"แด่...อาจารย์ฟูอ๊าด

       ในการทำงานและการอุทิศเพื่อสังคมนั้น รู้ว่าท่านไม่เห็นแก่ตัวแต่ขอให้ท่านมอบความรักและให้รางวัลแก่ตัวเองบ้าง ความสุขอย่างแท้จริงจะเกิดขึ้นได้หากทำได้สองอย่างคู่กัน และ...จะขึ้นชื่อว่าไม่ลำเอียง... จากมิตรคนหนึ่งที่ได้รู้จัก...อำพรรณนี ปินตาวงศ์"

   บันทึกผ่านอนุสรณ์แห่งมิตรภาพ คือ บันทึกจากท่าน ผอ.กลุ่มงานคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน สิทธิเสรีภาพ และการคุ้มครองผู้บริโภค สำนักกรรมาธิการ ๓ วุฒิสภา (ท่าน ผอ.อำพรรณนี ปินตาวงศ์)

    ผมมีโอกาสได้ช่วยทำงานเรื่อง "การมีส่วนร่วมต่อนโยบายการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่เฉพาะกิจพิเศษ ๕ จชต." โดยผ่านการทาบทามจากท่านลุงเอก (ผอ.สำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า)ให้ช่วยงานของท่าน ผอ.อำพรรณนี ท่านนี้

   สิ่งหนึ่งที่อยากจะเขียนจรดลงไปผ่านบันทึกฉบับนี้ คือ การได้เจอมิตรภาพและได้เห็นผู้คนอีกซีกหน้าที่การงานหนึ่งที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจในการทำงานเพื่อสังคม เลยละเลยไม่ได้ที่จะขอกล่าวถึงท่าน ผอ.อำพรรณนี ที่ได้ทุ่มเทเสียสละการงานด้วยความมุ่งมั่นในหน้าที่ หลายต่อหลายครั้งที่ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนผ่านทางโลกไซเบอร์ ผมว่าการแลกเปลี่ยนที่ได้มาซึ่งความรู้ความจริงใจและมิตรภาพเป็นสิ่งที่ล้ำค่า ท่านบอกผมว่า...

   "คนทำโครงการ (วิจัย) มีเจตนาที่ดี ได้ผู้สนับสนุนที่ดีบวกกันแล้วสิ่งที่ได้มาก็ย่อมจะดี จะเกิดประโยชน์ต่อสังคมอย่างมากที่จะเอาไปต่อยอด... ในชีวิตนี้ก็มีทุกอย่างแล้ว หมายถึงวัตถุนะ เพียงแต่อยากจะเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้สังคมดีขึ้น อยากให้ทุกคนสบายใจ แม้จะมีความทุกข์บ้างเพราะหน้าที่การงาน และก็อยากให้คนที่ทำงานหนักมาตลอดมีรอยยิ้มบ้าง ก็เท่านั้นเอง"

   ท่านเป็นคนหนึ่งที่ให้กำลังใจและสอนผมในหลายๆเรื่อง ท่านบอกว่าท่านโชคดีที่ได้ทำงานร่วมกับคนดีๆในหน้าที่การงาน และ ๑ ในนั้นที่ท่านยกมาก็คือ ท่าน สว.ดร.วรวิทย์ บารู น่าภาคภูมิใจแทนมุสลิมเราที่ได้คนดีๆเข้าไปช่วยดูแลทุกข์สุขชาวบ้านเป็นหูเป็นตาให้บ้านเมือง (อัลฮัมดุลิลละฮฺ)

   สิ่งหนึ่งที่ผมได้รับกับการได้เดินทางไปรู้จักผู้คนและได้เข้าร่วมงานต่างๆ ทำให้ได้ข้อคิิดอย่างหนึ่งว่า "หากคนเราไม่ปิดกั้นการที่จะเรียนรู้ ไม่ปฏิเสธการที่จะได้รู้จักเพื่อนผองน้องพี่ มิตรสหายจากทั่วถิ่นต่างๆ ผมมองว่าเราจะได้เรียนรู้อะไรอีกมากจากสิ่งที่พระเจ้าสร้างมาให้เราได้รู้จักและเรียนรู้ สำหรับผมแล้วมองว่าทุกวันนี้หน้าที่มีมากกว่าเวลาที่เหลืออยู่ เรียนรู้และทำมันให้ดีที่สุด จุดจบแม้สุดท้ายจะเป็นอย่างไร (วัลลอฮฺอะลัม พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงรอบรู้ยิ่ง) แค่เรารู้ว่าเราทำอะไร และทำอย่างตั้งใจให้ถึงที่สุด อย่าไปหวังอะไรนอกจากความโปรดปรานจากพระเจ้า แค่ได้ทำได้เป็นแบบนี้ก็มีความสุขแล้ว...อัลฮัมดุลิลละฮฺ (ขอบคุณพระเจ้า) ที่ให้ผมได้เจอคนดีๆในสังคมอีกคนหนึ่ง"

     การจะทำความเข้าใจกับใครสักคนที่เรารู้จัก ให้รู้จักและเข้าใจอิสลามและความเป็นมุสลิมที่ดี ตัวเรานี่แหละครับจะเป็นสื่อที่ถ่ายทอดได้ดีอย่างหนึ่งจากการพูดจาและการกระทำเพราะที่สำคัญอิสลามครอบคลุมทุกอิริยาบถของวิถีชีวิตที่ดำเนินอยู่...