชื่นชมอยู่เลยค่ะ ว่าจัดได้เรียบ ง่าย แต่งดงามมาก ดูแล้วกำลังพอดี คือ ไม่มาก หรือน้อย จนเกินไป
ความเรียบง่าย เป็นพื้นนั้น เริ่มมาตั้งแต่การสรรหาดอกไม้แล้ว
ที่สำคัญ ดอกไม้ในงานถูกวางในตำแหน่งที่ต่างจากเวทีทั่วไปที่มักวางประดับตกแต่งหน้าเวทีจนชวนให้คิดว่า ดอกไม้มีค่าเพียงส่งผู้อื่นให้โดดเด่นขึ้น หรือปิดบังความเรียบของพื้นไม้บนเวทีเท่านั้น หากในงานที่ทางทีมงานจัดขึ้นนั้น ทุกอย่าง ล้วนมีคุณค่า โดดเด่น และมีความหมายในตัวเอง
ยิ่งประทับใจค่ะ เมื่อได้มาทราบความหมายที่ผู้จัดจงใจแฝงไว้
ด้วยความศรัทธาค่ะ
พี่เหมียวอลังการงานสร้างจริงๆๆครับ
งดงามอร่ามแท้ ป้าเหมียว
ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับดอกไม้เป็นกำลังใจค่ะ =)
งดงาม เยี่ยมยอดค่ะ ^__^
สวัสดีค่ะ คุณบีเวอร์ : เป็นความลงตัวของสิ่งที่เป็นการปฏิบัติให้กับตนเองและเพื่อส่วนรวมค่ะ ยอดเยี่ยม และงดงาม เห็นด้วยกับคุณบีเวอร์ค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ณัฐรดา : เลยได้เพิ่งสังเกตุอย่างที่พี่พูดถึงค่ะ เพราะก่อนวันจัดดอกไม้ พวกเราและทีมพี่อัชย์ก็ได้คุยกันพอสมควรถึงที่มาที่ไปของงาน และความหมายของการจัดดอกไม้ที่ไม่ใช่แค่ประดับในงาน ระหว่างทำงานก็ยังปรึกษาหารือกันไปตลอดค่ะ จะบอกว่าทุกสิ่งที่พี่อัชย์ทำนั้นมีความหมายมากค่ะ ..
สวัสดีค่ะอาจารย์วิรัตน์
แวะมาให้กำลังใจและมาชมความงดงามจากบันทึกค่ะ
งามทั้งเรื่องราว และศิลปะค่ะ ^^
ใช้งานพี่ชายหนักซะขนาดนี้ คิดหรือว่าไปไหนล่ะคนเช่นนี้จะได้พักกับเขา ฮ่าๆ ลมหายใจของอาจารย์มะเคยทิ้งงานด้านชุมชนอยู่แล้ว ประมาณว่าหากอยู่ไกลอย่าวางใจว่าจะไม่ถูกกวนฮิๆ