เริ่มต้นจากความไม่เข้าใจความทุกข์ของคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติในประเทศไทย กล้าบอกใครต่อใครอย่างไม่อาย ลงมาทำงานเรื่องนี้ เพราะมันเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ ใจนั้นก็ไม่มีเท่าไหร่
แต่เมื่อคลุกคลีกับคนที่ทุกข์เพราะปัญหาความไร้รัฐความไร้สัญชาติ ก็เริ่มเข้าใจ เราสังเกตได้ว่า สื่อมวลชนก็ไม่ค่อยสนใจเรื่องของพวกเขาเหล่านี้เท่าไหร่ ? แถมยังมีที่เข้าใจผิด ก็เลยมีการสื่อสารแบบผิดๆ ในยุคหลังๆ ก็มีความพยายามที่จะทำความเข้าใจกับสื่อมวลชน
สังเกตได้เลยว่า เมื่อสื่อเข้าใจปัญหา ก็จะสามารถส่งสารให้แก่คนในสังคมไทยได้ ในช่วงหลังนี้ เราจึงจะต้องพยายามทำความเข้าใจกับสื่อ ด้วยหวังว่า สื่อจะเข้าใจว่า ทำอย่างไรจึงจะทำให้สังคมไทยเข้าใจคนเหล่านี้ได้
...........
มาให้กำลังใจครับ
ขอบคุณค่ะ ต้องการกำลังใจค่ะ
และคนที่ต้องการกำลังใจมาก ก็คือ เจ้าของปัญหาเองค่ะ
ถ้าท่านอาจารย์วิจารณ์หรือท่านอื่นพอว่าง วันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๙ ตอนบ่าย เชิญร่วมเวทีที่ลูกๆ เล่าถึงแม่ไร้สัญชาติหรือไร้รัฐนะคะ
ลองอ่านตัวอย่างของการบอกเล่าของลูกๆ นะคะ
๑. คุณพรพรรณ ลูกสัญชาติไทย จะเล่าถึงคุณเซาะเล้งซึ่งเป็นคุณแม่ของเธอที่ไร้รัฐค่ะ เล่าไป ๑ รอบแล้วในมติชนเมื่อวันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๙ และใน http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t=1&s_id=315&d_id=314
๒.คุณหลิงหลิง ลูกไร้สัญชาติที่เกิดในไทย เล่าถึงคุณซางเห่าซึ่งเป็นคุณแม่ของเธอที่ไร้สัญชาติเพราะอพยพข้ามแดนมาจากตอนใต้ของจีนตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๑๔ http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t=1&s_id=316&d_id=315
๓.คุณกิตติพงศ์ ลูกไร้รัฐที่เกิดในไทย เล่าถึงคุณวิภาซึ่งเป็นคุณแม่ของเธอที่ไร้รัฐเพราะหนีภัยความตายมาจากประเทศลาว และไม่ยอมอพยพไปฮ่องกงตามครอบครัว เพราะต้องการอยู่ร่วมกับครอบครัวในประเทศไทย http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t=1&s_id=317&d_id=316&page=1
๔.คุณเรมีย์และคุณศิลา ลูกสัญชาติไทย เล่าถึง อ.อายุซึ่งเป็นคุณแม่เธอที่ไร้รัฐเพราะหนีภัยความตายมาจากประเทศพม่า http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t=1&s_id=171&d_id=171
ยังมีอีกหลายงานเขียนที่ลูกๆ มาร่วมกิจกรรมเล่าเรื่อง "แม่ไร้รัฐไร้สัญชาติ" ให้สังคมไทยรับรู้
เชิญอ่าน และเชิญแนะนำการจัดเวทีเพื่อแม่ไร้รัฐไร้สัญชาติในวันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๙
http://gotoknow.org/blog/bongkot-classroom/42027
เสียดายที่คนเบี้ยน้อยอย่างผมไม่สามารถเดินทางไปเข้าฟังเวทีนี้ได้ อย่างไรก็อยากฝากให้กลุ่มคนทำงานในค่ายอพยพหรือแรงงานต่างด้าวในพื้นที่ที่อาจารย์มีโครงการอยู่ช่วยเขียนมาให้อ่านกันสักนิดนะครับว่า ความสัมพันธ์ในครอบครัว โดยเฉพาะระหว่างแม่กับลูกที่ไร้รัฐนั้น เหมือนและแตกต่างจาก “คนไทย”ที่เป็นเจ้าของรัฐอย่างมีนัยสำคัญอย่างไรบ้างครับ
ร่วมงานบนอินเทอร์เน็ตก็ได้ค่ะ
พวกนักเรียนในห้องเรียนคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติของเรา ต้องการกำลังใจค่ะ