เมื่อสามวันที่แล้วมีโอกาสได้เรียกตัวไปสัมภาษณ์งานในบริษัทที่ทำเกียวกับ Online Marketing ในตำแหน่งของ Online Support และดูแลชุมชนออนไลน์ของเขา กรรมการผู้บริหารเขามีแนวคิดในการมุ่งสร้างสรรค์ content ดีดีให้กับประเทศไทย สนับสนุนการสร้างสรรค์งานของพนักงานอย่างเต็มที่ ฉันให้เหตุผลในการสมัครงานกับที่นี่ว่าฉันมีแนวทางในการ่วมสร้างสรรค์และสนับสนุนเนื้อหาและเรื่องราวดีดีอันจะเป็นประโยชน์กับประเทศดังเช่น GotoKnow ที่ได้มีโอกาสดูแลมา 2 ปีเต็ม ช่วงของการสัมภาษณ์งานเป็นไปอย่างเป็นกันเองและฉันได้พูดถึง GotoKnow ที่เป็นคลังความรู้ของประเทศได้อย่างน่าภูมิใจ ฉันบอกตัวเองว่าฉันทำดีที่สุดแล้วกับการสอบสัมภาษณ์งานในครั้งนี้

ฉันรอผลตอบรับอยู่ 2 วัน ใน 2 วันนี้ฉันยอมรับว่าอยากให้เขาโทรมาเร็วๆเพื่อที่จะได้เริ่มงานทันทีในต้นเดือนมิถุนายน ฉันจึงโทรกลับไปถามทางบริษัทเขาบอกว่าให้รอผล ฉันเองก็คิดต่อไปว่าฉันคงรอไม่ไหวแน่ๆ เนื่องจากด้วยภาระงานที่เข้ามาแล้ว และถ้าให้ออกจากงานโดยไม่บอกผู้ใหญ่ล่วงหน้าสักหน่อยฉันคงทำไม่ได้ ฉันคิดว่าเขาคงรอที่จะเลือกคนที่ดีที่สุดมาทำงานกับเขาล่ะ แต่นั่นฉันก็ได้ตั้งความหวังเอาไว้มาก 

ฉันเสียใจอยู่กับการที่บอกว่าให้รอ และไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไหร่ และฉันรู้ว่าฉันเองอาจจะรอต่อไปไม่ได้แล้ว ฉันให้เวลากับการจัดการกับความรุ้สึกของตัวเองในครึ่งวันเช้า ฉันบอกกับตัวเองว่า

  • ฉันทำหน้าที่ของฉันอย่างดีที่สุดแล้วและทำได้เต็มที่แล้ว
  • ฉันได้พูดเรื่องราวของ GotoKnow  ให้กับคนที่ไม่เคยรู้จักฟัง ฉันมีความสุข
  • ฉันคงต้องกลับมาทบยทวนความรู้ภาษาอังกฤษเพิ่มเติมเนื่องจากห่างหายไปตั้ง 2ปี
  • ฉันจะตั้งใจทำหน้าที่ปัจจุบันของฉันอย่างเต็มที่และเต็มความสามารถ
  • ฉันจะยิ้มให้กับทุกเรื่องราวที่เข้ามา
  • ฉันจะเรียนรู้ความเสียใจนี้ และจะกำจัดมันไปให้เร็วที่สุด
  • และฉันจะมีความสุขกับปัจจุบัน

การตั้งความหวังเอาไว้สูงเกินไปเป็นหนึ่งในข้อบกพร่องของฉัน และฉันเองจะหาวิธีจัดการกับมันโดยบอกตัวเองว่าปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นไปตามวิถีของมัน ถ้าเราทำดีที่สุดและเต็มที่กับสิ่งๆนั้นแล้ว จงอย่าเสียใจ เพราะเราได้เลือกที่จะทำ เลือกที่จะเดินเข้าไปหาโอกาสนั้น ยังดีซะกว่าการปล่อยให้โอกาสนั้นๆหลุดลอยไปอย่างน่าเสียดาย และแล้วความเสียใจนั้นอยู่กับฉันได้แค่ครึ่งวันเช้า และตอนบ่ายชั้นมั่นใจว่าฉันได้ตั้งใจเต็มที่กับหน้าที่ปัจจุบันของฉัน