เมื่อวันเสาร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ ครูดาหลาได้ไปร่วมงานสืบสานตำนานเพื่อน ศิษย์เก่าวิทยาลัยครูเชียงใหม่ รุ่น 16(2514) ที่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยปีนี้เพื่อนจากจังหวัดแม่ฮ่องสอนเป็นเจ้าภาพ แม้อากาศจะหนาวเหน็บเพียงไรก็มีเพื่อนร่วมรุ่นจากจังหวัดต่างๆเดินทางมาร่วมงานกันคับคั่งและได้สนุกสนาน กันทั่วหน้า
เพิ่งเดินทางมาถึงพักหายเหนื่อยก่อน
ลงทะเบียนแล้วเชิญพักผ่อนตามอัธยาศัย
ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับเพื่อนร่วมรุ่นที่ล่วงลับ
. อาจารย์วิชัย จิตสว่าง (อาจารย์มอส)รองผู้อำนวยการโรงเรียนห้อง
สอนศึกษาประธานรุ่นกล่าวเปิดงาน
. อาจารย์ประเสริฐ กันทะหลี และภรรยาผู้ดูแลการจัดงานในวันนี้ให้
สำเร็จด้วยดี
ชมการแสดงที่สวยงามของนักเรียน
มีการเชิดสิงห์โตด้วยความคล่องแคล่ว สร้างความครึกครื้นให้งานด้วย
อาจารย์วิชัย จิตสว่าง ประธานรุ่น มอบดอกไม้ให้
รองศาสตราจารย์ดร. สมเดช มุงเมืองเพื่อนร่วมรุ่นที่มาเป็นกำลังใจให้พวกเรา
บรรยากาศภายในงานสนุกสนานกันทั่วหน้า
ประธานรุ่นของจังหวัดแม่ฮ่องสอนเจ้าภาพจัดงานสังสรรค์รุ่นปีนี้
มอบธงประจำสถาบันให้กับจังหวัดเชียงราย เพื่อเป็นเจ้าภาพจัดงานในปีต่อไป
เพื่อนๆจากเชียงใหม่
อาจารย์อาทิตย์ และเพื่อน
อาจารย์อมรา และเพื่อน
อาจารย์เพ็ญศรี หนึ่งเดียวจากชัยภูมิ ก็มาร่วมงานวันนี้
ครูดาหลาและเพื่อนจากลำพูน กำลังร้องเพลงประจำจังหวัด
เช้าวันใหม่ ...ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บของเมืองปาย
ดื่มกาแฟร้อนๆ ช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายได้ดี
อาจารย์นิพนธ์ ยุคนธร มัคทายกปริญญาโท กำลังมัดมือให้พรเพื่อนๆ
ชูสองนิ้ว....สู้..สู้...นะเพื่อน
อาจารย์อนงค์ จากเชียงรายโษฆกเอก น้องกาละแมเทียบบ่ติด...เน้อเจ้า
. อ้วนเสนอตัวอีกครั้งเพราะโดนแซวกาเจ้า
. ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลเชียงรายกำลังให้โอวาทเพื่อนร่วมรุ่น..อิ..อิ..
สังกัดแม่ฮ่องสอน เจ้าภาพจัดงานวันนี้โชว์ตัวครบทุกคน
ไผเป๋นไผ ผ่อเอาคนเดียวเต๊อะเจ้า
ภาพนี้รวมรุ่นทุกสังกัดตี้มาสืบสานตำนานเพื่อนในวันนี้
ร่วมถ่ายภาพเป็นที่ระลึกก่อนจะนั่งรถผ่าน1,864โค้ง กลับบ้าน
ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่ทำให้ครูดาหลาได้มีโอกาสไปเยือนเมืองปายครั้งนี้ค่ะ
อยากบอกว่า "รักพี่ครูดาหลามากกกกกกกกกกกกกก"
สวัสดีค่ะ
ดีจังค่ะได้พบเพื่อนๆเก่า ได้สนุก ทำอะไรด้วยกัน ฯ
ชมภาพแล้ว ดูมีความสุขกันทุกท่านเลยนะคะ
อากาศหนาวแต่บรรยากาศอบอุ่นไปด้วยเพื่อนๆนะคะ ดูแล้วมีความสุขด้วย น่ารักค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องคุณยาย
ขอบคุณค่ะที่อยากบอกรักกับครูดาหลา
เก็บดอกกุหลาบสวยๆ ที่บ้านมอบให้
ครูดาหลามีดอกที่เก็บจาก คุ้มพระราชชายาเจ้าดารารัศมี
มอบให้น้องคุณยายด้วยค่ะ
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณกานดา
ขอบคุณดอกกุหลาบรูปหัวใจ ที่มอบให้ครูดาหลาค่ะ
พบเพื่อนก็ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันหลายเรื่องค่ะ
มีเรื่องสนุกมากมายที่จะต้องเล่าสู่กันฟังค่ะ
กุหลาบจุฬาลงกรณ์ ที่จะมอบให้เป็นตัวแทนแห่งความรักค่ะ
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะ
สวัสดีวันวาเลนไทน์ค่ะ น้องแก้ว
อากาศหนาวแต่ก็มีความสุขค่ะ
แต่ตอนนอนหนาวเย็นเป็นที่สุดคิดถึงประเทศที่มีหิมะตกมันจะหนาวขนาดไหน
มีความสุขในวันแห่งความรัก และตลอดไปค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องติ๋ม
สุขสันต์วันแห่งความรัก เช่นกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูดาหลา ชื่นชมในการมาพบกันของเพื่อนๆ เห็นบรรยากาศสนุกสนาน สงสัยว่า อ. อ้วน ท่านสู่ขวัญยังปั๋นปอนให้แบบถึงใจอยู่ไหมน่ะ ระลึกถึงท่านค่ะ อยู่ใกล้กันแต่นานๆพบเจอกันค่ะ
สวัสดีค่ะพี่KRUDALA
มาชมภาพอันน่าประทับใจ มิตรภาพ ความรักระหว่างเพื่อนค่ะ ดูแล้วมีความสุขไปด้วย
วิวสวยนะค่ะ ความหนาวเย็นไม่เป็นอุปสรรค
ขอบคุณที่แวะไปทักทายส่งความรักความคิดถึงค่ะ รัก คิดถึงพี่ครูดาหลาเช่นกันค่ะ
เป็นภาพหายากนะคะ...อิอิ
สวัสดีเจ้า น้องมะตูม
ขอบคุณตี้มาแวะงานสืบสาน ตำนานเพื่อนกับครูดาหลาเน้อเจ้า
โห...เป๋นว่าฮู้จักอ.อ้วนตวยกาเจ้า เปิ้นสู่ขวัญปั๋นปอนนี่ตึงหาไผมาเทียบรัศมีบ่ได้
แต้ๆเจ้า เปิ้นอยู่แม่แตงใกล้ๆกับบ้านน้องมะตูมตวยกา ดีเนาะถ้าปะกั๋นจะได้
บอกเปิ้น ละก็ถามข่าวคราวเรื่องจะไปปะกั๋น สืบสานตำนาน G2K พ้องก็ได้..อิ..อิ..
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องอุ้ม
ขอบคุณที่มาชมภาพประทับใจ ความรักระหว่างเพื่อน ครูดาหลาก็มีความประทับใจมาก ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนแต่ละปีถ้าถึงเวลาก็จะมาพบกัน ร้องเพลงประจำสถาบันวิทยาลัยครูเชียงใหม่ที่ขึ้นต้นว่า....เทิดศักดิ์...รักของข้า สูงลอยเลิศฟ้าอากาศไทย .....รุ้สึกว่าความเป็นนักศึกษาปี 1 เพิ่งผ่านไปไม่นานนี่เอง พูดถึงความหลังสมัยอยู่หอพัก อะไรต่างๆ เป็นความสุขระหว่างกลุ่มเพื่อนร่วมรุ่นค่ะ
อย่างปีนี้เดินทางมาไกลกว่าจะถึงอ.ปายก็แวะเที่ยวชมธรรมชาติรายทาง ก็พบนักท่องเที่ยวเดินผ่นกันแอบมองๆสักครู่พอเห็นว่าเป็นเพื่อนที่กำลังเดินทางไปงานสังสรรค์รุ่น ก็โผเข้ากอดกัน พร้อมส่งเสียงดีใจกันสุดๆ
มากันคนละทิศเจอกันก็ โผเข้าหากัน
ดีใจ..ดีใจ...ถ่ายรูปกันหน่อย
สวัสดีค่ะ น้องเยาว์
ขอบคุณที่แวะทักทายและดีใจกับงานสืบสานตำนานเพื่อนนะคะ
เป็นภาพหายาก จริงอย่างที่น้องเยาว์พูดค่ะ พบกันปีละครั้งเวียนไปแต่ละจังหวัดไม่เคยได้ถ่ายรูปกลุ่มใหญ่อย่างนี้ เพราะเสน่ห์ของปาย จึงมีเพื่อนเดินทางมาร่วมงานกันมากหน้าหลายตา
มีความสุขกับวันทำงานนะคะ
สวัสดีค่ะ น้องอุ้มบุญ
ขอบคุณที่แวะทักทาย และร่วมสุขกับงานสังสรรค์ระหว่างเพื่อนร่วมสถาบันค่ะเป็นความผูกพันที่ได้อยู่ ได้นอนหอพัก ได้กินข้าวหม้อเดียวกัน ร่วมสุขร่วมทุกข์สมัยเรียนที่แต่ละคนได้จากบ้านมาไกลเป็นครั้งแรกในชีวิต การเดินทางกลับบ้านในสมัยก่อนถนนยังไม่สะดวกสบายอย่างปัจจุบัน อย่างเชียงรายมาเรียนที่เชียงใหม่มีถนนสายเดียวคือมาทางลำปาง ผ่านลำพูนแล้วถึงจะไปเชียงใหม่
ตอนปิดเทอมคนที่อยู่เชียงรายจะกลับบ้านพร้อมกันรถมารับเที่ยงคืนเพื่อที่จะไปถึงบ้านสว่างพอดี ก่อนที่จะกลับบ้านหอพักก็คึกคักเฮฮาตามปกติ พอหลังจากที่ส่งเพื่อนขึ้นรถกลับบ้านกันแล้ว คนที่เหลืออยู่หอพักมีอยู่ไม่ถึง10คน แยกไปอยู่แต่ละหอ ตอนนี้รู้ฤทธิ์ของความเงียบเหงาวังเวงมาก มันมีอะไรๆที่น่ากลัวจนขนหัวลุก จนแทบจะเป็นประสาท....กลัวสุดฤทธิ์กับเพื่อน2คนนอนคลุมโปงแทบไม่หายใจ...ทั้งที่ร้อนจนเหงื่อแตกพลั่กก็ไม่กล้าเอาผ้าห่มออก เพราะเราไปนอนในห้องดูT.V กว่าจะได้ยินเสียงยามตีเหล็กบอกเวลาตี5 มันนานมากจนแทบทนไม่ไหว คือพอเคลิ้มจะงีบหลับก็มีเสียงคนมาเดินวนรอบตรงที่เรานอนอยู่ ก็ผงกหัวดูก็เห็นน้องปี1 นอนอยู่2-3คนหลับไม่รู้เรื่อง เราก็นอนกำลังจะงีบหลับก็มีเสียงเดินวนรอบๆเราอีกอย่างนี้ตลอดทั้งคืน ....บรื้อ!!
คือความหลังที่ประทับใจของนักเรียนหอสมัยโน้น ที่เป็นตำนานเหมือนกันค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณเบดูอิน
ขอบคุณสำหรับกุหลาบในวันแห่งความรักที่มอบให้ครูดาหลานะคะ
วาเลนไทน์ของครูดาหลาได้พบรักที่สดชื่น มีความสุขมากๆอย่างภาพที่นำมา
ฝากค่ะ
ขอให้คุณเบดูอินมีความสุขทุกวันนะคะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูคิม
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมถามข่าวคราวของงานสืบสานตำนานเพื่อนที่อบอุ่นมากค่ะเริ่มตั้งแต่เดินป่า เห็นรถยนต์จอดอยู่ มีผู้ชาย(แก่ๆ) 2-3 คนอยู่ เดินเข้าไปใกล้ เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มพูดว่า
"เอ..วันนี้ป่ามีคนคึกคักใช่พวกเราหรือเปล่า "
" ไม่ใช่หรอก คนแก่น่ะ" เพื่อนอีกคนพูดแล้วเดินไปใกล้ๆ แอบแลๆดู...อ้าว..เป็นพวกเราน่ะเอง...
"ฉันก็ว่าคนเฒ่าแม่ญิงมาแอ่วกัน" คนแก่ผู้ชายที่ยืนอยู่ก่อนพูดขึ้น
"อ่ะ ๆๆๆๆๆๆๆ...... เฒ่าแต้ เฒ่าว่า" บรรดาคนเฒ่าผู้ชาย(ป้ออุ้ย)คุยกัน
คิก..คิก..ๆๆๆๆๆ....".เฮาก็ว่ามันหยังมาเฒ่า เขาก็ว่าเฮาเฒ่า" คิก....คิกๆๆๆ
ตอนแรกไม่กล้าทัก เพราะจำกันไม่ได้ แต่เมื่อจำกันได้ก็คุยสนิทสนมกันในเวลารวดเร็วด้วยความเป็นเพื่อนนี่เองค่ะ
ขอให้พี่ครูคิมมีความสุขทุกวันนะคะ