ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมถามข่าวคราวของงานสืบสานตำนานเพื่อนที่อบอุ่นมากค่ะเริ่มตั้งแต่เดินป่า เห็นรถยนต์จอดอยู่ มีผู้ชาย(แก่ๆ) 2-3 คนอยู่ เดินเข้าไปใกล้ เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มพูดว่า
"เอ..วันนี้ป่ามีคนคึกคักใช่พวกเราหรือเปล่า "
" ไม่ใช่หรอก คนแก่น่ะ" เพื่อนอีกคนพูดแล้วเดินไปใกล้ๆ แอบแลๆดู...อ้าว..เป็นพวกเราน่ะเอง...
"ฉันก็ว่าคนเฒ่าแม่ญิงมาแอ่วกัน" คนแก่ผู้ชายที่ยืนอยู่ก่อนพูดขึ้น
"อ่ะ ๆๆๆๆๆๆๆ...... เฒ่าแต้ เฒ่าว่า" บรรดาคนเฒ่าผู้ชาย(ป้ออุ้ย)คุยกัน
คิก..คิก..ๆๆๆๆๆ....".เฮาก็ว่ามันหยังมาเฒ่า เขาก็ว่าเฮาเฒ่า" คิก....คิกๆๆๆ


ตอนแรกไม่กล้าทัก เพราะจำกันไม่ได้ แต่เมื่อจำกันได้ก็คุยสนิทสนมกันในเวลารวดเร็วด้วยความเป็นเพื่อนนี่เองค่ะ
ขอให้พี่ครูคิมมีความสุขทุกวันนะคะ