ภาพถ่าย กับ ถ่ายภาพ อย่างไรสำคัญกว่ากัน
ตามที่ผู้เขียนได้มีโอกาสไปทัศนศึกษาและศึกษาดูงานที่ประเทศจีน (มณฑลเซินเจิ้น, มณฑลมาเก๊า และเกาะฮ่องกง) ระหว่างวันที่ ๑๕ - ๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๓ นั้นสำหรับในเรื่องราวและประเด็นในการศึกษาดูงานในโรงเรียนยี่เถียน มณฑลเซินเจิ้น ผู้เขียนจะขอเล่าในบันทึกต่อไป แต่สำหรับบันทึกนี้ผู้เขียนจะขอความกระจ่างจากท่านผู้อ่านช่วยให้คำชี้แนะในหัวข้อเรื่อง "ภาพถ่าย กับ ถ่ายภาพ อย่างไรสำคัญกว่ากัน"
ประเด็นคือ
"มีคนถามผมว่าไหนไปทัศนศึกษาต่างประเทศมาทำไมไม่เห็นมีรูปตัวเองบ้างเลย ถ้าไม่มีรูปก็เหมือนไม่ได้ไปน่ะสิ แล้วเวลาทำผลงานจะเอาหลักฐานอะไรไปทำถ้าไม่มีรูปตัวเอง ไปถ่ายมาแต่รูปคนอื่นแล้วใครเขาจะเชื่อ...?"
ผมโดนตั้งคำถามแบบนี้ทีแรกผมทำหน้า งง ๆ เพราะไม่คิดว่าภาพถ่ายจะสำคัญกว่าถ่ายภาพ เพราะผมพยายามเก็บทุกรายละเอียดในการไปทัศนศึกษา ณ โรงเรียนยี่เถียน มณฑลเซินเจิ้น ในครั้งนี้ ท่านที่ไปด้วยทุกๆ ท่านพอเห็นผมถ่ายภาพแล้วก็ล้วนแต่บอกให้ผมถ่ายเน้นๆ แต่รูปของท่านๆ ทั้งหลาย บางคนก็บอกให้ผมเอากล้องท่านๆ ทั้งหลายฝากถ่ายให้ด้วย บางคนก็เอากล้องถ่ายภาพเคลื่อนไหว ให้ผมช่วยบันทึกให้หน่อย บันทึกเน้นๆ รูปของตัวเรานะ ผมก็รับปากและช่วยถ่ายบันทึกให้ตามคำขอ
อันที่จริงผมไม่ค่อยถนัดให้ใครมาถ่ายภาพผม และไม่ถนัดไปถ่ายภาพให้ใครถ้าใครร้องขอมา ผมชอบถ่ายตามความสมัครใจของผมเอง ไม่ชอบให้ใครบังคับ
แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนเยาว์วัยกว่าทุกท่านที่ไปทัศนศึกษาดูงาน ผมจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องทำหน้าที่ช่างถ่ายภาพและบันทึกภาพเคลื่อนไหวอันใหญ่ยิ่งในครั้งนี้ จนผมมานั่งคิดๆ ในใจว่า "นี่ผมมาทัศนศึกษาหรือมาถ่ายภาพให้คณะที่มาทัศนศึกษากันแน่เนี่ย"
ภาพนี้มีพี่ที่ผมเคารพนับถือเหมือนพี่สาวถ่ายภาพนี้ให้ผม
ส่วนภาพนี้ผมถ่ายเก็บบรรยากาศในห้องประชุม VIP ของโรงเรียนยี่เถียน โดยมีท่านรองผู้อำนวยการ (ยืนผมสั้นใส่สูตรและใส่เน็คไท) และล่าม หรือคณะทัวร์เรียก พี่สมชาย (ยืนข้างๆ รองผู้อำนวยการ)
ภาพนี้จะเป็นภาพประกอบครับ ที่ผมถ่ายภาพเพื่อให้ท่านผู้อ่านเห็นภาพระหว่าง "ภาพถ่าย กับ ถ่ายภาพ"
จีนแผ่นดินใหญ่มีสิ่งที่ให้ศึกษาได้มากมาย ธรรมชาติศาสนาประเพณีวัฒนธรรมภาษา หว๋อ อ้าย หนี่ ครับ อิอิ
นำภาพนี้มาฝากด้วยครับ
สำคัญคนละอย่างรึป่าวครับ
ชอบคำว่า ภาพถ่ายกับถ่ายภาพ และ เศษแก้วมันบาดคน แต่คำพูดของคนมันบาดใจ มาก กินใจดี ขอบคุณสำหรับคำอวยพร และน้าแป๋วขอให้พรนี้กลับคืนตัวโต้เหมือนกันนะ เสี่ยสวนยางพารา
สวัสดีค่ะ คุณอภิชาต
namsha เป็นอีกผู้หนึ่งที่มักจะชอบถ่ายภาพ(พูดถูกหรือเปล่านะ) เพราะว่าอยากบันทึกทุกอย่างที่พบไว้เป็นความทรงจำยามที่ระลึกถึง ถ่ายไปซะทุกที่ จนมีบางคนถามว่าจะถ่ายอะไรกันนักหนา ได้แต่ตอบในใจว่า "นี่คือบันทึกช่วยจำ"
เดี๋ยวนี้ก็จะมีแต่ภาพถ่ายของลูกๆที่เราเฝ้าดูความเติบโตของเขา ในแต่ละช่วงชีวิต
ถามว่า ภาพถ่าย และ ถ่ายภาพอันไหนสำคัญกว่ากัน คงแล้วแต่เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของแต่ละคนค่ะ
ขอคุณภาพถ่ายจากการถ่ายภาพมาให้ดูชมค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครู อภิชาต หนูชื่อ ด.ญ ศิลารัตน์ วงษ์ไกร
ด.ญ.ปวีณา ทองทราย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนรัฐวิทยา63
ภาพหนึ่งภาพล้านคำบรรยายครับ
การถ่ายภาพบางทีต้องจับความรู้สึกและอารมณ์ ธรรมชาติของสิ่งที่เราบันทึก