เห็นว่าเวียงจันทน์ฮ้างเซาๆอย่าฟ่าวว่า มันอี่โป๊บาดหล่ามักแตงช้างหน่วยป๋าย

เดือนสามคล้อยคอยฟังเสียงมั่งอี่มั่งหม่วน

เดือนสี่คล้อยปลายแคนน้อยก่ายกัน

ไหลหลั่งเข้าเวียงแก้วฮุ่งเฮือง

ให้คืนมาสร้างเมืองทองให้เฮืองฮุ่ง

เมืองทองฮุ่งแล้ว เมืองแก้วฮุ่งนำ

ออยเอาซ้างเอาม้าให้มากินหญ้าสามใบกับยอด

เกิ่งเดิ่งหางมองไทไกลเอย เข่า(ข้าว)ใส่แล้วแม่นไผสิซ่อยต๋ำ

ต่อไปนี้ให้ชุ่มเจ้าละวางเชือกอ้องไว้ปลายคันนา........

......

เห็นว่าเวียงจันทน์ฮ้างเซาๆอย่าฟ่าวว่า

มันอี่โป๊บาดหล่ามักแตงช้างหน่วยป๋าย

เดี๋ยวนี้กำลังเป็นผักหมเหี้ยนกลางทางอย่าฟ้าวเหยียบย่ำ

หากมันทอดยอดขึ้นยังสิได้ก่ายเกิน

        คำทำนาย(คำทวย)กบฏผีบุญ ต่ออนาคตเมืองเวียงจันทน์ เมื่อกว่าร้อยปีที่ผ่านมา

..........................

ที่ตำบลบ้านเลือกผมได้มีส่วนสนับสนุนการดำเนินการจัดทำเป้าหมายและตัวชี้วัดความสุขมวลรวมชุมชนท้องถิ่น มาตั้งแต่ปี 2550  ภายใต้การให้คำปรึกษาของอาจารย์ไพบูลย์  วัฒนศิริธรรม โดยความร่วมมือของสภาองค์กรชุมชนตำบลบ้านเลือก กำนัน ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบ้านเลือกและเทศบาลตำบลบ้านเลือก

                                

กระบวนการสำคัญเริ่มจากการสืบค้นประวัติศาสตร์ชุมชน   การสืบค้นทุนทางสังคมตำบลบ้านเลือก ผลจากกระบวนการดังกล่าว ทำให้ได้ตระหนักว่าตำบลบ้านเลือกมีรากฐานภูมิทัศน์วัฒนธรรมชุมชนที่เป็น “วัฒนธรรมลาวเวียง” ซึ่งมีรากฐานมาจากการอพยพมาจากนครเวียงจันทน์เดิม ตั้งแต่ครั้งปีพ.ศ.  2322  ในรัชสมัยพระเจ้าตากสิน แห่งกรุงธนบุรี ทำให้ชาวชุมชนตระหนักว่าหากภายภาคหน้าเมืองเวียงจันทน์เจริญรุ่งเรือง(เห็นว่าเวียงจันทน์ฮ้างเซาๆอย่าฟ่าวว่า มันอี่โป๊บาดหล่ามักแตงช้างหนวยป๋าย) บ้านเลือกซึ่งเป็นคนเวียงจันทน์เดิมก็จะเจริญตามไปด้วย(ให้คืนมาสร้างเมืองทองให้เฮืองฮุ่ง   เมืองทองฮุ่งแล้ว เมืองแก้วฮุ่งนำ)

 และในการกำหนดเป้าหมายและตัวชี้วัดความสุขมวลรวมของคนตำบลบ้านเลือกทั้งหมด ๙ ด้านนั้น  เป้าหมาย “ เป็นตำบลที่อนุรักษ์ วัฒนธรรม ประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น(ฟื้นเวียง) ” เพื่อที่จะฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรม “ ลาวเวียง ” ให้มีความคงอยู่ มีความดีและมีการปรับปรุงให้ดีกว่าเดิมนั้น เป็นเป้าหมาย ๑ใน๙ ด้านของเป้าหมายความสุขมวลรวมตำบลบ้านเลือก  

ด้วยตระหนักถึงความสำคัญของ “การฟื้นเวียง”ดังกล่าวสภาองค์กรชุมชนตำบลบ้านเลือก กำนัน ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบ้านเลือกและเทศบาลตำบลบ้านเลือก ได้ร่วมกันโครงการหอวัฒนธรรมฟื้นลาวเวียงและศูนย์เรียนรู้ชุมชนท้องถิ่นตำบลบ้านเลือก อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ขึ้น

 

              

 

ทั้งนี้ด้วยเห็นว่าปัจจุบันขนบธรรมเนียมประเพณี ภูมิทัศน์วัฒนธรรม“ ลาวเวียง ” อันดีงามที่สืบทอดกันมาเป็นระยะเวลาอันยาวนานกำลังจะเลือนหายตามสภาพยุคของสังคมเมือง การละเลยต่อสภาพแวดล้อมของหมู่บ้าน/ชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิม  คนในชุมชนมีการละทิ้งขนบธรรมเนียมประเพณี ภูมิทัศน์วัฒนธรรม ผู้สูงอายุขาดการดูแล เยาวชนอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการพัฒนาทั้งทางกายและจิตใจ ส่งผลให้ชุมชนท้องถิ่นขาดความเข้มแข็ง สภาพแวดล้อมเสื่อมโทรม

 ปัญหาต่างๆจะขจัดได้ต้องอาศัยความเข้มแข็งทางวัฒนธรรมประเพณีของชุมชนท้องถิ่นเป็นตัวขับเคลื่อน และเพื่อให้การขับเคลื่อนภูมิทัศน์วัฒนธรรมตำบลบ้านเลือกดำรงความหลากหลายทางชีวภาพและสร้างความมั่นคงของฐานทรัพยากรทางธรรมชาติและคุณภาพสิ่งแวดล้อม การฟื้นฟู  ส่งเสริม  อนุรักษ์ และสงวนรักษาฯลฯเอกลักษณ์ท้องถิ่น

 

                            

 

ซึ่งการจัดตั้ง “ หอวัฒนธรรมฟื้นลาวเวียง ”นี้สอดคล้องตรงกับแนวคิดของท่านพระครูโพธารามพิทักษ์(เขียน สิริมังคโล) เจ้าอาวาสวัดโบสถ์ เจ้าคณะอำเภอโพธาราม ท่านกล่าวว่าท่านคิดมาตลอด เกือบเจ็ดสิบปีที่ท่านได้ศึกษาขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงาม ศึกษาประวัติความเป็นมาของชาวลาวเวียง ภาษาถิ่นลาวเวียง นับได้ว่าท่านเป็นหนึ่งแห่งปราชญ์ชาวบ้าน  ท่านมีความประสงค์จะสร้างพิพิธภัณฑ์ลาวเวียง โดยมอบศาลาการเปรียญหลังงามที่มีคุณค่ามรดกทางวัฒนธรรมให้ใช้เป็นสถานที่และให้ใช้ชื่อว่า “ หอวัฒนธรรมฟื้นลาวเวียง ”

                    

                               

วันที่ 24 เมษายน 2554 นี้จะมีการทอดผาป่าสามัคคีเพื่อระดมทุนสร้างหอวัฒนธรรมลาวเวียง และ ศูนย์เรียนรู้ชุมชนท้องถิ่นตำบลบ้านเลือก อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี งานนี้ท่าน อ.ไพบูลย์และคุณหญิงชฏา  วัฒนศิริธรรมรับเป็นประธานผ้าป่าฝ่ายฆารวาสครับ  ร่วมทำบุญด้วยกันนะครับ