เกิดมาแล้วอย่าเสียชาติที่เราเกิด...

 

อันชีวิตคิดเหตุผลคนเรานี้

ชั่งชั่วดีมีครบเครื่องเรื่องเล่าหนา

ห้าสิบปีที่ชีวิตลิขิตมา

มองด้วยตาหาเหตุผลจนเข้าใจ

 

ความไม่รู้ดูไม่จำทำไม่เป็น

เหลียวแลเห็นเย็นใจอยู่ดูไฉน

เกิดเกียจคร้านการงานน้อยค่อยทำไป

เสร็จเมื่อไรให้เมื่อนั้นก็แล้วกัน

 

ดูดินพอกพูนหางหมูอยู่ไม่จืด

ต้องตามืดมอดสนิทไม่คิดฝัน

หายใจทิ้งทำสูญเปล่าไปวานวัน

ปัจจุบันอนาคตหมดทางไป

 

เมื่อมองเห็นเป็นสัจจ์ธรรมนำชีวิต

ตามต่อติดคิดค้นคว้ามาแก้ไข

รู้วิชชาปัญญาแก้เกินกว่าใคร

ท่องเที่ยวไปในเป้าหมายมุ่งมองมี

 

ไม่เป็นทาสสิ่งมายาพาใจเศร้า

รวมรักเราเรื่องเลวร้ายหมายหลีกหนี

คิดพูดทำนำในทางที่มีดี

องค์มุนีพุทธธรรมนำสอนมา

 

เกิดมาแล้วอย่าเสียชาติที่เราเกิด

แสนประเสริฐเกิดเป็นคนค้นคิดหา

เร่งเรียนรู้ดูจดจำนำชีวา

มีเวลาไม่มากมายต้องตาย..เอย.