ถนนวิภาวดีรังสิตฝั่งขาเข้า หรือทางด้านตะวันออก เลยไปจากอนุสรณ์สถานแห่งชาติไม่ไกลนัก มีชุมชนขนาดเล็ก ๔๙ หลังคาเรือนตั้งอยู่บนพื้นที่ราว ๘ ไร่ แทรกตัวอยู่ที่นั่น 

     ชุมชนหมู่บ้านไทยเทยิ่น ตั้งอยู่ในซอยวิภาวดี ๘๐ แขวงสนามบิน เขตดอนเมือง กรุงเทพฯ ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นสวัสดิการด้านที่อยู่อาศัยให้กับพนักงานบริษัทไทยเทยิ่นจำกัด เมื่อปี ๒๕๑๓ ผู้อยู่อาศัยเริ่มย้ายเข้ามาอยู่ตั้งแต่ปลายปี ๒๕๑๓ เป็นต้นมา

     ผู้อยู่อาศัยทั้ง ๔๙ ครอบครัว ต่างรู้จักคุ้นเคยกันมาก่อน ด้วยเป็นพนักงานในบริษัทไทยเทยิ่นจำกัด ที่ได้รับสิทธิซื้อบ้านจัดสรรจากทางบริษัทฯ หลังจากย้ายเข้ามาอยู่ก็ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการหมู่บ้าน มีทั้งสิ้น ๓ ชุด หมุนเวียนกันทำหน้าที่ชุดละ ๑ ปี ทั้งนี้ในการทำกิจกรรมสาธารณะต่าง ๆ ของหมู่บ้าน ทางบริษัทฯ จะให้การสนับสนุนงบประมาณสำหรับมาดำเนินงาน

     กระทั่งในปี ๒๕๔๙ คณะกรรมการหมู่บ้าน ได้ไปยื่นขอขึ้นทะเบียนเป็นชุมชนจากทางสำนักงานเขตฯ ดอนเมือง โดยทางสำนักงานเขตอะลุ่มอล่วยให้จัดตั้งชุมชนได้ แม้จะมีจำนวนหลังคาเรือนไม่ครบตามเกณฑ์คือ ๕๐ หลังคาเรือน และหลังจากนั้นเป็นต้นมาก็มีการเลือกคณะกรรมการชุมชนฯ โดยให้มีวาระดำเนินงาน ๒ ปี

     สมาชิกในชุมชนส่วนใหญ่มีฐานะปานกลางขึ้นไป ไม่มีครอบครัวที่อยู่ในภาวะยากลำบาก เนื่องจากทุกครอบครัวมีพื้นฐานมาจากพนักงานของบริษัทไทยเทยิ่น ปัจจุบันสมาชิกแต่ละครอบครัวต่างก็ขยายครอบครัว ลูกหลานบางคนก็แยกครอบครัวออกไปอยู่ภายนอก บ้างก็ยังอยู่กับพ่อแม่ อย่างไรก็ตามยังมีสมาชิกในบางครอบครัวที่เป็นผู้สูงอายุที่ยังคงทำงานหารายได้ เช่น ทำขนมขาย ฯลฯ

     อาณาบริเวณของชุมชนนั้นล้อมรอบด้วยถนน โดยซอยวิภาวดี ๗๙ และ ซอยวิภาวดี ๘๐ซึ่งแยกมาจากถนนวิภาวดีรังสิตฝั่งขาเข้า มาบรรจบกันที่บริเวณท้ายชุมชน ซึ่งบริเวณนี้เป็นพื้นที่สาธารณะเอนกประสงค์ของหมู่บ้าน เดิมเป็นสนามเด็กเล่นต่อมามีการปรับปรุงให้เป็นทั้งที่ทำการชุมชน และที่ทำการผู้สูงอายุ เป็นสถานที่สำหรับจัดกิจกรรมต่าง ๆ ของชุมชน

     ถนนทางด้านทิศเหนือของชุมชน ฝั่งตรงข้ามกับบ้านเรือนจะอยู่ติดลำคลองสาธารณะ และถัดจากคลองจะเป็นพื้นที่ของหมู่บ้านจัดสรร ท้ายหมู่บ้านทางด้านใต้จะเป็นอีกชุมชนหนึ่งที่เข้ามาบุกรุกพื้นที่สาธารณะ ตั้งบ้านเรือนอยู่ตามริมคลอง ถนนที่บรรจบแล้วเลยเข้าไปทางด้านในเป็นทางเข้าโรงงานฯ

     พื้นที่ราว ๘ ไร่ของชุมชนนั้น ถูกจัดสรรเป็นแปลงสำหรับสร้างบ้านเรือนด้วยแบบอาคารเดียวกัน ทุกหลังคาเรือนปลูกไม้ยืนต้นภายในพื้นที่จนทำให้พื้นที่โดยรวมของชุมชนดูร่มรื่น บรรยากาศโดยรวมของชุมชนนั้นค่อนข้างเงียบสงบ ไม่พุกพ่าน เสียงดังส่วนใหญ่เป็นเพียงเสียงเครื่องบินขึ้น-ลงในสนามบินดอนเมือง 

อ่านต่อเอกสารฉบับเต็มได้ที่นี่

.