หัวใจการเรียนรู้กับการจัดการองค์ความรู้
สุ. คือ สุตะ การรับฟังหรือการรับเข้ามาสู่ใจให้เข้าใจในเนื้อหานั้นๆ
จิ. คือ จินตะ การคิดตรึกตรองพิจารณาให้รู้เห็นเข้าใจอย่างถ่องแท้
ปุ. คือ ปุจฉา การตั้งคำถามที่ตนสงสัย เพื่อให้เข้าใจในเนื้อหาที่ได้ศึกษาเพื่อขจัดข้อสงสัยหรือการรู้ที่ยัง บกพร่องอยู่ให้สมบูรณ์
ลิ. คือ ลิขิต การบันทึกขีดเขียนเพื่อการจดจำในสิ่งที่ได้เรียนรู้ผ่านไปแล้วจะได้นำมาทบทวนความจำของตนเพื่อการเรียนรู้ใหม่ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น
เมื่อนำมาผนวกเข้ากับอาการของโพชฌงค์แล้วจะเห็นว่า ธัมวิจยะ นั้นอาศัยหัวใจนักปราชญ์ หรือหัวใจของการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาให้การพิจารณานั้นสมบูรณ์
โพชฌงค์ ๗ กับการจัดการองค์ความรู้ เมื่อเรานำเอาหลักธรรม ทางพระพุทธศาสนามาศึกษาให้รู้อย่างพอควรแล้ว เราก็จะทราบได้ทันทีว่าการที่เราจะรู้โดยการดึงเอาองค์ความรู้เดิม มาใช้นั้นมีขั้นตอนกระบวนการอย่างไร
ความหมายของโพชฌงค์ หมายถึง องค์ธรรมเพื่อเป็นไปในการตรัสรู้ มีอยู่ ๗ ประการ องค์ประกอบของโพชฌงค์ ๗
๑. สติสัมโพชฌงค์ หมายถึง มีความระลึกถึงได้ หรือรู้สึกได้
๒. ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ หมายถึงสอดส่องธรรม เฟ้นธรรม
๓. วิริยสัมโพชฌงค์ หมายถึง พากเพียรพยายาม
๔. ปิติสัมโพชฌงค์ หมายถึงอิ่มใจ
๕. ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ หมายถึง สงบกายสงบใจ
๖. สมาธิสัมโพชฌงค์ หมายถึง ใจตั้งมั่น
๗. อุเบกขาสัมโพชฌง หมายถึง การวางเฉย
องค์ความรู้เกิดขึ้นได้ถ้านำหลักโพชฌงค์มาใช้ควบคู่กับ สุ จิ ปุ ลิ