ระยะนี้  ครูอ้อยจะเล่าเรื่องต้นไม้  เกี่ยวโยงกับชีวิตของครูอ้อย  เป็นปกติของคน  มีเรื่องเล่า จากประสบการณ์  ที่ได้ไปพบ  ไปเห็น  ทบทวนกับ  อดีตที่น่ารัก 

ครูอ้อย  ขอเก็บความทรงจำในวัยเด็ก  ไว้กับธรรมชาติและบทประพันธ์ ก่อนที่  จะไม่มีใครรู้จัก  ธรรมชาติ  ต้นไม้  เหล่านี้

อันที่จริง  ครูอ้อย  ไม่เคยเห็น  ต้นลูกจันเลย  จนมาอายุ  50กว่าปีนี้ล่ะ  จึงเห็น.....

*****

โอ้ลูกจัน  ฉัยเคย  ได้ดมเล่น
เมื่อก่อนเป็น  เด็กเล็ก  ในวัยใส
ร้องให้ซื้อ  ร้องให้เก็บ  จนอ่อนใจ
ก็ทำไม เพื่อนมี  ให้ต้องการ

*****
Large_6v

*****

ครูอ้อย เห็นเพื่อนๆๆ  ถือดมเล่น  ด้วยไม่เคยเห็น  จึงขอเพื่อนดมบ้าง  ช่างหอมชื่นใจ  ทำอย่างไร จึงจะได้  ลูกจันนี้  มาครอบครอง

ครูอ้อย  ร้องโยเย  กับคุณแม่  ให้หามาให้  คนกรุงเทพฯ  จะได้ลูกจันมาจากไหน  ครูอ้อยได้ยิน  คุณแม่  บ่น จนอ่อนใจ

*****
มาขอซื้อ  ได้ไหม  ใยเพื่อนรัก
อยากรู้จัก  ลูกจัน  ขอให้ฉัน
เพื่อนไม่ให้  งั้นขอซื้อ ก็แล้วกัน
นำกลับบ้าน  ดมกัน  ฉันชื่นใจ
*****

Large_1v

*****

และแล้ว  ครูอ้อยก็ได้ลูกจัน  ที่เละแล้ว แต่หอมเหลือเกิน  ถึงเวลานอน  ครูอ้อย ก็เอามานอนด้วยดมไปด้วย จนหลับไป  ตื่นขึ้นมาอีกที  ลูกจัน แบนแต๋  ไปแล้ว

*****
โอ้ลูกจัน  ฉันได้  มาครอบครอง
ลูกละสอง  บาทนั่น  ฉันซื้อได้
จะกี่บาท  ก็อยากได้  ไม่เป็นไร
แต่เสียดาย  แบนแต๋  แย่เลยเรา

*****

Large_junn

*****

ครูอ้อย เคยเห็น คนอื่นเขากินด้วยนะลูกจัน  แต่ครูอ้อยไม่เคยกิน  และเข้าใจว่า  มันหายาก  จึงดอมดม อย่างทะนุถนอม  รสชาติ มันฝาดๆๆ ไม่คุ้มกับการกิน  ขอดมๆๆดีกว่า 

จนมาไม่นานนี้  ครูอ้อย  มีโอกาสไปเที่ยว สวนเสริมวิทย์   ครูอ้อยนั่งเล่น  จึงเห็น ลูกจัน เหี่ยว หล่นที่พื้น   ครูอ้อย แหงนหน้าขึ้นไป 

โอ้โห......ลูกจัน จ๋า

*****
โอ้ลูกจัน  ฉันคิด  ติดกุศล 
ได้รู้ตน  ได้ยลต้น  ลูกจันเจ้า
กลิ่มหอมยวน  ย้อมใจ  ในใจเรา
โอ้อกเรา  ไม่เสียที ที่เกิดมา
*****

Large_4v

ครูอ้อย แซ่เฮ  ประพันธ์