รุ่งสาง

บทกวีที่หายไป..  ..

   รำไรรวีรุ่ง

เป็นลำรุ้งระยับรอน

ผ่านแนวพนาดอน

ดุจดั่งม่านจะอำพราง

   แสงอ่อนสลัวมัว

ไม่ส่องทั่วอุสาสาง

เขตคุ้งก็เลือนลาง

ในม่านหมอกระลอกลอย

   สายน้ำระรินไหล

จากที่ใดมิกลับถอย

ใจเอยจะเฝ้าคอย

มองเจ้าลับ ณ ​ขอบเนิน

 ทะเลสาบเวอร์จิเนีย
  ๓ เมษายน ๒๕๕๑

๓ เมษายน ๒๕๕๑  ๐๘.๓๗ น.
ทะเลสาบเวอร์จิเนีย วางานูอี เกาะเหนือ นิวซีแลนด์

   ผมมาถึงบ้านของคีธกับอลิสันในเมืองวางานูอีตอนสองทุ่มกว่า และก็ด้วยเทคโนโลยีของกูเกิลแมปอีกแล้ว ที่ทำให้ผมรู้ทิศทางและตำแหน่งของบ้าน ชนิดที่รู้ว่าบ้านของเขาไม่ได้ติดถนนใหญ่ ต้องขับรถตามตรอกแคบๆเข้าไป ผมจึงขับรถเข้าไปถึงที่จอดรถข้างสระน้ำหลังบ้านเขา แบบเล่นเอาเจ้าของบ้านงง

   อลิสันจัดการอุ่นอาหารเย็นที่เขาเตรียมให้ผมไว้แล้ว ระหว่างผมนั่งคุยเรื่องมหัศจรรย์กูเกิลแมปให้คีธฟัง เราตกลงกันว่าพรุ่งนี้ผมจะสอนเขาใช้กูเกิลแมป ส่วนเขาจะสอนผมดูภาพขุนเขาตารานาคีทางอินเตอร์เน็ตแบบเรียลไทม์

   เจ้าของบ้านในวัยเจ็ดสิบกว่าทั้งคู่ ช่วยกันคิดโปรแกรมเตรียมให้ผมสำหรับวันรุ่งขึ้นทั้งวัน จนผมตัดสินใจยกเลิกการเดินทางไปตารานาคีตามความตั้งใจเดิมเสีย มันมีเหตุผลสำคัญครับ

๓ เมษายน ๒๕๕๑  ๐๘.๔๐ น.
ทะเลสาบเวอร์จิเนีย วางานูอี เกาะเหนือ นิวซีแลนด์

   เช้าวันรุ่งขึ้น ผมขอคีธกับอลิสันไปเดินเล่นที่ทะเลสาบเวอร์จิเนีย (Virginia Lake)* ซึ่งอยู่ใกล้ๆบ้านเขาตามที่เห็นในกูเกิลแมป เขาบอกว่า ทางเข้าด้านหลังสวนสาธารณะทะเลสาบนี้อยู่ห่างจากบ้านไม่ถึงสี่ร้อยเมตร

   ตอนผมไปถึงทะเลสาบก็แปดโมงกว่าแล้ว แต่ยังเห็นสายหมอกสุดท้ายคลอเคลียผิวน้ำอยู่เลย  ภาพที่เห็น มันทำให้ผมคิดถึงสถานที่คล้ายๆกันที่ผมเคยไปเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน.. ริมแควใหญ่ เมืองกาญจน์บ้านเรา

   อยู่ดีๆ เจ้ากาพย์ยานี ๑๑ ท่อนแรกๆที่ผมเคยแต่งเอาไว้สมัยนั้น ก็ผุดขึ้นมาในหัวเฉยๆ ความจริงผมลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำพร้อมๆกับตัวบันทึกการเดินทางครั้งนั้นซึ่ง ถูกขโมยกวาดไปพร้อมสมบัติอื่นจนเกลี้ยงบ้าน เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ผมสูญเสียของรักที่สุด ซึ่งไม่ใช่ของมีค่าอะไร แต่เป็นบันทึกการเดินทางตั้งแต่ชั้นมัธยมทุกเล่มที่ผมเขียนไว้ ไม่น่าเชื่อว่า มันยังคงอยู่ บันทึกอยู่ในหัวของเรานั่นเอง

   บรรยากาศจะเป็นอย่างไร ก็ดูตามภาพและวิดิโอในบันทึกนี้ทั้งหมดได้ครับ

๓ เมษายน ๒๕๕๑  ๐๘.๕๗ น.
ทะเลสาบเวอร์จิเนีย วางานูอี เกาะเหนือ นิวซีแลนด์

* ทะเลสาบเวอร์จิเนีย (Virginia Lake) เป็นทะเลสาบขนาดเล็กทางตอนเหนือของตัวเมืองวางานูอี ถูกปรับปรุงให้เป็นสวนสาธารณะประจำเมือง