ไฉนเลย มนุษย์ ผู้สุดประเสริฐ....
1. เมื่อแสงสูรย์ สาดส่อง ต้องแมกไม้ แสงย่อมไล้ ลูบถนอม ห้อมห่มขวัญ
เฉกฟ้าฟ้อน ลีลา กับตาวัน ภาพย่อมงาม เฉิดฉัน เกินบรรยาย
2. แม้ว่าสูรย์ สิ้นแรง ดับแสงส่อง ยังฝากจันทร์ จดจ้อง ส่องแสงฉาย
ยามจันทร์ลับ เมฆา ดาราราย เก็จประกาย วิบวับ จับอัมพร
3. ไฉนเลย มนุษย์ ผู้สุดประเสริฐ ว่าเลอเลิศ กว่าสัตว์ใด ไม่ผัดผ่อน-
หยุด ทำลาย ทำร้าย หยุด ใจร้อน เอื้ออาทร เฉกตะวัน แลจันทรา
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพน้ำกาแฟและปากกาลูกลื่น:ม.ราชภัฏพิบูลสงคราม ทะเลแก้ว -ปณิธิ)
เกิดทั้งทีทำดีเอาไว้เถิด
ผู้ประเสริฐคือมนุษย์สุดเฉลย
อย่าจองเวรจองกรรมต่อกันเลย
ถ้าไม่เคยทำดียังมีเวลา แต่อย่าช้าเพราะเวลาอาจไม่รอ
มาเยี่ยมชมและอ่าน
เส้นสายลายสีกวีลีลาครับ
ภาพที่เห็นด้านลึกนั้นเหมือนวัดหรือกุฏิพระครับ
@@@การเอื้อต่อกันของมนุษย์
นิยมสุดร่ำรวยช่วยได้หนา
ไม่เหมือนเอื้อของตะวันและจันทรา
ต่างพึ่งพาด้วยกันทุกวันไป@@@
ภาพวาดงดงาม บทกวีไพเราะจับใจ
ครบถ้วนกระบวน "ศาสตร์ศิลป์" จริงๆค่ะ
..
"เอื้ออาทร เฉกตะวัน จันทราฉาย
หยุดทำลาย ไยอ้าง ต่างดำริ
เคารพใน ความต่าง วางทิฐิ
ด้วยสติ เมตตาธรรม ค้ำจุนเจือ"
..
กุลมาตา
๒๕ มกรา ๒๕๕๔
*** เพราะใจร้อนรุนแรงดังแสงสูรย์
แผดจ้าทวีคูณความโลภหลง
โลกยิ่งร้อนใจยิ่งแล้งแห้งเหือดลง
ดาวเดือนคงดับพ่ายอายมนุษย์ชน.