คิดถึง...ถึงได้มาหา

อยู่พสุธาแห่งใดยังคิดถึง

อุ่นอณูลมหายใจที่ตราตรึง

ลุ่มลึกซึ้งลึกล้ำยากบั่นทอน

 

คิดถึง...จึงยังอยากอยู่

ในอ้อมกอดทุกฤดูไม่ถ่ายถอน

ยามลุก...ยามนั่ง...ยามนอน

ไม่มีตอนไหนเลือนลืมลงเลย

 

คิดถึง...จึงอยากเขียน

หมั่นพากเพียรเขียนจากใจที่เปิดเผย

คือชีวิตที่ผ่านมาจะไม่ผ่านเลย

ให้พี่น้องเพื่อนผองเอ๋ย...แลกแบ่งปัน

 

คิดถึง...จากใจครุ่นคิดถึง

ถ้อยข้อความตื้นลึกซึ้งยากใจสั่น

เบาปัญญาวิชาการอย่าว่ากัน

เพราะว่าฉัน...คิดถึงจึง...เขียนแด่...เธอ.