มองเห็นโลกลอยคว้างกลางอากาศ
มองโลกกว้างบนทางแสนไกล
มองเห็นโลกลอยคว้างกลางอากาศ
สุดหยั่งคาดคะเนเหนือเวหน
จักรวาลล้านกว่าพาเวียนวน
ยิ่งใหญ่จนตัวเราเท่าธุลี
มองเวลาเลื่อนไหลไม่เคยหยุด
เหมือนเร่งรุดจุดหมายอยู่ไหนนี่
ก้าวเรื่อยเรื่อยเฉื่อยช้าทุกนาที
ไม่เคยมีย้อนหลังไม่ฟังใคร
มองเห็นเด็กล้มกลิ้งยังวิ่งเล่น
เด็กเหมือนเป็นอนาคตอันสดใส
แย้มยิ้มยั่วหัวร่อพึงพอใจ
เหมือนวันวัยอ่อนเยาว์ที่เขาครอง
อีกมุมหนึ่งนานเนาเห็นสาวหนุ่ม
นั่งเกาะกุมมือกันมั่นทั้งสอง
เรื่องอื่นใดไม่หมายชายตามอง
แววตาส่องแสงดีสีชมพู
มองเห็นคนกลางคนทนงานหนัก
มุ่งมั่นนักรักงานการต่อสู้
เพื่อหน้าตาสังคมชื่นชมชู
ดำรงอยู่เช้าค่ำกรากกรำงาน
มองเห็นคนสูงวัยดวงใจหวาด
หวังที่วาดอาจผล็อยหลุดลอยผ่าน
เหมือนลมดึกเลยแดนแสนกันดาร
อันไพศาลเกินรู้สู่ดาวใด
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
บางทีคิดถึงอนาคตก็อดหวั่นไหวไม่ได้..นะคะ
ผมเดินทางไปสอนที่ราชบุรี ใช้เวลา 2 ชม. ต่อหนึ่งเที่ยว วันนั่งนึกถึงความกว้างของโลก ช่างกว้างใหญ่ยิ่งนัก ชีวิตคนเหมือนภัสมธุลี เล็กกระจ้อยร่อยกระจิริดจีดจีดจิ๋วเชียว ความเป็นกวีบังเกิดขึ้นบนรถตู้นั่นแล อิอิ
หวัง วาดหวัง คาดหวัง
ในภวังค์ วันคืน ได้หวัง
สร้าง บากบั่น ใช้พลัง
มุ่งมั่น สมหมาย ไม่เพียงหวัง
......
หวัง มุ่งมั่น ไม่(อยาก)เพียงหวัง
ราตรีสวัสดิ์ค่ะอาจารย์
เรียนหนักเปล่า หิมะอาจตกอยู่ทางโน้น ถ่ายภาพหิมะให้ดูมั้งนะครับ ท่าว่างพอ
นำภาพจำลองจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล มาให้ชมกันด้วย
"จักรวาลนั้นกว้างใหญ่มิใฝ่คว้า
ดวงดาราสุดประมาณจักรวาลกว้าง
มองชีวันผ่านวัยตามรายทาง
อุปสรรคขวากหนามสร้างพลังตน
จากวัยเด็กเล็กสู่วัยไม้ใกล้ฝั่ง
เก็บเกี่ยวทั้งชังชอบตอบเป็นผล
มองภายนอกอยู่ไยหนอใจคน
มองภายในสิ่งใดปนก้นบึ้งใจ"
กุลมาตา
๒๓ มกรา ๒๕๕๔
.. .. ..
มาอ่านบทกวีธรรมที่งดงามคำงามคิด
และร่วมแจมค่ะ..ท่านกวีธรรมโสภณ
อาจารย์โสภณ ครับ
โลกเราคือ อัญมณี เม็ดสีฟ้า
ล่องลอยกลางเวหา น่าสงสาร
หมุนโดดเดี่ยว เดียวดาย ในจักรวาล
แบกชีวิตมหาศาลผ่านคืนวัน
ขอบคุณที่นำกวีมาแต่งแต้มเติมเต็มครับผม
ชอบอ่านบทกวี แต่แต่งกลอนไม่เป็นค่ะ
เขียนไม่เป็นก็ไม่เป็นไรครับ อ่านบ่อยๆ เดี๋ยวก็เป็นเอง ผมเองก็มาทางนี้เหมือนกัน
มาอ่านกลอน ไปเมืองกาญจน์มาเป็นอย่างไรบ้างครับ
เรียนท่านอาจารย์
...มาเรียนรู้ โลกกว้าง ไพศาลใหญ่
...มาเรียนรู้ คนสูงวัย ดวงใจกวาด
...จิตวัดวาด ความหวัง พลาดหลุดผลอย
... แม้ไม่คอย ให้รู้สู่ สู่ดาวใด...........สวัสดีค่ะ.....ยายธี
มีความเป็นกวีอยู่ในตัวอยู่ด้วย เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับที่่คุณยายธีนำกวีมาวางไว้ให้อ่านแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน
นำภาพมาให้ดูด้วยครับจากที่แห่งนี้
ยังคงพเนจรแสวงบุญให้วิทยาการแก่เพื่อนพ้องทั่วเลยนะครับ
กลอนครูพาให้ย้อนนึกถึงวัยตัว
จะเมามัวร่อนเร่เตร่ตามวิถี
เมื่อกลับมาทวนทบในชีวี
กิเลสมีดีที่เห็นยามดูใจ.......