วันแม่ เป็นอีกวันที่มีการจัดงานถวายพระพรของตำบลที่อยู่ ปีนี้พิธีจัดขึ้นตอนเช้า หกโมงกว่าๆ ที่วัดศรีโพธาราม

   ผู้หญิงเกือบทุกคนพร้อมใจกันสวมเสื้อยืดสีฟ้า ไม่ว่าท่อนล่างจะเป็นผ้าซิ่นลายดอกหรือลายเรียบ น่าเสียดายที่ไม่ได้ติดกล้องถ่ายรูปไปด้วย เพราะภาพที่เห็น เป็นวัฒนธรรมที่กลมกลืนข้ามชาติที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ที่จะเห็นแม่อุ้ยวัยห้าสิบถึงเก้าสิบสวมเสื้อยืดคอโปโลสีฟ้ากับซิ่นไหมบ้าง ซิ่นผ้าทอบ้าง และรองเท้าแตะ (เพื่อให้ง่ายต่อการถอดรองเท้าเวลาตักบาตร)

  ในพิธีมีความเรียบง่ายแต่ครบสมบูรณ์ ตั้งแต่ท่านนายอำเภอประธานในพิธีจุดธูปเทียน มีการเจริญพระพุทธมนต์ วางพานพุ่มต่อหน้าพระบรมสาทิสลักษณ์จาก 3 ตัวแทนคือส่วนราชการ ตัวแทนจากสภาเทศบาล และตัวแทนประชาชน มีการกล่าวถวายพระพร ช่วงเวลาที่นายอำเภอกล่าวถวายพระพรนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมรู้สึกขนลุกซู่ รู้สึกเหมือนกับว่าทุกๆคนกำลังยืนต่อหน้าพระพักตร์อย่างไงอย่างนั้น บรรยากาศเงียบสงบไม่มีใครพูดคุยกัน ได้ยินแต่เสียงนายอำเภอคนเดียว

   จากนั้นมีการร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีพร้อมกันขณะที่พระภิกษุสงฆ์สวดเจริญชัยมงคล เรียบร้อยแล้วมีการมอบรางวัลแม่ดีเด่นประจำหมู่บ้าน และตักบาตรก็เป็นอันเสร็จพิธี

    มานึกทีหลังว่า ที่รู้สึกขนลูกซู่เพราะเกิดปิติต่อสิ่งที่กำลังประสบ ทุกๆคนที่ไป ต่างไปด้วยดวงใจจงรักภักดี มีความพร้อมเพรียงกัน และเคารพกับพิธีที่กำลังดำเนินไป ทำให้พิธีที่เรียบง่ายทรงคุณค่าและความศักดิ์สิทธิ์

   เหลียวมองไปรอบๆ เห็นรอยยิ้มเปื้อนหน้าของแต่ละคน ยืนรอให้แม่ทักทายคนรู้จักกันพอสมควรแล้ว ก็จูงมือแม่ขึ้นรถกลับบ้าน ....

     วันดีๆ ความรู้สึกดีๆ ที่อยากบันทึกแบ่งปันเพื่อความสุขในสังคม...