ความสำเร็จที่เป็นรางวัลคอยชะโลมหัวใจของคนทำงาน

       จากการประชุมทีมคุณอำนวยเมื่อสัปดาห์ที่ที่ผ่านมา...เราได้ข้อสรุปร่วมหลายอย่างจากการทำ R2R ในช่วงแรกที่ดำเนินมา นั่นคือ..
ปัญหาการพบปะกันของทีมที่..มีเวลาการนัดหมายที่ไม่ตรงกัน เนื่องจากว่าพยาบาลส่วนใหญ่จะขึ้นเวร...ทำให้ทีมค่อนข้างนัดกันได้ลำบาก...
ปัญหาต่อมา คือ กิจกรรมอื่นที่เป็นตัวแทรกแซง..กระบวนการทำงานของทีม เช่น การอบรม สัมมนา การเร่งปฏิกิริยาเพื่อให้ได้มาของการผ่านการรับรองคุณภาพ...ที่ผู้ปฏิบัติงานต้องเผชิญอย่างหนักในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมานี้...
...

       เมื่อถอยหลังย้อนมองว่า...จริงๆ แล้วเรื่องทุกเรื่องเราสามารถนำมาผนวกเป็นเรื่องเดียวกันได้ หากแต่ว่าผู้นำแห่งกิจกรรมแต่ละกิจกรรมไม่มีการประสานกัน..การดำเนินงานจึงมักเป็นแบบแยกส่วน ภาระจึงค่อนข้างมาตกอยู่ที่ผู้ปฏิบัติ ไหนจะต้องปฏิบัติงานประจำแล้ว..ยังต้องมามุ่งทำงานในส่วนเอกสาร และวิชาการด้วย ความรู้สึกของคนทำงานบางครั้งก็เหนื่อยล้า...ได้
...

       จากประเด็นปัญหาที่เราร่วมกันวิเคราะห์มานั้น...กลุ่มยังไม่ได้หาข้อสรุปแต่เราจะมีการประชุมทีมใหญ่ในวันที่ 23 สิงหาคมนี้ เพื่อนำเสนอความก้าวหน้าของแต่ละทีม และร่วมกันหาข้อสรุปถึงทิศทางที่เราจะก้าวเดิน แบบช่วยกันคิด...ร่วมกันตัดสินใจ...ไม่เน้นการสั่งการ...นี่คือสิ่งที่เราอยากให้เกิดขึ้น..เราอยากให้การทำงาน R2R นี้ทำด้วยใจและเนียนเนื้อเข้าไปในหัวใจคนทำงาน...

...
       จากความท้อถอยในบางทีมที่เกิด...เป็นต้นว่า ความไม่เข้าใจของแพทย์ที่มีต่อการทำ R2R ดั่งเช่นทีม DM ได้ประสบจากการเข้าประชุม PCT OPD แพทย์มองว่าการทำ R2R เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นที่จะต้องทำ โอ้โห!...คนทำงานรู้สึกท้อขึ้นมาทันที นั่นบ่งบอกถึงความไม่เข้าใจเลยของแพทย์เลยทีเดียวที่มีต่อการทำ R2R...ว่าทำไปทำไม..ทำงานประจำตามมาตรฐานให้ดีก่อนดีกว่า(แพทย์บอก) ซึ่งอิทธิพลของแพทย์ท่านนี้มีผลต่อการดำเนินงานของคนทำงานมากเพราะเป็นหัวงานบริการด้วย...

       จากประเด็นดังกล่าว..เราก็ได้แต่มองว่าที่เราทำทุกวันนี้เราทำงานไปเพื่ออะไร...จากการถกกันกับพี่เล็ก และพี่เขียวถึงประเด็นดังกล่าวข้างต้น แต่เราก็ได้แต่ให้กำลังใจกันว่า ที่ทำ ณ ตอนนี้เพราะเรายึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง...ที่ทำไปเพราะเราอยากพัฒนางานที่เราทำให้ดีขึ้น ณ วันหนึ่งเมื่อผลลัพธ์ออกมา นั่นแหละคือ ความสำเร็จที่เป็นรางวัลคอยชะโลมหัวใจของคนทำงาน