ใช้เทคนิค "สุนทรียสนทนา" ด้วยการฟังอย่างตั้งใจ....
เที่ยงวันนี้ ระหว่างรับประทานอาหารกลางวัน คุณพ่อบ้านก็เอ่ยปากคุยว่า
"เดี๋ยวนี้บล็อกคุณ rating ดีจังนะ"
จะมาไม้ไหนล่ะเนี่ย! เพราะปกติมักจะโดนท่านแซวอยู่บ่อยค่ะ ว่าเขียนบล็อกได้ทั้งวัน ยิ่งถ้าเป็นวันหยุดละก้อ เกิดศึกชิงคอมพ์กับเด็กๆเป็นประจำ  เอ....ทั้งที่จริงเราก็แบ่งเวลาไว้ให้พอเหมาะพอดีแล้วเชียว..
***************
พูดถึงเรื่องศึกชิงคอมพ์ ต้องขอนอกเรื่องสักนิดค่ะ น้องจิ้นเจ้าของประโยคเด็ดที่ว่า "พี่เม่ยใจเด็ด  ใช้เน็ทจนหลุด"บอกว่า ต่อไปนี้ถ้าใครถามว่าแม่ทำงานอะไร จิ้นจะตอบว่า..."เขียนบล็อกเป็นอาชีพค่ะ...."
พี่เม่ยยังไม่แน่ใจตัวเองอยู่ตอนนี้ ว่าจะร้องไห้หรือหัวเราะดีหนอ...(ยิ้มๆดีกว่า..)
***************
เข้าเรื่องต่อนะคะ  พี่เม่ยจึงตอบแบบอ้อมๆแอ้มๆไปว่า
"อืมม์....ก็เรื่องทั่วๆไปนั่นแหละ"
คุณพ่อบ้านถามต่อ....
"เรื่องการ์ดวันแม่ของยิ้ม.... กลอนที่เขียนนั่นน่ะ ลูกแต่งเองเหรอ?"
อ๋อ!...ที่แท้ก็แอบอ่านบันทึก ลูกเราก็เข้าท่าแฮะ! ของพี่เม่ยนั่นเอง)  พี่เม่ยจึงตอบเสียงดังฟังชัดขึ้นมาหน่อย....
"ก็ใช่แล...  อ้าว คุณคิดว่าลูกไปเอามาจากไหนเหรอ?"
"เออ เข้าท่าแฮะ!...คิดว่าไปคัดลอกมาจากที่อื่น หรือไม่ก็ให้คุณช่วยแต่งให้" ...เอาเข้าไปนั่น คิดได้งัยเนี่ย?
..คุณพ่อบ้านต่ออีกว่า
"อีกอย่างนึงนะ  กลอนไปตลาด น่ะ  ตรงที่เขียนคำอังกฤษเป็นไทยน่ะ น่าจะวงเล็บภาษาอังกฤษไว้ด้วยเนาะ! อ่านๆไปแล้วสะดุด ต้องหยุดคิดว่าคำนี้คืออะไร...."  (อ๋อ...หมายถึงคำว่า ทาสิท นอลลิจ/tacit knowledge นั่นเอง)
พี่เม่ยรับปากว่าคราวหลังจะปรับปรุงตามคำแนะนำค่ะ จากนั้นต่างคนก็ต่างก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารต่อไป...
ในระหว่างการสนทนานั้นพี่เม่ยนั่งฟังอย่างตั้งใจ และสกัดประเด็นมุมมองของคุณพ่อบ้านได้....ดังนี้ค่ะ
  • ท่านมองว่าลูกยังเด็กนัก..สำนวนโวหารคงไม่เท่าไหร่...
  • ท่านมองว่าแม่คนนี้คงคอยช่วยทำอะไรให้ลูกเป็นประจำ
  • ท่านคงอ่านคำว่า knowledge ว่า โนเลจ อย่างแน่นอน เพราะพอเจอคำว่า "นอลลิจ" ปุ๊บ ท่านก็สะดุดปั๊บ
  • ท่านแอบอ่านบล็อกพี่เม่ยด้วย....ฮา...เฮ....เย้.....โย่!
พี่เม่ยเห็นมุมมองของคุณพ่อบ้านได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนี้
เพราะใช้เทคนิคสุนทรียสนทนาโดยแท้!