อาภรณ์ประดับกาย ส่อแสดงสีสัน นุ่งถือเนิ่นนานวัน สีสันล่าโฉมไป วิชาประดับตัว ยืนอยู่คู่กายใจ ฮุ่งเฮืองสว่างไสว ในทุกที่ทุกเวลา Salt Lake City, April 22, 2011
สวัสดีค่ะคุณ'นีนาถ'
แวะมาอ่านกลอนด้วยความชื่นชมค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
อาจารย์ลำดวน
อาจารย์ ดร.พจนา
อาจารย์คิม
อาจารย์กิติยา
ที่แวะเข้ามาเยี่ยมอ่านและให้กำลังใจนีนาถ..ขอบคุณนะคะ
ชอบข้อความคำว่า ห่มวิชาจังเลยครับ ในภาพเป็นรูปพระอะไรครับ
สวัสดีค่ะน้อง ขจิต
ไม่เห็นมาแวะเยี่ยมพี่นานแล้วนะคะ...สบายดีหรือเปล่าคะ...พี่ไชสุวันเลือกภาพประกอบเป็นรูปพระลักษมี..เป็นเทพแห่งการเรียนรู้ และความสำเร็จทั้งหลาย...ตามความเชื่อของชาวฮินดูว่าอย่างงั้นค่ะ...
สวัสดีค่ะพี่นีนาถที่คิดถึง
สบายดีค่ะ น้องคุณยาย...
ขอบใจนำน้อหลายๆเด้อค่ะ...ที่แวะเข้ามา"ห่มวิชา" นำกัน...
สบายดีอยู่บ้อ...เห็นมิดไปโดนแล้วเด้อ...
ฮักแพงและคึดฮอดน้องคือกันค่ะ