แว่น...หาย!

ทำผิด...ก็ต้องรับผิด
เย็นวันพฤหัส พอกลับมาถึงบ้านตามปกติ  พี่เม่ยก็ปฏิบัติหน้าที่แม่บ้านทันทีค่ะ....อันดับแรก..ล้างจาน!
น้องจิ้นก็วิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่า "แม่จ๋า....แย่แล้ว...แว่นหาย!"
"หายได้ไงก็ไม่รู้  ก็เก็บแล้วนี่นา....เก็บแล้ว....เก็บแล้วจริงๆ " น้องจิ้นย้ำ เริ่มทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้....
พี่เม่ยเงียบอีกแล้วค่ะ  คิดในใจว่าลูกคงตกใจอยู่เหมือนกัน  เราให้เวลาลูกสงบสติอารมณ์สักหน่อยก็ได้นะ 
"เอางี้...ลูกมาช่วยแม่ล้างจานก่อนดีกว่านะ"
น้องจิ้นมายืนคอตกอยู่ข้างๆ  คอยรับจานที่ล้างเสร็จนำไปคว่ำไว้ที่ตะแกรง.....
"เอาล่ะ  ลองบอกแม่ซิว่า เวลาถอดแว่นแล้วลูกมักจะเก็บไว้ที่ไหน"
"ในลิ้นชักโต๊ะเรียน..."
"งั้นก็อยู่ในลิ้นชักนั่นแหล่ะ....."
"ไม่หรอก  จำได้แล้วน้องจิ้นหยิบมาใส่ไว้ในกระเป๋ากระโปรงตอนเดินออกมา เพราะเผื่อว่าจะใช้อะไรอีก..."
"อ้าว งั้นก็อยู่ในกระเป๋ากระโปรงนั่นแหล่ะ!"
"ไม่มีอ่ะ..... อ้อ! จิ้นไปเล่นแชร์บอลกับเพื่อนๆต่ออีก..."
"อ้าว งั้นก็หล่นที่สนามแชร์บอลนั่นแหล่ะ แล้วก่อนเล่นแชร์บอลเอาแว่นมาเก็บใส่กล่องไว้ก่อนหรือเปล่า..."
"ไม่ได้เก็บที  สงสัยหล่นหายที่สนามแชร์บอลแหงเลย..."
สรุปได้ว่าแว่นตาหล่นหายแน่แล้ว  คราวนี้น้องจิ้นก็เป็นกังวลต่อค่ะว่า "แม่ว่า...ป๊าจะทำโทษจิ้นไหม?"
พี่เม่ยนิ่งเฉย.... ปล่อยให้จิ้นคิดหาคำตอบเองดีกว่าค่ะ
"ยังไงก็ต้องโดนนั่นแหล่ะ  อยากไม่รักษาของตัวเองให้ดีเอง....." น้องจิ้นบ่นพึมพำ ยอมรับความผิดที่ตัวเองก่อขึ้นโดยดุษฎี...."แต่พรุ่งนี้จิ้นจะไปลองหาดูอีกที  เผื่อเพื่อนเก็บได้แล้วเอาไปฝากคุณครูไว้....."
วันนี้เราล้างจานสะอาดเป็นพิเศษค่ะ เพราะล้างไปคุยไป...ใช้เวลานานมาก  แต่เป็นเวลาชั่วประเดี๋ยวเดียวสำหรับการสอนให้ลูกรู้จัก "รับผิดชอบ" ในสิ่งที่ตัวเองได้กระทำลงไป
จนถึงเวลานี้ คดีนี้ก็ยังไม่ได้ชำระความค่ะ  พี่เม่ยก็ลุ้นให้น้องจิ้นไปหาแว่นที่โรงเรียนอีกครั้งหนึ่งก่อน.....ขอให้หาพบเถอะนะ....
ไม่งั้นต้องตัดแว่นใหม่....คุณแม่คนนี้ต้อง รูดปรื๊ด! รูดปรื๊ด! อีกตามระเบียบค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สองคนยลตามช่อง

คำสำคัญ (Tags)#kmในบ้าน#เรื่องของลูก#รับผิดชอบ

หมายเลขบันทึก: 42441, เขียน: 04 Aug 2006 @ 09:16 (), แก้ไข: 28 May 2012 @ 20:20 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก


ความเห็น (7)

     สงสารน้องจิ้นจังเลย กลัวโดนป๊าจะทำโทษเอา

  • วันก่อนน้องดรีม โทรศัพท์หาย
  • ผมทำฝาหม้อหุงข้าวหาย  หาไม่เจอ(ลืมไว้ในตู้เย็น)
  • วันนี้น้องจิ้นทำแว่นหาย บางทีอาจอยู่ที่โรงเรียนก็ได้ครับ
  • ขอให้หาเจอนะครับ
  • ขอบคุณมากครับ

ชำระความกันดี ดี นะคะ เรื่องนี้ละเอียดอ่อนมาก
จะไปแตะประเด็น เหล่านี้
 "พ่อแม่พร้อมช่วยเหลือเมื่อผิดพลาด"
 "เสียอะไรก็ได้อย่าให้ใจเสีย"
 "ลูกคงจะเจ็บตา ถ้าไม่หาแว่นมาแทนให้เค้าโดยเร็ว"
 "สอนเรื่องสติ  นึกรู้"
 "ความรอบครอบ รักของใช้ของตัวเอง"

คุณแม่คนนี้เคยได้ยินรื่องที่ทำให้สะเทือนใจมาก จากเรื่องที่ได้ยินโดยบังเอิญ ขณะนั่งรอ ลูกปลาเล่นกระโดดยาง กับเพื่อนเพราะเค้ายังไม่อยากกลับบ้าน 
เด็กผู้หญิง 3 คน น่าจะอยู่ ป.6 
"กลุ้มใจจัง เราทำปากกาแท่งใหม่หาย  มันแพงด้วย ทำไงดี ถ้าแม่รู้ต้องถูกบ่น 3 วันแน่เลย แม่เราเรื่องมากบางที่เรื่องนิดเดียว "
"เหมือนแม่เราเลย ไม่ฟังอะไร ด่าก่อน ทุกที"
"แกก็ไปซื้ใหม่ซิ เอามาแทน ขอเงินน้าแกก็ได้ แม่จะได้ไม่รู้"
"ยืมตังส์เราไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวเราบอกแม่เราให้ กี่บาทหล่ะ"
เด็กที่ทำปากกาหายรู้สึกหมดความมั่นใจ ตั้งสติไม่ได้เพราะกลัวแม่ว่า จนคิดวิธีที่เตลิดเปิดเปิงไปหมด  เด็กไม่เรียนรู้ว่าพ่อแม้พร้อมจะช่วยเหลือถ้าทำผิด   มันเกี่ยวๆ กันจึงเก็บมาเล่าให้ฟังค่ะ 
รู้ว่าพี่เม่ยไม่ได้เป็นแบบนั้นแน่นอนค่ะเพราะน้องจิ้นยังวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่า "แม่จ๋า....แย่แล้ว...แว่นหาย!"

ลูกสาวก็เคยโดนกรีดกระเป๋าถือ (แบบใสๆ สวยงาม วัยรุ่น) เอามือถือไป ที่ Dream World ... โทรมาบอก ร้องไห้สะอึกสะอื้น ... แม่ก็ได้แต่บอกว่า ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องร้องไห้ หลังจากนั้นเธอก็ไม่ถือกระเป๋าใสๆ อีกเลยละค่ะ

ดีนะ ที่คุณครูขจิต "ลืมฝาหม้อ"  ไม่ได้"ลืมหม้อ" ไว้ในตู้เย็น ไม่งั้น แย่เลย

มา update ข่าวค่ะ ว่าน้องจิ้นหาแว่นพบแล้ว  มีคนเก็บไปใส่ไว้ในกระเป๋าเพื่อนอีกคนค่ะ....
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ดิฉันก็ทำแว่นหาย..คะ...บ่อยด้วยคะ...

หายังไง...ก็หาไม่เจอ...

พอเดินไปถาม...ใครๆ..เขาก็ทำหน้างงๆ...

...

เดินหาไปเรื่อย...

ไปเจออีกทีที่หน้ากระจกคะ...

เงยหน้าไปเห็นพอดี...

เอ๊ะ..ใครคุ้นๆ...ยืนอยู่หน้ากระจก...สวมแว่นด้วย! (ฮา)