โครงการ blog to book

 โอโหผู้เขียนเข้ามาเขียนใน gotoknow  5 ปีแล้วหรือนี่นานเหมือนกัน ปกติแล้วเป็นคนที่ชอบเขียนบทความ มีความฝันอยากมีหนังสือของตนเองสักเล่ม แต่งานเขียนของผู้เขียนตั้งใจว่าจะไม่เขียนหนังสือจากทฤษฏี แต่จะเขียนจากเรื่องที่ตนเองทำงาน เรื่องที่ตนเองได้ปฏิบัติในชีวิตประจำวัน

 

น้องผึ้งที่เป็นทีมงานตามโครงการ blog to book ได้ติดต่อให้ส่งเรื่องที่อยู่ใน gotoknow สำหรับมาทำเป็นหนังสือ ก่อนหน้านั้นมีสำนักพิมพ์หลายสำนักอยากให้เขียนหนังสือให้แต่ทางสำนักพิมพ์ให้เขียนหนังสือตามแนวของสำนักพิมพ์ ผู้เขียนเลยปฏิเสธไป  อยากเขียนหนังสือตามแนวของตนเอง (หยิ่งอีก ฮา)

 

เรื่องที่เขียนใน gotoknow ส่วนใหญ่ ผู้เขียนจะเขียนเรื่องของการทำให้คนอ่านแล้วสบายใจ มีความสุข บางครั้งแค่ชื่อเรื่องก็ขำได้เช่นเรื่องนี้  ใครเป็นคนแรกของคุณ (บ้า ลามก ชอบ)( ลามกตรงไหน) บางครั้งก็มีหักมุมเล็กๆ เช่นเรื่องนี้ ผีถอด..ปลั๊กไฟ แต่มีความรู้แอบแฝงอยู่ (ต้องหาให้เจอ ฮา)

 

 

ผู้เขียนคิดว่า ก่อนจะเขียนอะไรก็จะคิดถึงคนอ่านก่อนว่า เรื่องที่เราเขียน …คนอ่านจะได้อะไรจากเรา ถ้าได้ก็ลงมือทันที …บ่อยครั้งก็เขียนต่อยอดจากสมาชิก…เช่น การตอนกิ่งไผ่แบบลูกทุ่ง  ยิ่งเขียนก็ยิ่งสนุกแถมได้ความรู้

 

 เรื่องส่วนใหญ่จะเขียนเรื่องการสอนภาษาอังกฤษที่คิดว่าเป็นกระโยชน์กับครูผู้สอนภาษาอังกฤษ นักเรียนหรือผู้สนใจสนภาษาอังกฤษ จาก website จากการเรียน การสอนในห้องเรียน จากการจัดกิจกรรม จากการฝึกอบรมหรือการเป็นวิทยากรกระบวนการ(Facilitator)  ซึ่งเป็นแนวทางสำหรับครู เช่นในบันทึก ทำไหว แต่ทำไม่ทัน   การแนะนำ website สำหรับสอน หรือการแนะนำ website สำหรับสอนเด็ก พอตอบคำถามน้องมะปรางได้ไหมเนี่ย 

 

  นอกจากนั้นยังเกิดเครือข่ายครูภาษาอังกฤษคือ  เครือข่ายครูภาษาอังกฤษสุพรรณบุรี  ที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีนิสิตที่เรียนภาษาอังกฤษกับผู้เขียนได้ฝึกบันทึกเรื่องการจัดกิจกรรม การเรียน การทำกิจกรรมจิตอาสาอีกด้วย เช่น  อาร์ม  สุนิสา ก้อย  น้องคิมและกล้วยไข่

 

 

  ผู้เขียนพบว่า ในกรณีของผู้เขียนเป็นการรวมกันของเครือข่าย gotoknow ส่วนใหญ่นั้น ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ ก่อนที่จะมา face to face  โดยเฉพาะพี่ krutoiting และคนอื่นๆ นอกจากนี้ เครือข่ายครู ภาษาอังกฤษสุพรรณบุรี ก็ใช้การพูดคุยกันผ่านระบบออนไลน์ ก่อนที่จะมาจัดการประชุมอบรมให้ครูภาษาอังกฤษร่วมกัน ต่อมาจึงเขียนบันทึกเพื่อแลกเปลี่ยนวิธีการสอน การจัดกิจกรรมในนักเรียน เป็นผลให้เกิดเครือข่าย ครูผู้สอนภาษาอังกฤษ ในปัจจุบัน ยังเกิดเครือข่าย กลุ่มคนปลูกผักกินได้ ที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในเรื่องการปลูกผัก  การแลกเปลี่ยนเมล็ดพันธุ์ผักพื้นเมืองที่นับว่าจะสูญหายไปอีกด้วย

 

 

 

ขอเอาหนังสือมาให้อ่านก่อน เล่มนี้ครับ

หนังสือคู่มือการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ

 

 

 

 

ดาวน์โหลดไฟล์ PDF

http://portal.in.th/blogtobook/pages/13298/

 

แถมหนังสือที่เขียนเอง ทำเองด้วยครับ (ฮา)

คู่มือถอดบทเรียน

 

สำหรับคู่มือการถอดบทเรียนสำหรับวิทยากรกระบวนการไว้ที่นี่ครับ

หน้าปกและคำนำที่นี่

 

หน้าปกหนังสือถอดบทเรียนบ้านน้ำทรัพย์

http://gotoknow.org/file/khajitfoythong/covernamsab1.pdf

หนังสือถอดบทเรียนบ้านน้ำทรัพย์

http://gotoknow.org/file/khajitfoythong/namsablessonlearned.pdf

 

ช่วงนี้งานวิจัยยุ่งมาก จะไม่ได้ค่อยเข้ามาตอบสมาชิกนะครับ ขอโทษด้วยครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…